باب الصغیر: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - '''']].' به '''']]') |
جز (جایگزینی متن - ']] صفحه ' به ']]، ص') |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*به معنای در کوچک. مقبرهای است در دمشق که گویند سر مطهر [[حضرت عباس]] و [[علی اکبر]]{{ع}} و [[حبیب بن مظاهر]] در آنجا مدفون است. بعضی هم گفتهاند که مدفن ۱۷ سر از سرهای شهدای [[کربلا]] است. ضریحی بر آن ساختهاند و نام تعدادی از شهدای کربلا برآن نقش بسته است. برخی قبر [[عبدالله بن جعفر]] (همسر زینب کبری)را هم آنجا میدانند. مؤلف اعیان الشیعه، دفن سرهای آن سه بزرگوار را در آن محل پذیرفتنی میداند و میگوید: چون سرها را به شام برده، این طرف و آن طرف گرداندند و هدف یزید که اظهار پیروزی و نیز خوارکردن صاحبان آنها بود، چون این کار انجام شد، طبیعی است که همان جا دفن شده باشد و محلش محافظت شود<ref>اعیان الشیعه، سید محسن امین، ج ۱، ص ۶۲۷</ref><ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]] | *به معنای در کوچک. مقبرهای است در دمشق که گویند سر مطهر [[حضرت عباس]] و [[علی اکبر]]{{ع}} و [[حبیب بن مظاهر]] در آنجا مدفون است. بعضی هم گفتهاند که مدفن ۱۷ سر از سرهای شهدای [[کربلا]] است. ضریحی بر آن ساختهاند و نام تعدادی از شهدای کربلا برآن نقش بسته است. برخی قبر [[عبدالله بن جعفر]] (همسر زینب کبری)را هم آنجا میدانند. مؤلف اعیان الشیعه، دفن سرهای آن سه بزرگوار را در آن محل پذیرفتنی میداند و میگوید: چون سرها را به شام برده، این طرف و آن طرف گرداندند و هدف یزید که اظهار پیروزی و نیز خوارکردن صاحبان آنها بود، چون این کار انجام شد، طبیعی است که همان جا دفن شده باشد و محلش محافظت شود<ref>اعیان الشیعه، سید محسن امین، ج ۱، ص ۶۲۷</ref><ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۷۳.</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
نسخهٔ ۲۳ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۴۴
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
مقدمه
- به معنای در کوچک. مقبرهای است در دمشق که گویند سر مطهر حضرت عباس و علی اکبر(ع) و حبیب بن مظاهر در آنجا مدفون است. بعضی هم گفتهاند که مدفن ۱۷ سر از سرهای شهدای کربلا است. ضریحی بر آن ساختهاند و نام تعدادی از شهدای کربلا برآن نقش بسته است. برخی قبر عبدالله بن جعفر (همسر زینب کبری)را هم آنجا میدانند. مؤلف اعیان الشیعه، دفن سرهای آن سه بزرگوار را در آن محل پذیرفتنی میداند و میگوید: چون سرها را به شام برده، این طرف و آن طرف گرداندند و هدف یزید که اظهار پیروزی و نیز خوارکردن صاحبان آنها بود، چون این کار انجام شد، طبیعی است که همان جا دفن شده باشد و محلش محافظت شود[۱][۲].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ اعیان الشیعه، سید محسن امین، ج ۱، ص ۶۲۷
- ↑ ر. ک. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص۷۳.