←دلالت آیه مباهله
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۴۶: | خط ۴۶: | ||
==دلالت آیه مباهله== | ==دلالت آیه مباهله== | ||
===دلالت | ===نخست: دلالت بر [[افضلیت امیرمؤمنان]]=== | ||
*[[شیخ طوسی]] مینویسد: [[عالمان شیعه]]، بر پایه دو جهت در [[آیه]]، [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} را بر دیگر [[صحابه]] [[برتر]] میدانند: | *[[شیخ طوسی]] مینویسد: [[عالمان شیعه]]، بر پایه دو جهت در [[آیه]]، [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} را بر دیگر [[صحابه]] [[برتر]] میدانند: | ||
#واقعیت آن است که موضوع [[مباهله]] [[حق]] را از [[باطل]] جدا میکند. پس تنها کسی باید در آن شرکت کند که نیکسیرت، [[مؤمن]] - به معنای کامل - و [[برترین]] [[بندگان خدا]] باشد. | #واقعیت آن است که موضوع [[مباهله]] [[حق]] را از [[باطل]] جدا میکند. پس تنها کسی باید در آن شرکت کند که نیکسیرت، [[مؤمن]] - به معنای کامل - و [[برترین]] [[بندگان خدا]] باشد. | ||
#[[پیامبر]]{{صل}} بر پایه سخن خدای متعالی: {{متن قرآن|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}} او را نفس خود دانسته است، زیرا جز [[پیامبر]]{{صل}} و [[علی]]{{ع}} کسی دیگر در آنجا نبود و چون [[علی]] را نفس خود قرار داد؛ از اینرو احدی در [[فضل]] و نزدیک بودن به [[پیامبر]] به [[علی]] نمیرسد<ref>{{عربی|التبیان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص۴۸۵: و استدل أصحابنا بهذه الآیة علی أن أمیر المؤمنین کان أفضل الصحابة من وجهین: أحدهما - أن موضوع المباهلة لیتمیز المحق من المبطل و ذلک لا یصح أن یفعل إلا بمن هو مأمون الباطن مقطوعاً علی صحة عقیدته أفضل الناس عند الله. و الثانی- أنه{{صل}}: جعله مثل نفسه بقوله:}} {{متن قرآن|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}} {{عربی|لأنه أراد بقوله {{متن قرآن|أَبْنَاءَنَا}} {{عربی|الحسن و الحسین{{ع}} بلا خلاف. و بقوله:}} {{متن قرآن|وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ}} {{عربی|فاطمه{{س}} و بقوله:}} {{متن قرآن|وَأَنْفُسَنَا}} {{عربی|أراد به نفسه، و نفس علی{{ع}} لأنه لم یحضر غیرهما بلا خلاف، و إذا جعله مثل نفسه، وجب ألا یدانیه أحد فی الفضل، و لا یقاربه}}.</ref><ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)|ولایت و امامت در قرآن]]، ص:۹۴.</ref>. | #[[پیامبر]]{{صل}} بر پایه سخن خدای متعالی: {{متن قرآن|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}} او را نفس خود دانسته است، زیرا جز [[پیامبر]]{{صل}} و [[علی]]{{ع}} کسی دیگر در آنجا نبود و چون [[علی]] را نفس خود قرار داد؛ از اینرو احدی در [[فضل]] و نزدیک بودن به [[پیامبر]] به [[علی]] نمیرسد<ref>{{عربی|التبیان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص۴۸۵: و استدل أصحابنا بهذه الآیة علی أن أمیر المؤمنین کان أفضل الصحابة من وجهین: أحدهما - أن موضوع المباهلة لیتمیز المحق من المبطل و ذلک لا یصح أن یفعل إلا بمن هو مأمون الباطن مقطوعاً علی صحة عقیدته أفضل الناس عند الله. و الثانی- أنه{{صل}}: جعله مثل نفسه بقوله:}} {{متن قرآن|وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}} {{عربی|لأنه أراد بقوله {{متن قرآن|أَبْنَاءَنَا}} {{عربی|الحسن و الحسین{{ع}} بلا خلاف. و بقوله:}} {{متن قرآن|وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ}} {{عربی|فاطمه{{س}} و بقوله:}} {{متن قرآن|وَأَنْفُسَنَا}} {{عربی|أراد به نفسه، و نفس علی{{ع}} لأنه لم یحضر غیرهما بلا خلاف، و إذا جعله مثل نفسه، وجب ألا یدانیه أحد فی الفضل، و لا یقاربه}}.</ref><ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)|ولایت و امامت در قرآن]]، ص:۹۴.</ref>. | ||
===دلالت | ===دوم: دلالت بر [[امامت امیرمؤمنان]]=== | ||
*[[عالمان شیعه]] از دو راه بر [[امامت]] [[امیرمؤمنان]] به این [[آیه]] [[استدلال]] نمودهاند: | *[[عالمان شیعه]] از دو راه بر [[امامت]] [[امیرمؤمنان]] به این [[آیه]] [[استدلال]] نمودهاند: | ||
*'''۱. از راه عموم مماثلت:''' [[علامه حلی]] در این زمینه میگوید: [[مفسران]] اتّفاق نظر دارند، {{متن قرآن|أَبْنَاءَنَا}} به [[حسن]] و [[حسین]]{{عم}} و {{متن قرآن|وَأَنْفُسَنَا}} به [[علی]]{{ع}} اشاره دارد؛ از اینرو، خدای متعالی او را نفس [[حضرت محمّد]]{{صل}} داشته است. در اینجا، منظور تساوی و برابر بودن است و شخص برابر با [[کاملترین]] [[انسانها]] و اولیترین آنها به تصرّف، در واقع [[کاملترین]] و اولیترین به تصرّف است. پس او نیز مانند [[رسول خدا]]، [[کاملترین]] [[ولایت]] در تصرّف را دارد<ref>نهج الحق و کشف الصدق، ص۱۷۷.</ref>. | *'''۱. از راه عموم مماثلت:''' [[علامه حلی]] در این زمینه میگوید: [[مفسران]] اتّفاق نظر دارند، {{متن قرآن|أَبْنَاءَنَا}} به [[حسن]] و [[حسین]]{{عم}} و {{متن قرآن|وَأَنْفُسَنَا}} به [[علی]]{{ع}} اشاره دارد؛ از اینرو، خدای متعالی او را نفس [[حضرت محمّد]]{{صل}} داشته است. در اینجا، منظور تساوی و برابر بودن است و شخص برابر با [[کاملترین]] [[انسانها]] و اولیترین آنها به تصرّف، در واقع [[کاملترین]] و اولیترین به تصرّف است. پس او نیز مانند [[رسول خدا]]، [[کاملترین]] [[ولایت]] در تصرّف را دارد<ref>نهج الحق و کشف الصدق، ص۱۷۷.</ref>. | ||