←مبنای قرآنی نظام سازی
| خط ۵۷: | خط ۵۷: | ||
*در [[اسلام]]، [[فکری]] و واقعی، یا [[معنوی]] و مادی، دو نیروی [[مخالف]] نیستند که با هم سازگار نباشند. [[حیات]] جزء [[معنوی]] در این نیست که [[آدمی]] از جزء مادی و واقعی [[قطع]] علاقه کامل کند که این خود سبب [[خرد]] کردن کلیت اساسی [[زندگی]] و تبدیل آن به تعارضات دردناک میشود، بلکه در این است که جزء [[معنوی]] پیوسته در آن بکوشد که جزء مادی را بدان منظور در [[خدمت]] خود بگیرد که سر انجام آن را جذب کند و به صورت خود در آورد و تمام وجود آن را [[نورانی]] سازد. [[تعارض]] حاد میان شخص و شئ و میان عوامل ریاضی در خارج و عامل زیست شناختی در داخل، چیزی است که در [[مسیحیت]] اثر گذاشته بود. ولی [[اسلام]] با نظری به این [[تعارض]] مینگرد که میخواهد آن را از میان بردارد<ref>اقبال لاهوری، محمد، احیای فکر دینی در اسلام</ref>. <ref>[[سید حسین تقوی|تقوی، سید حسین]]، [[تبیین مدل مدیریت نظاممند نبوی (مقاله)|تبیین مدل مدیریت نظاممند نبوی]]، [[پژوهشهای اعتقادی کلامی (نشریه)|پژوهشهای اعتقادی کلامی]]، ش ۸، ص ۵۳.</ref> | *در [[اسلام]]، [[فکری]] و واقعی، یا [[معنوی]] و مادی، دو نیروی [[مخالف]] نیستند که با هم سازگار نباشند. [[حیات]] جزء [[معنوی]] در این نیست که [[آدمی]] از جزء مادی و واقعی [[قطع]] علاقه کامل کند که این خود سبب [[خرد]] کردن کلیت اساسی [[زندگی]] و تبدیل آن به تعارضات دردناک میشود، بلکه در این است که جزء [[معنوی]] پیوسته در آن بکوشد که جزء مادی را بدان منظور در [[خدمت]] خود بگیرد که سر انجام آن را جذب کند و به صورت خود در آورد و تمام وجود آن را [[نورانی]] سازد. [[تعارض]] حاد میان شخص و شئ و میان عوامل ریاضی در خارج و عامل زیست شناختی در داخل، چیزی است که در [[مسیحیت]] اثر گذاشته بود. ولی [[اسلام]] با نظری به این [[تعارض]] مینگرد که میخواهد آن را از میان بردارد<ref>اقبال لاهوری، محمد، احیای فکر دینی در اسلام</ref>. <ref>[[سید حسین تقوی|تقوی، سید حسین]]، [[تبیین مدل مدیریت نظاممند نبوی (مقاله)|تبیین مدل مدیریت نظاممند نبوی]]، [[پژوهشهای اعتقادی کلامی (نشریه)|پژوهشهای اعتقادی کلامی]]، ش ۸، ص ۵۳.</ref> | ||
==مبنای قرآنی نظام سازی== | ==مبنای [[قرآنی]] [[نظام]] سازی== | ||
#نماز: نماز علاوه بر جنبۀ فردی، جنبۀ اجتماعی هم دارد. هنگام نماز یکایک مسلمانان به وسیله نماز با یک مرکز واحدی در تماس میشوند و در آنِ واحد در وقت | # [[نماز]]: [[نماز]] علاوه بر جنبۀ فردی، جنبۀ [[اجتماعی]] هم دارد. هنگام [[نماز]] یکایک [[مسلمانان]] به [[وسیله]] [[نماز]] با یک مرکز واحدی در تماس میشوند و در آنِ [[واحد]] در وقت [[نماز]]، همه [[مسلمانان]] در همه نقاطی که دنیای [[اسلام]] گسترده است، [[دل]] را به یک مرکز واحدی متّصل میکنند. اتّصال همۀ [[دلها]] به یک مرکز [[واحد]]، یک مسئله [[اجتماعی]]، و یک مسئله [[نظام]] ساز است.<ref>[[محمد عینیزاده موحد|عینیزاده موحد، محمد]]، [[سید رضا مؤدب|مؤدب، سید رضا]]، [[نظامسازی در نگاه تفسیری آیت الله خامنهای (مقاله)|نظامسازی در نگاه تفسیری آیت الله خامنهای]]، مجلۀ مطالعات قرآن و حدیث، ش ۲۱، ص ۱۶۹</ref> | ||
#زکات: زکات نیز علاوه بر جنبههای فردی، یک ترجمان اجتماعی دارد. انسانی که در محیط اسلامی و جامعه | # [[زکات]]: [[زکات]] نیز علاوه بر جنبههای فردی، یک ترجمان [[اجتماعی]] دارد. [[انسانی]] که در محیط [[اسلامی]] و [[جامعه اسلامی]]، برخوردار از [[مال]] [[دنیوی]] است، خود را طلبکار نمیداند، بلکه متعهّد و بدهکار [[جامعه اسلامی]] و مدیون در مقابل [[فقرا]] و [[ضعفا]] و در مقابل [[سبیل]] [[الله]] میداند، بنابراین، [[زکات]] با این نگاه، یک [[حکم]] و شاخص [[نظام]] ساز است.<ref>[[محمد عینیزاده موحد|عینیزاده موحد، محمد]]، [[سید رضا مؤدب|مؤدب، سید رضا]]، [[نظامسازی در نگاه تفسیری آیت الله خامنهای (مقاله)|نظامسازی در نگاه تفسیری آیت الله خامنهای]]، مجلۀ مطالعات قرآن و حدیث، ش ۲۱، ص ۱۷۰</ref> | ||
#امر به معروف: امربه معروف و نهی از منکر زیربنای همۀ حرکات اجتماعی اسلام است که {{عربی|بِها تُقامُ الفَرائِض}} امربه معروف یعنی همه مؤمنان در هر نقطهای از عالم که هستند، موظّفاند جامعه را به سمت | # [[امر به معروف]]: امربه معروف و [[نهی از منکر]] زیربنای همۀ حرکات [[اجتماعی]] [[اسلام]] است که {{عربی|بِها تُقامُ الفَرائِض}} امربه معروف یعنی همه [[مؤمنان]] در هر نقطهای از عالم که هستند، موظّفاند [[جامعه]] را به سمت [[نیکی]]، به سمت معروف، به سمت همه کارهای [[نیکو]] حرکت دهند. برخی از مصادیق مهم و [[نظام]] [[امر به معروف]] عبارت است از ایجاد [[نظام اسلامی]] و [[حفظ]] آن، اعتلای [[فرهنگ]] و [[سلامت]] محیط [[اخلاقی]]، [[سلامت]] محیط [[خانوادگی]]، تکثیر [[نسل]] و [[تربیت]] [[نسل جوان]] آماده برای اعتلای [[کشور]]، رونق دادن به [[اقتصاد]] و تولید، همگانی کردن [[اخلاق اسلامی]]، [[گسترش علم]] و فنّاوری، استقرار [[عدالت]] قضائی و [[عدالت]] [[اقتصادی]] و.... ناگفته پیداست که همه این امور در گفتمان [[نظامسازی]] قابل تحلیل است.<ref>[[محمد عینیزاده موحد|عینیزاده موحد، محمد]]، [[سید رضا مؤدب|مؤدب، سید رضا]]، [[نظامسازی در نگاه تفسیری آیت الله خامنهای (مقاله)|نظامسازی در نگاه تفسیری آیت الله خامنهای]]، مجلۀ مطالعات قرآن و حدیث، ش ۲۱، ص ۱۷۰</ref> | ||
#نهی از منکر: نهی از منکر دور داشتن همگان از | # [[نهی از منکر]]: [[نهی از منکر]] دور داشتن همگان از [[بدیها]]، پستیها است و مهمترین مصادیق آن ابتذال، کمک به [[دشمنان اسلام]]، [[تضعیف]] [[نظام اسلامی]]، [[تضعیف]] [[فرهنگ اسلامی]]، [[تضعیف]] [[اقتصاد]] [[جامعه]] و [[تضعیف]] [[علم]] و فنّاوری است که باید از آن [[نهی]] کرد.<ref>[[محمد عینیزاده موحد|عینیزاده موحد، محمد]]، [[سید رضا مؤدب|مؤدب، سید رضا]]، [[نظامسازی در نگاه تفسیری آیت الله خامنهای (مقاله)|نظامسازی در نگاه تفسیری آیت الله خامنهای]]، مجلۀ مطالعات قرآن و حدیث، ش ۲۱، ص ۱۷۰</ref> | ||
==مراحل و فرآیند نظامسازی اسلامی== | ==مراحل و فرآیند نظامسازی اسلامی== | ||