عمامه: تفاوت میان نسخه‌ها

'''عمامه''' عمامه، دستاری است که برسر می‌بندند. [[پیامبر خاتم|پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[ائمه]] عمامه برسر می‌بستند. نشان نوعی کرامت و آقایی بود و عمامه بر سر کسی نهادن، عزت بخشیدن به او به شمار می‌آمد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۴۲۳.</ref>.

*[[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} عمامه‌های متعدّد داشت. یکی از آنها به نام «سحاب» بود<ref>بحار الأنوار، ج ۱۶ ص ۹۹</ref>، به معنای ابر، به سبب رها بودن گوشۀ آن در فضا، مثل ابر در آسمان. [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} عمامۀ خویش را که سحاب نام داشت، در [[جنگ احزاب]] بر سر [[امام علی|علی]]{{ع}} نهاد که نه دور پیچیده شده بود و وی را به میدان فرستاد.<ref>همان، ج ۲۰ ص ۲۰۳ و ج ۴۱ ص ۸۸، نیز «احقاق الحق» ، ج ۶ ص ۵۶۲</ref> عمامۀ [[پیامبر]] که نشان و رمزی از سیادت و پیشوایی بود، به [[امامان]] دیگر به ارث رسید. این میراث نمادین مورد استفادۀ [[ائمه]] قرار می‌گرفت. [[امام علی|علی]]{{ع}} آن را برسر می‌گذاشت، [[امام حسین]]{{ع}} در عاشورا خطاب به دشمنان می‌فرمود: عمامۀ [[پیامبر خاتم|رسول الله]] بر سر من است. این نشانه، رمز تداوم رهبری [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] و [[خلافت]] حقّه در نسل پاک او بود. از جمله رجزهایی که [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} در [[جنگ احزاب]] می‌خواند، این بود: {{عربی|قد قال اذ عمّمنی العمامه انت الّذی بعدی له الإمامه}}<ref>همان، ج ۴۱ ص ۸۸</ref> [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] آنگاه که عمامه بر سرم نهاد، فرمود: تویی آنکه [[امامت]] پس از من از آن اوست. این نشان می‌دهد که عمامه‌گذاری همراه با مسؤولیت دادن به کسی است که به این زینت آراسته می‌شود. عمامۀ سحاب، یکی از شاخصۀ [[امام علی]]{{ع}} بود. [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] برای تأکید بر مفهوم نمادین آن، وقتی [[امام علی|علی]]{{ع}} را می‌دید که با آن عمامۀ اهدایی حضرتش می‌آید، می‌فرمود: {{عربی|اتاکم علیّ فی السّحاب}}<ref>همان، ج ۳۸ ص ۲۹۷</ref>، [[امام علی|علی]]{{ع}} با عمامۀ سحاب نزد شما آمد. با توجّه به اینکه "تاج"، نماد حکومت و زمامداری است، از سویی هم عمامه، مظهر هیبت و شکوه است و وقتی [[پیامبر]] عمامه بر سر [[امام علی|علی]]{{ع}} گذاشت و مقداری از یک طرف آن را به جلو و مقداری از طرف دیگرش را به پشت سر او افکند، فرمود: {{عربی|هکذا تیجان الملائکة}}<ref>سفینة البحار، ج ۶ ص ۵۱۹</ref>، تاجهای فرشتگان نیز همین‌گونه است، می‌توان نتیجه گرفت که عمامه نهادن رسول خدا بر سر [[امام علی|امیر المؤمنین]]، کنایه از اعطای مقام سیادت و پیشوایی و [[خلافت]] به آن حضرت است. به همین مناسبت، یکی از نام‌های روز غدیر، "یوم التّتویج" است، روزی که تاج [[امامت]] و پیشوایی بر سر شایسته‌ترین فرد برای رهبری پس از [[پیامبر]] نهاده شد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۴۲۳.</ref>.