جز
جایگزینی متن - 'ج۱، ص:' به 'ج۱، ص'
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'ج۱، ص:' به 'ج۱، ص') |
||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
*در کنار دو امیرنشین [[حیره]] و غسان، [[امارت]] سومی برپا شد که کنده نام داشت. آنها از "[[موالی]]" [[حکومت]] [[یمن]] به شمار میآمدند<ref>فلیپ حتی، تاریخ عرب، ج۱، ص۱۰۶؛ شوقی ضیف، عصر الجاهلی، ص۵۵.</ref> و [[یمنی]] بودند. کتیبههایی یافت شده است که پدید آمدن این [[امارت]] را در [[قرن چهارم]] میلادی، [[ثابت]] میکند<ref>شوقی ضیف، العصر الجاهلی، ص۵۶.</ref>. اولین و مشهورترین [[امیر]] کندی، در [[قرن پنجم]] میلادی، حجر بن عمرو ملقب به "آکِل المُرار" بود<ref>عمادالدین ابی الفداء، المختصر فی أخبارالبشر، ج۱ و ۲، ص۷۴؛ مرار گیاهی تلخ است که وقتی شتر آن را بخورد، لبانش از هم گشوده میشود و چون لبانش حُجر از هم گشوده بود، او را بدین لقب نامیدند.</ref> که توانست در حدود سالهای ۴۸۰ م سیادتش را بر [[قبایل]] شمالی نجد تحمیل کند و [[نفوذ]] خویش را تا یمامه و مرز قلمرو منذریان بگستراند<ref>شوقی ضیف، عصر الجاهلی، ص۵۶؛ فلیپ حتی، تاریخ عرب، ج۱، ص۱۰۶.</ref>. | *در کنار دو امیرنشین [[حیره]] و غسان، [[امارت]] سومی برپا شد که کنده نام داشت. آنها از "[[موالی]]" [[حکومت]] [[یمن]] به شمار میآمدند<ref>فلیپ حتی، تاریخ عرب، ج۱، ص۱۰۶؛ شوقی ضیف، عصر الجاهلی، ص۵۵.</ref> و [[یمنی]] بودند. کتیبههایی یافت شده است که پدید آمدن این [[امارت]] را در [[قرن چهارم]] میلادی، [[ثابت]] میکند<ref>شوقی ضیف، العصر الجاهلی، ص۵۶.</ref>. اولین و مشهورترین [[امیر]] کندی، در [[قرن پنجم]] میلادی، حجر بن عمرو ملقب به "آکِل المُرار" بود<ref>عمادالدین ابی الفداء، المختصر فی أخبارالبشر، ج۱ و ۲، ص۷۴؛ مرار گیاهی تلخ است که وقتی شتر آن را بخورد، لبانش از هم گشوده میشود و چون لبانش حُجر از هم گشوده بود، او را بدین لقب نامیدند.</ref> که توانست در حدود سالهای ۴۸۰ م سیادتش را بر [[قبایل]] شمالی نجد تحمیل کند و [[نفوذ]] خویش را تا یمامه و مرز قلمرو منذریان بگستراند<ref>شوقی ضیف، عصر الجاهلی، ص۵۶؛ فلیپ حتی، تاریخ عرب، ج۱، ص۱۰۶.</ref>. | ||
*[[دولت]] کنده در زمان [[حکومت]] "[[حارث بن عمرو]]" به اوج [[قدرت]] خود رسید و [[قبایل]] نجد، مطیعش شدند، بکر و تغلب به او [[پناه]] جستند و با وساطَت و [[شفاعت]] او از [[جنگ]] [[چهل]] ساله خود، معروف به "بسوس" رهایی یافتند. وی با امپراتور بیزانس همپیمان شد و با منذریان جنگید. | *[[دولت]] کنده در زمان [[حکومت]] "[[حارث بن عمرو]]" به اوج [[قدرت]] خود رسید و [[قبایل]] نجد، مطیعش شدند، بکر و تغلب به او [[پناه]] جستند و با وساطَت و [[شفاعت]] او از [[جنگ]] [[چهل]] ساله خود، معروف به "بسوس" رهایی یافتند. وی با امپراتور بیزانس همپیمان شد و با منذریان جنگید. | ||
*در جریان [[خلع]] "[[منذر]] بن ماء السماء"، [[حاکم]] مناذره از سوی قباد، خواهرش را به [[ازدواج]] [[منذر]] در آورد؛ اما وقتی ورق برگشت و [[منذر]] دوباره [[حاکم]] شد، [[حارث]] را همراه ۴۰ یا ۵۰ تن از [[سرداران]] خویشاوندش به [[قتل]] رساند. او بین پسران [[حارث]] [[تفرقه]] انداخت، آنها با هم وارد [[جنگ]] شدند و سرانجام همدیگر را از بین بردند<ref>عمادالدین ابی الفداء، المختصر فی أخبار البشر، ج۱ و ۲، ص۷۴.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[دولتهای عرب جاهلی ۳ (مقاله)|دولتهای عرب جاهلی]]، [[فرهنگنامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، | *در جریان [[خلع]] "[[منذر]] بن ماء السماء"، [[حاکم]] مناذره از سوی قباد، خواهرش را به [[ازدواج]] [[منذر]] در آورد؛ اما وقتی ورق برگشت و [[منذر]] دوباره [[حاکم]] شد، [[حارث]] را همراه ۴۰ یا ۵۰ تن از [[سرداران]] خویشاوندش به [[قتل]] رساند. او بین پسران [[حارث]] [[تفرقه]] انداخت، آنها با هم وارد [[جنگ]] شدند و سرانجام همدیگر را از بین بردند<ref>عمادالدین ابی الفداء، المختصر فی أخبار البشر، ج۱ و ۲، ص۷۴.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[دولتهای عرب جاهلی ۳ (مقاله)|دولتهای عرب جاهلی]]، [[فرهنگنامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۳۸۰.</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||