جز
جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار'
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار') |
||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
*در بخش دیگر با [[تمثیل]] گستردهتری میفرماید: اگر همه درختان [[زمین]] قلم و دریا به مدد هفت دریای دیگر، مرکب شده بود، باز هم شمارش کلمات خدای [[عزیز]] [[حکیم]] نامیسر میبود؛ {{متن قرآن|وَلَوْ أَنَّمَا فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مَا نَفِدَتْ كَلِمَاتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«و اگر همه درختان روی زمین قلم میگردید و دریا را هفت دریای دیگر یاری میرساند (و همه مرکّب میشد) نوشتن کلمات خداوند پایان نمیپذیرفت؛ به راستی خداوند پیروزمند فرزانهای است» سوره لقمان، آیه ۲۷.</ref>؛ | *در بخش دیگر با [[تمثیل]] گستردهتری میفرماید: اگر همه درختان [[زمین]] قلم و دریا به مدد هفت دریای دیگر، مرکب شده بود، باز هم شمارش کلمات خدای [[عزیز]] [[حکیم]] نامیسر میبود؛ {{متن قرآن|وَلَوْ أَنَّمَا فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مَا نَفِدَتْ كَلِمَاتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«و اگر همه درختان روی زمین قلم میگردید و دریا را هفت دریای دیگر یاری میرساند (و همه مرکّب میشد) نوشتن کلمات خداوند پایان نمیپذیرفت؛ به راستی خداوند پیروزمند فرزانهای است» سوره لقمان، آیه ۲۷.</ref>؛ | ||
*در کنار این [[وصف]] عمومی، تنها [[انسان]] است که به صورت ویژه بدین صفت متصف گشته و هیچ یک از پدیدههای گستردهای چون [[زمین]] و دریا و [[آسمان]] و کهکشان و...، به [[تنهایی]] با این [[وصف]]، ستوده نشده است. [[عیسای مسیح]]، نمونه برجستهای از انسانهاست که [[فرشتگان الهی]] در آستانه میلادش از او به عنوان کلمهای [[الهی]] یاد کرده و در پی مژده [[تولد]] او به [[مریم]]، [[مسیح]] را [[آبرومند]] [[دنیا]] و [[آخرت]] و از [[مقربان]] درگاه [[خدای سبحان]] خواندهاند؛ {{متن قرآن|إِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهًا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ}}<ref>«آنگاه فرشتگان گفتند: ای مریم! خداوند تو را به کلمهای از خویش نوید میدهد (که) نامش مسیح پسر مریم است، در این جهان و در جهان واپسین آبرومند و از نزدیکشدگان (به خداوند) است» سوره آل عمران، آیه ۴۵.</ref>. | *در کنار این [[وصف]] عمومی، تنها [[انسان]] است که به صورت ویژه بدین صفت متصف گشته و هیچ یک از پدیدههای گستردهای چون [[زمین]] و دریا و [[آسمان]] و کهکشان و...، به [[تنهایی]] با این [[وصف]]، ستوده نشده است. [[عیسای مسیح]]، نمونه برجستهای از انسانهاست که [[فرشتگان الهی]] در آستانه میلادش از او به عنوان کلمهای [[الهی]] یاد کرده و در پی مژده [[تولد]] او به [[مریم]]، [[مسیح]] را [[آبرومند]] [[دنیا]] و [[آخرت]] و از [[مقربان]] درگاه [[خدای سبحان]] خواندهاند؛ {{متن قرآن|إِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهًا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ}}<ref>«آنگاه فرشتگان گفتند: ای مریم! خداوند تو را به کلمهای از خویش نوید میدهد (که) نامش مسیح پسر مریم است، در این جهان و در جهان واپسین آبرومند و از نزدیکشدگان (به خداوند) است» سوره آل عمران، آیه ۴۵.</ref>. | ||
*بر اساس [[روایات]] صادره از [[امامان معصوم]]{{عم}} برجستهترین و بزرگترین کلمه [[خدا]] در همه [[آفرینش]]، وجود [[مبارک]] [[خاتم الانبیاء]]{{صل}} و [[اهل بیت]] اوست، چنانچه [[یحیی بن اکثم]] از [[امام]] [[علی بن موسی الرضا]]{{ع}} سؤال میکند که مراد [[خداوند]] از هفت دریا و کلمات خودش چیست؟ و [[امام رضا]]{{ع}} نام هفت دریا را که مورد اشاره [[آیه]] است، بیان کرده و سپس میفرمایند: "ما آن کلماتی هستیم که اگر هفت دریا مرکب شمارش آنها شود، هرگز به شمارش نیایند و اوج [[فضایل]] آنها | *بر اساس [[روایات]] صادره از [[امامان معصوم]]{{عم}} برجستهترین و بزرگترین کلمه [[خدا]] در همه [[آفرینش]]، وجود [[مبارک]] [[خاتم الانبیاء]]{{صل}} و [[اهل بیت]] اوست، چنانچه [[یحیی بن اکثم]] از [[امام]] [[علی بن موسی الرضا]]{{ع}} سؤال میکند که مراد [[خداوند]] از هفت دریا و کلمات خودش چیست؟ و [[امام رضا]]{{ع}} نام هفت دریا را که مورد اشاره [[آیه]] است، بیان کرده و سپس میفرمایند: "ما آن کلماتی هستیم که اگر هفت دریا مرکب شمارش آنها شود، هرگز به شمارش نیایند و اوج [[فضایل]] آنها آشکار نگردد"؛ {{متن حدیث|نَحْنُ الْكَلِمَاتُ الَّتِي لَا تُدْرَكُ فَضَائِلُهَا وَ لَا تُسْتَقْصَى}}<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۴، ص۱۵۲.</ref>. | ||
*از [[امام امیرالمؤمنین]]{{ع}} نیز در [[تفسیر]] [[آیه شریفه]]: {{متن قرآن|عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ * عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ * الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ}}<ref>«از همدیگر از چه میپرسند؟ * از آن خبر سترگ * همان که آنان در آن اختلاف دارند» سوره نبأ، آیه ۱-۳.</ref> سؤال شده که فرمودند: {{متن حدیث|مَا لِلَّهِ نَبَأٌ أَعْظَمُ مِنِّي وَ مَا لِلَّهِ آيَةٌ أَكْبَرُ مِنِّي}}؛ برای [[خدا]] خبر و نشانهای بزرگتر از من وجود ندارد<ref>علی بن ابراهیم قمی، تفسیر القمی، ج۲، ص۴۰۲.</ref>. | *از [[امام امیرالمؤمنین]]{{ع}} نیز در [[تفسیر]] [[آیه شریفه]]: {{متن قرآن|عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ * عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ * الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ}}<ref>«از همدیگر از چه میپرسند؟ * از آن خبر سترگ * همان که آنان در آن اختلاف دارند» سوره نبأ، آیه ۱-۳.</ref> سؤال شده که فرمودند: {{متن حدیث|مَا لِلَّهِ نَبَأٌ أَعْظَمُ مِنِّي وَ مَا لِلَّهِ آيَةٌ أَكْبَرُ مِنِّي}}؛ برای [[خدا]] خبر و نشانهای بزرگتر از من وجود ندارد<ref>علی بن ابراهیم قمی، تفسیر القمی، ج۲، ص۴۰۲.</ref>. | ||
*بر این مبنا است که [[دین الهی]] بدون حضور و [[ابلاغ]] [[ولایت ولی]] کامل [[الهی]]، ناقص خواهد بود: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ}}<ref>«ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان و اگر نکنی پیام او را نرساندهای» سوره مائده، آیه ۶۷.</ref>؛ و با وجود و حضور او به اکمال و اتمام خواهد رسید: {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا}}<ref>«امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref><ref>[[فاطمه زیوری کبیرنیا|زیوری کبیرنیا، فاطمه]]، [[بررسی ابعاد خلیفة اللهی انسان (کتاب)|بررسی ابعاد خلیفة اللهی انسان]]، ص:۱۳۲-۱۳۴.</ref> | *بر این مبنا است که [[دین الهی]] بدون حضور و [[ابلاغ]] [[ولایت ولی]] کامل [[الهی]]، ناقص خواهد بود: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ}}<ref>«ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان و اگر نکنی پیام او را نرساندهای» سوره مائده، آیه ۶۷.</ref>؛ و با وجود و حضور او به اکمال و اتمام خواهد رسید: {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا}}<ref>«امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref><ref>[[فاطمه زیوری کبیرنیا|زیوری کبیرنیا، فاطمه]]، [[بررسی ابعاد خلیفة اللهی انسان (کتاب)|بررسی ابعاد خلیفة اللهی انسان]]، ص:۱۳۲-۱۳۴.</ref> | ||