رحمت الهی: تفاوت میان نسخه‌ها

*از نظرگاه [[کلام شیعی]]، [[رحمت الهی]]، به معنای [[افاضه]] خیر بر [[نیازمندان]] و فرودستان و دستگیری از آنان است. [[رحمت]] خداوندی از ویژگی‌های تمامیت، عمومیت و کمال، بهره‌مند است. "تمامیت" بدین معنا است که [[خداوند]] می‌خواهد [[نیازمندی]] و [[ناتوانی]] را از جمیع [[نیازمندان]] بردارد. "عمومیت" بدین معنا است که گستره [[رحمت الهی]] هم نیک‌سیرتان و شایستگان را دربرمی‌گیرد و هم بدسیرتان و سرکشان را و هم [[مؤمنان]] و هم [[کافران]] را، و هم در این [[جهان]] مشمول آنان می‌شود و هم در آن [[جهان]]. "کمال" به این معنا است که [[خداوند]] مانند [[مردمان]] [[مهربان]] و [[نیکوکار]]، بر اثر [[مهربانی]] آوردن و [[نیکی]] کردن، دچار [[رنج]] و تعب نمی‌شود<ref>علم الیقین فی اصول الدین‌، ۱/ ۱۰۶.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 272.</ref>.