جز
جایگزینی متن - 'بابی' به 'بابی'
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})) |
جز (جایگزینی متن - 'بابی' به 'بابی') |
||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
*کلمات {{متن قرآن|مَارِدٍ}} و {{متن قرآن|مَرِيدٍ}} از نظر ریشه لغت یا از مادّه "مرد"، به معنای ریختن شاخ و برگ درخت، هستند، لذا به [[جوانی]] که هنوز مو در صورتش نروییده، امْرَد میگویند. بنابراین، [[شیطان]] را مارد و مُرید مینامند، چون تمام زیباییها و سرسبزیها که [[صفات پسندیده]] باشند، از شاخهسار وجودش فروریخته و چیزی از صفات [[نیک]] در او باقی نمانده است. یا اینکه آن دو کلمه از مادّه "مرود"، به معنای [[طغیان]] و [[سرکش]] هستند، پس [[شیطان]] مارد، یعنی [[شیطان]] [[طاغی]] و [[شیطان]] [[مرید]]، یعنی بسیار [[طغیانگر]] است. | *کلمات {{متن قرآن|مَارِدٍ}} و {{متن قرآن|مَرِيدٍ}} از نظر ریشه لغت یا از مادّه "مرد"، به معنای ریختن شاخ و برگ درخت، هستند، لذا به [[جوانی]] که هنوز مو در صورتش نروییده، امْرَد میگویند. بنابراین، [[شیطان]] را مارد و مُرید مینامند، چون تمام زیباییها و سرسبزیها که [[صفات پسندیده]] باشند، از شاخهسار وجودش فروریخته و چیزی از صفات [[نیک]] در او باقی نمانده است. یا اینکه آن دو کلمه از مادّه "مرود"، به معنای [[طغیان]] و [[سرکش]] هستند، پس [[شیطان]] مارد، یعنی [[شیطان]] [[طاغی]] و [[شیطان]] [[مرید]]، یعنی بسیار [[طغیانگر]] است. | ||
*بنابر نوشته مفسری: "مرید یعنی [[هدف]] و کارش فقط برای [[فساد]] است<ref>التبیان، ج۷، ص۲۹۰.</ref>"؛ پس مارد و [[مرید]]، صفت [[شیطان]] است که حاکی از [[افساد]] و [[خباثت]] او و عاری از هرگونه خیر و [[برکت]] است. | *بنابر نوشته مفسری: "مرید یعنی [[هدف]] و کارش فقط برای [[فساد]] است<ref>التبیان، ج۷، ص۲۹۰.</ref>"؛ پس مارد و [[مرید]]، صفت [[شیطان]] است که حاکی از [[افساد]] و [[خباثت]] او و عاری از هرگونه خیر و [[برکت]] است. | ||
*مفسری در سرّ اینکه جمله همراه با کلمه {{متن قرآن|كُلِّ}} آمده، مینویسد: "تا دلالت کند بر اینکه [[شیطان]] انواع، اقسام و فنونی از [[ضلالت]] را دارد، چون ابواب [[باطل]] مختلف است، و بر هر | *مفسری در سرّ اینکه جمله همراه با کلمه {{متن قرآن|كُلِّ}} آمده، مینویسد: "تا دلالت کند بر اینکه [[شیطان]] انواع، اقسام و فنونی از [[ضلالت]] را دارد، چون ابواب [[باطل]] مختلف است، و بر هر بابی [[شیطانی]]، از قبیل [[ابلیس]] و ذریهاش و شیطانهایی از [[انس]] هستند که به سوی [[ضلالت]] [[دعوت]] میکنند، و [[دوستان]] گمراهشان از آنها [[تقلید]] و [[پیروی]] میکنند، هر چند که تمام تسویلات، و وسوسههای آنان منتهی به [[ابلیس]] [[ملعون]] میشود؛ و جمله {{متن قرآن|وَيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطَانٍ}}، در عین حال کنایه از این نیز هست که [[گمراهان]] در [[پیروی]] [[باطل]] به جایی نمیرسند که توقف کنند، زیرا استعداد [[پذیرش حق]] در آنان کشته شده، و قلبشان مطبوع بر [[باطل]] گشته است؛ و [[آیه]] {{متن قرآن|وَإِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لَا يُؤْمِنُوا بِهَا وَإِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا}}<ref>«و هر نشانهای ببینند بدان ایمان نخواهند آورد؛ و اگر راه درست را ببینند آن را راه (خویش) نخواهند گزید» سوره اعراف، آیه ۱۴۶.</ref>، در [[مقام]] بیان جمله مذکور است"<ref>المیزان، ج۱۴، ص۳۴۳.</ref>.<ref>[[عبدالله حقجو|حقجو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)|ولایت در قرآن]]، ص:۳۲۸-۳۲۹.</ref> | ||
===طرد و دور شده از [[رحمت خدا]]=== | ===طرد و دور شده از [[رحمت خدا]]=== | ||
*{{متن قرآن|قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُومًا مَدْحُورًا}}<ref>«فرمود: نکوهیده و رانده از آنجا بیرون رو!» سوره اعراف، آیه ۱۸.</ref>. | *{{متن قرآن|قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُومًا مَدْحُورًا}}<ref>«فرمود: نکوهیده و رانده از آنجا بیرون رو!» سوره اعراف، آیه ۱۸.</ref>. | ||