←راههای اطاعت امام زمان{{ع}}
(صفحهای تازه حاوی «{{مهدویت}} ==ضرورت اطاعت امام== امام زمان{{ع}} احیا کنندۀ آموزههای ...» ایجاد کرد) |
|||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
[[امام زمان]]{{ع}} [[احیا]] کنندۀ آموزههای [[نورانی]] [[قرآن]] و [[معارف]] [[پیامبر اکرم]] و [[ائمه هدی]]{{ع}} است و رهاورد ایشان همان [[اسلام ناب]] و [[معارف]] والای [[پیامبر اسلام]]{{صل}} است که از [[خزائن الهی]] عرضه داشت. به همین [[دلیل]]، راه [[امام عصر]]{{ع}} جز راه [[قرآن و عترت]] نیست پس، اگر چه ایشان [[غایب]] هستند ولی [[اراده]] و فرمانشان در میان همۀ خلایق جاری است؛ بنابراین، [[دستورات]] حضرت را باید [[شناخت]] و فرمانهایش را [[اطاعت]] کرد. لذا یکی از مواردی که یقینی بوده و در [[عصر غیبت]] [[مورد اتفاق]] همگان است، این است که باید [[دستورات]] [[امام زمان]]{{ع}} شناخته شود و مورد [[اطاعت]] قرار گیرد؛ چون [[امام عصر]]{{ع}} [[احیا]] کننده آموزههای [[نورانی]] [[قرآن]] و [[معارف]] [[پیامبر اکرم]] و [[ائمه هدی]]{{ع}} است. باید توجه داشت بزرگترین مشکلی که در طول [[تاریخ]] زندگانی [[امامان]]{{ع}} دیده میشود آن است که با وجود [[محبت]] به آنها، [[مردم]] عملاً از آنها حرف شنوی نداشتند؛ این در حالی است که اگر [[انسانها]] خواستار [[ظهور امام]] هستند، باید [[آمادگی]] عملی و [[اطاعت]] پذیری از ایشان را داشته باشند تا [[رضایت]] [[خدای متعال]] جلب شده و [[اذن]] [[ظهور]] فرماید<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[امام مهدی موجود موعود (کتاب)|امام مهدی موجود موعود]]، ص ۱۹۳-۱۸۹؛ [[محمد علی رضایی اصفهانی|رضایی اصفهانی، محمد علی]]، [[مهدویت ۱ (کتاب)|مهدویت]]، ص ۱۱۷-۱۱۰؛ [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۲ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ص ۲۲۸-۲۲۲ و «انتظار و منتظران»، ص ۲۰۹-۲۰۱؛ قرائتی، محسن، شرایط ظهور از دیدگاه قرآن کریم، ص ۹۳ ـ ۱۰۴؛ هرنجی، منصور، انتظار و وظایف منتظران، ص ۷۷.</ref>. | [[امام زمان]]{{ع}} [[احیا]] کنندۀ آموزههای [[نورانی]] [[قرآن]] و [[معارف]] [[پیامبر اکرم]] و [[ائمه هدی]]{{ع}} است و رهاورد ایشان همان [[اسلام ناب]] و [[معارف]] والای [[پیامبر اسلام]]{{صل}} است که از [[خزائن الهی]] عرضه داشت. به همین [[دلیل]]، راه [[امام عصر]]{{ع}} جز راه [[قرآن و عترت]] نیست پس، اگر چه ایشان [[غایب]] هستند ولی [[اراده]] و فرمانشان در میان همۀ خلایق جاری است؛ بنابراین، [[دستورات]] حضرت را باید [[شناخت]] و فرمانهایش را [[اطاعت]] کرد. لذا یکی از مواردی که یقینی بوده و در [[عصر غیبت]] [[مورد اتفاق]] همگان است، این است که باید [[دستورات]] [[امام زمان]]{{ع}} شناخته شود و مورد [[اطاعت]] قرار گیرد؛ چون [[امام عصر]]{{ع}} [[احیا]] کننده آموزههای [[نورانی]] [[قرآن]] و [[معارف]] [[پیامبر اکرم]] و [[ائمه هدی]]{{ع}} است. باید توجه داشت بزرگترین مشکلی که در طول [[تاریخ]] زندگانی [[امامان]]{{ع}} دیده میشود آن است که با وجود [[محبت]] به آنها، [[مردم]] عملاً از آنها حرف شنوی نداشتند؛ این در حالی است که اگر [[انسانها]] خواستار [[ظهور امام]] هستند، باید [[آمادگی]] عملی و [[اطاعت]] پذیری از ایشان را داشته باشند تا [[رضایت]] [[خدای متعال]] جلب شده و [[اذن]] [[ظهور]] فرماید<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[امام مهدی موجود موعود (کتاب)|امام مهدی موجود موعود]]، ص ۱۹۳-۱۸۹؛ [[محمد علی رضایی اصفهانی|رضایی اصفهانی، محمد علی]]، [[مهدویت ۱ (کتاب)|مهدویت]]، ص ۱۱۷-۱۱۰؛ [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۲ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ص ۲۲۸-۲۲۲ و «انتظار و منتظران»، ص ۲۰۹-۲۰۱؛ قرائتی، محسن، شرایط ظهور از دیدگاه قرآن کریم، ص ۹۳ ـ ۱۰۴؛ هرنجی، منصور، انتظار و وظایف منتظران، ص ۷۷.</ref>. | ||
==راههای [[اطاعت امام زمان]]{{ع}}== | ==راههای [[اطاعت]] [[امام زمان]]{{ع}}== | ||
برای [[اطاعت امام زمان]]{{ع}} راه هایی وجود دارد مانند: | برای [[اطاعت]] [[امام زمان]]{{ع}} راه هایی وجود دارد مانند: | ||
#آشنایی با [[قرآن]] و آموزههای آن به همراه [[شناخت]] [[سیره]] و معالم [[اهل بیت]]{{ع}}، تا بتوان بدین وسیله [[آمادگی]] حضور در محضر [[امام زمان]]{{ع}} را پیدا کرد<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[امام مهدی موجود موعود (کتاب)|امام مهدی موجود موعود]]، ص ۱۹۳-۱۸۹.</ref>. | #آشنایی با [[قرآن]] و آموزههای آن به همراه [[شناخت]] [[سیره]] و معالم [[اهل بیت]]{{ع}}، تا بتوان بدین وسیله [[آمادگی]] حضور در محضر [[امام زمان]]{{ع}} را پیدا کرد<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[امام مهدی موجود موعود (کتاب)|امام مهدی موجود موعود]]، ص ۱۹۳-۱۸۹.</ref>. | ||
#مراجعه به [[نایبان خاص]] در زمان [[غیبت صغری]] و [[نایبان عام]] در زمان [[غیبت کبری]]: به این معنا که پیوند [[امام]]{{ع}} در [[زمان غیبت]] با [[مردم]] به طور کلی قطع و گسسته نشده است، زیرا در هر دو [[غیبت]]، امر [[سفارت]] و [[نیابت]] وجود داشته و دارد و از طریق [[نایبان]]، پیوند [[امام]] با [[مردم]] برقرار بوده و هست؛ در زمان [[غیبت صغری]] [[نیابت]] [[نایبان خاص]] بوده و در زمان [[غیبت کبری]] [[نیابت]] [[نایبان عام]]، که همان [[اطاعت]] فقهای جامعالشرایط است<ref>ر.ک: [[محمد علی رضایی اصفهانی|رضایی اصفهانی، محمد علی]]، [[مهدویت ۱ (کتاب)|مهدویت]]، ص ۱۱۷-۱۱۰.</ref>. | #مراجعه به [[نایبان خاص]] در زمان [[غیبت صغری]] و [[نایبان عام]] در زمان [[غیبت کبری]]: به این معنا که پیوند [[امام]]{{ع}} در [[زمان غیبت]] با [[مردم]] به طور کلی قطع و گسسته نشده است، زیرا در هر دو [[غیبت]]، امر [[سفارت]] و [[نیابت]] وجود داشته و دارد و از طریق [[نایبان]]، پیوند [[امام]] با [[مردم]] برقرار بوده و هست؛ در زمان [[غیبت صغری]] [[نیابت]] [[نایبان خاص]] بوده و در زمان [[غیبت کبری]] [[نیابت]] [[نایبان عام]]، که همان [[اطاعت]] فقهای جامعالشرایط است<ref>ر.ک: [[محمد علی رضایی اصفهانی|رضایی اصفهانی، محمد علی]]، [[مهدویت ۱ (کتاب)|مهدویت]]، ص ۱۱۷-۱۱۰.</ref>. | ||
#[[پیروی]] از [[دستورات]] و فرمایشات [[امامان]] پیشین{{ع}}: از آنجایی که همۀ [[امامان]]{{ع}} [[نور]] یگانهای هستند، [[دستورات]] و فرمودههای ایشان نیز یک [[هدف]] را دنبال میکند؛ بنابراین، در زمانی که یکی از آنها در دسترس نیست، فرامین [[امامان]] دیگر دیگر چراغ راه [[هدایت]] است<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۲ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ص ۲۲۸-۲۲۲ و «انتظار و منتظران»، ص ۲۰۹-۲۰۱.</ref>. | #[[پیروی]] از [[دستورات]] و فرمایشات [[امامان]] پیشین{{ع}}: از آنجایی که همۀ [[امامان]]{{ع}} [[نور]] یگانهای هستند، [[دستورات]] و فرمودههای ایشان نیز یک [[هدف]] را دنبال میکند؛ بنابراین، در زمانی که یکی از آنها در دسترس نیست، فرامین [[امامان]] دیگر دیگر چراغ راه [[هدایت]] است<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۲ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ص ۲۲۸-۲۲۲ و «انتظار و منتظران»، ص ۲۰۹-۲۰۱.</ref>. | ||
==[[ادله]] [[لزوم اطاعت]] [[امام زمان]]{{ع}}== | ==[[ادله]] [[لزوم اطاعت]] [[امام زمان]]{{ع}}== | ||