طیبات: تفاوت میان نسخه‌ها

#{{متن قرآن|وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ وَرِضْوَانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}<ref>«خداوند به مردان و زنان مؤمن، بوستان‌هایی، نوید داده است که از بن آنها جویباران روان است؛ در آنها جاودانند، نیز جایگاه‌هایی پاک در بوستان‌های جاودان (نوید داده است) و خشنودی خداوند (از همه اینها) برتر است؛ این همان رستگاری سترگ است» سوره توبه، آیه ۷۲.</ref>.

#{{متن قرآن|لَيْسَ عَلَى الْأَعْمَى حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى أَنْفُسِكُمْ أَنْ تَأْكُلُوا مِنْ بُيُوتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ آبَائِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أُمَّهَاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ إِخْوَانِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخَوَاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَعْمَامِكُمْ أَوْ بُيُوتِ عَمَّاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخْوَالِكُمْ أَوْ بُيُوتِ خَالَاتِكُمْ أَوْ مَا مَلَكْتُمْ مَفَاتِحَهُ أَوْ صَدِيقِكُمْ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَأْكُلُوا جَمِيعًا أَوْ أَشْتَاتًا فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ}}<ref>«بر نابینا و بر لنگ و بر بیمار و بر شما گناهی نیست که از (خوراک و آذوقه) خانه‌های خویش بخورید یا از خانه‌های پدرانتان یا خانه‌های مادرانتان یا خانه‌های برادرانتان یا خانه‌های خواهرانتان یا خانه‌های عموهایتان یا خانه‌های عمّه‌هایتان یا خانه‌های دایی‌هایتان یا خانه‌های خاله‌هایتان یا آن خانه‌ای که کلیدش را در اختیار دارید یا (خانه) دوستتان؛ نیز (بر شما گناهی نیست) در اینکه با هم یا پراکنده غذا بخورید پس چون به هر خانه‌ای در آمدید به همدیگر درود گویید، درودی خجسته پاکیزه از نزد خداوند؛ بدین گونه خداوند آیات را برای شما روشن می‌دارد باشد که خرد ورزید» سوره نور، آیه ۶۱.</ref>.

#{{متن قرآن|يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}<ref>«تا گناهانتان را بیامرزد و شما را به بهشت‌هایی که از بن آنها جویبارها روان است و به جایگاه‌هایی پاکیزه در بهشت برین درآورد؛ این همان رستگاری سترگ است» سوره صف، آیه ۱۲.</ref>.

#{{متن قرآن|مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}}<ref>«کسانی از مرد و زن که کار شایسته‌ای کنند؛ و مؤمن باشند، بی‌گمان آنان را با زندگانی پاکیزه‌ای زنده می‌داریم و به یقین نیکوتر از آنچه انجام می‌دادند پاداششان را خواهیم داد» سوره نحل، آیه ۹۷.</ref> '''نکته''': [[زندگی]] [[زیبا]]، [[پاکیزه]] همراه با [[آرامش]] و [[امنیت]] -[[حیات]] طیب - [[وعده خداوند]] به  [[مؤمنان]] که می‌‌فرماید: هر کس از مرد یا [[زن]]، [کار] شایسته‌ای انجام دهد، {{متن قرآن|مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى...}} در حالی که او [[مؤمن]] است، {{متن قرآن|...وَهُوَ مُؤْمِنٌ...}} پس قطعاً او را به زندگانی پاکیزه‌ای زنده می‌داریم؛ {{متن قرآن|فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً...}} و حتماً مزدشان را بر طبق [[بهترین]] چیزی که همواره انجام می‌دادند، به آنان [[پاداش]] خواهیم داد {{متن قرآن|وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}} [[علامه طباطبایی]] درباره [[آیه]] این‌گونه می‌‌نویسد. [[وعده]] جمیلی است که به [[زنان]] و مردان [[مؤمن]] می‌دهد، که [[عمل صالح]] کنند، و در این [[وعده]] جمیل فرقی میان [[زنان]] و مردان در قبول ایمانشان و در اثر [[اعمال]] صالحشان که همان [[احیاء]] به [[حیات طیبه]]، و [[اجر]] به احسن عمل است نگذاشته، و این تسویه میان مرد و [[زن]] [[علی]] رغم بنائی است که بیشتر غیر موحدین و [[اهل کتاب]] از [[یهود]] و [[نصاری]] داشتند و [[زنان]] را از تمامی مزایای [[دینی]] و یا بیشتر آن [[محروم]] می‌دانستند، و مرتبه [[زنان]] را از مرتبه مردان پایین‌تر می‌پنداشتند، و آنان را در وضعی قرار داده بودند که به هیچ وجه قابل ارتقاء نبود. پس اینکه فرمود: {{متن قرآن|مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ}} حکمی است کلی نظیر تأسیس قاعده‌ای برای هر کس که [[عمل صالح]] کند، حالا هر که می‌خواهد باشد، تنها مقیدش کرده به اینکه صاحب عمل، [[مؤمن]] باشد و این قید در معنای شرط است، چون عمل در کسی که [[مؤمن]] نیست حبط می‌شود و اثری بر آن مترتب نیست همچنان که [[خدای تعالی]] فرموده: {{متن قرآن|وَمَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ}}<ref>«و هر کس گرویدن (به اسلام) را نپذیرد کردارش تباه می‌شود» سوره مائده، آیه ۵.</ref> و نیز فرموده: {{متن قرآن|وَحَبِطَ مَا صَنَعُوا فِيهَا وَبَاطِلٌ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}}<ref>«و آنچه در آن کرده‌اند نابود و آنچه انجام می‌داده‌اند تباه است» سوره هود، آیه ۱۶.</ref> [[[حیات]] طیبه‌ای که [[خداوند]] به [[زن]] و مرد نکو [[کردار]] [[وعده]] داده است حیاتی [[حقیقی]] و [[جدید]] است که مرتبه‌ای بالا و والا از [[حیات]] عمومی و دارای آثاری مهم می‌باشد] <ref>ترجمه تفسیر المیزان ج۱۲، ص۴۹۱.</ref>.