صلح در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

[[طبرسی]] به نقل از [[سعید بن جبیر]] در [[شأن نزول]] این آیه می‌نویسد: این آیه درباره [[طایفه]] [[اوس و خزرج]] نازل شده است که میان آنان [[جنگی]] با لیف خرما و نعلین اتفاق افتاده بود. بعضی هم گفته‌اند این آیه در مورد [[عبدالله بن ابی بن سلول]] از [[طایفه خزرج]] و [[عبدالله بن رواحه]] از طایفه [[اوس]] نازل گردیده و علتش هم این بوده که [[حضرت رسول]]{{صل}} مقابل [[عبدالله بن ابی]] می‌ایستد، الاغ سواری [[حضرت]]، پهن می‌اندازد، عبدالله دماغ خودش را می‌گیرد و به حضرت می‌گوید از جلو من دور شو. عبدالله بن رواحه به او می‌گوید: بوی الاغ [[رسول خدا]]{{صل}} از تو و پدرت بهتر است، [[دودمان]] عبدالله بن ابی ناراحت شده، عبدالله بن رواحه نیز از قومش کمک خواست و بین آنان با آهن و دست و نعلین زد و خور در گرفت. پس این آیه نازل شد<ref>مجمع البیان، ج۹، ص۱۹۹.</ref>.

ریشه صلح و مشتقات آن ۱۸۰ بار در [[قرآن]] به کار رفته است و این تعداد، اهمیت صلح را در قرآن نشان می‌دهد. یکی از موارد صلح بین [[زن]] و شوهر است که [[آیه]] {{متن قرآن|وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَنْ يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا وَالصُّلْحُ خَيْرٌ وَأُحْضِرَتِ الْأَنْفُسُ الشُّحَّ وَإِنْ تُحْسِنُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا}}<ref>«و اگر زنی از کناره‌گیری یا رویگردانی شویش بیم دارد بر آن دو گناهی نیست که میان خود به سازشی شایسته برسند و سازش نیکوتر است و جان‌ها آز را در آستین دارند و اگر نکویی کنید و پرهیزگاری ورزید بی‌گمان خداوند از آنچه انجام می‌دهید آگاه است» سوره نساء، آیه ۱۲۸.</ref> به آن اختصاص یافته است.