افساد: تفاوت میان نسخه‌ها

: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[افساد در قرآن]] - [[افساد در حدیث]] - [[افساد در فقه سیاسی]] </div>

*افساد: خروج چیزی از [[اعتدال]] (کم یا زیاد)<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۶۳۶.</ref> یا آنچه حصول آن موجب اختلال در [[نظم]] و [[اعتدال]] می‌گردد<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۹، ص۸۴-۸۵.</ref>؛ در مقابل [[صلاح]]<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۲۳۱.</ref>.  

*{{متن قرآن|وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ قَالُوا إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ}}<ref>«و چون به ایشان گفته شود در زمین تباهی نورزید می‌گویند جز این نیست که ما مصلحیم» سوره بقره، آیه ۱۱.</ref>.

*[[فساد]] صفت فعل خارجی [[انسان]] واقع می‌شود. عمدتاً در عرصه مسائل [[اجتماعی]] تحقق می‌یابد و جامع کارهای بد و پلیدکاری‌ها در [[اجتماع]] و ضد ارزش‌ها و [[ناهنجاری‌ها]] در [[فرهنگ]] [[قرآنی]] است. مصادیق [[فساد]] در [[قرآن کریم]] بسیار است<ref>محمد سرمدی، "فساد"، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۵۸۲.</ref>؛ برخی از مهم‌ترین آنها عبارت‌اند از: [[هلاکت]] و نابودی، برهم‌خوردن [[نظم]]، [[فتنه]] و [[آشوب]]، تباه‌کردن [[ملک]] و [[حکومت]]، دزدی و کارهای خلاف، [[ظلم]] و [[نافرمانی]]، [[قتل]] [[پیامبران الهی]]، بازگشتن به [[خوی]] [[جاهلی]]، [[خونریزی]]، ویرانی و [[تخریب]]، [[سرقت]] مسلحانه، ایجاد [[رعب]]، ناامن‌کردن جاده‌ها.

*[[اصلاح جامعه]] و [[مردم]] به جلوگیری از [[فساد]] است و [[فریضه]] نهی‌ از منکر همه [[مردم]] را به [[مبارزه]] با [[مفاسد اجتماعی]] [[دعوت]] می‌کند. [[هدف]] همه [[انبیای الهی]] که [[مصلحان]] [[جوامع بشری]] بوده‌اند، برچیدن [[فساد]] و [[تباهی]] از روی [[زمین]] بوده است<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۱۴.</ref>.