ابوطلحه انصاری: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'چهل' به 'چهل'
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'چهل' به 'چهل')
خط ۱۹: خط ۱۹:
وی پس از [[نزول آیه]] {{متن قرآن|لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ}}<ref>«هرگز به نیکی دست نخواهید یافت مگر از آنچه دوست دارید (به دیگران) ببخشید» سوره آل عمران، آیه ۹۲.</ref>. [[بهترین]] [[مال]] خود را که [[باغی]] در بَیرَحا (زمینی در نزدیکی [[مسجد النبی]]) بود، به عنوان [[صدقه]] و [[وقف]] قرار داد و مورد [[تحسین]] رسول خدا{{صل}} قرار گرفت و از او خواست این باغ را برای [[نیازمندان]] [[اهل بیت]] و نزدیکانش قرار دهد<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۰۴؛ همو، فتح، ج۵، ص۴۷۹.</ref>. او با دیده [[احترام]] و [[عظمت]] به رسول خدا{{صل}} می‌نگریست و در [[حجة الوداع]] که همراه آن [[حضرت]] بود، موی تراشیده وی را به عنوان [[تبرک]] برگرفت <ref>ابن سعد، ج۳، ص۳۸۴.</ref>.
وی پس از [[نزول آیه]] {{متن قرآن|لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ}}<ref>«هرگز به نیکی دست نخواهید یافت مگر از آنچه دوست دارید (به دیگران) ببخشید» سوره آل عمران، آیه ۹۲.</ref>. [[بهترین]] [[مال]] خود را که [[باغی]] در بَیرَحا (زمینی در نزدیکی [[مسجد النبی]]) بود، به عنوان [[صدقه]] و [[وقف]] قرار داد و مورد [[تحسین]] رسول خدا{{صل}} قرار گرفت و از او خواست این باغ را برای [[نیازمندان]] [[اهل بیت]] و نزدیکانش قرار دهد<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۰۴؛ همو، فتح، ج۵، ص۴۷۹.</ref>. او با دیده [[احترام]] و [[عظمت]] به رسول خدا{{صل}} می‌نگریست و در [[حجة الوداع]] که همراه آن [[حضرت]] بود، موی تراشیده وی را به عنوان [[تبرک]] برگرفت <ref>ابن سعد، ج۳، ص۳۸۴.</ref>.


ابوطلحه، [[روزه]] گرفتن را بسیار [[دوست]] داشت، ولی به دلیل شرکت فعال در جنگ‌های دوره رسول خدا{{صل}} بود، کمتر چنین توفیقی می‌یافت. بعد از این دوره، او پیوسته روزه می‌گرفت و در گزارشی مبالغه‌آمیز، نقل شده است تا [[چهل]] سال پس از [[وفات]] حضرت، همواره [[روزه‌دار]] بود و تنها در [[عید فطر]] و قربان روزه نمی‌گرفت<ref>ابن سعد، ج۳، ص۳۸۴.</ref>. او در [[خاکسپاری]] رسول خدا{{صل}} [[توفیق]] حفر [[قبر]] آن حضرت را داشت<ref>ابن اثیر، ج۲، ص۳۶۱.</ref>.
ابوطلحه، [[روزه]] گرفتن را بسیار [[دوست]] داشت، ولی به دلیل شرکت فعال در جنگ‌های دوره رسول خدا{{صل}} بود، کمتر چنین توفیقی می‌یافت. بعد از این دوره، او پیوسته روزه می‌گرفت و در گزارشی مبالغه‌آمیز، نقل شده است تا چهل سال پس از [[وفات]] حضرت، همواره [[روزه‌دار]] بود و تنها در [[عید فطر]] و قربان روزه نمی‌گرفت<ref>ابن سعد، ج۳، ص۳۸۴.</ref>. او در [[خاکسپاری]] رسول خدا{{صل}} [[توفیق]] حفر [[قبر]] آن حضرت را داشت<ref>ابن اثیر، ج۲، ص۳۶۱.</ref>.


در محل و سال درگذشت او [[اختلاف]] است. بنا بر گزارشی، ابوطلحه در هفتاد سالگی درگذشت و [[عثمان بن عفان]] بر وی [[نماز]] گزارد که قاعدتاً باید در [[مدینه]] بوده باشد. گزارش دیگری در این زمینه که [[مخالف]] خبر یاد شده است، از [[تمایل]] وی برای شرکت در [[فتوحات]] حکایت دارد که همین علاقه، او را برای [[جنگ]] دریایی به [[شام]] کشید. در دریا مرگش فرا رسید. همراهان بعد از هفت [[روز]] جزیره‌ای یافتند و همانجا او را [[دفن]] کردند<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۰۳.</ref>.
در محل و سال درگذشت او [[اختلاف]] است. بنا بر گزارشی، ابوطلحه در هفتاد سالگی درگذشت و [[عثمان بن عفان]] بر وی [[نماز]] گزارد که قاعدتاً باید در [[مدینه]] بوده باشد. گزارش دیگری در این زمینه که [[مخالف]] خبر یاد شده است، از [[تمایل]] وی برای شرکت در [[فتوحات]] حکایت دارد که همین علاقه، او را برای [[جنگ]] دریایی به [[شام]] کشید. در دریا مرگش فرا رسید. همراهان بعد از هفت [[روز]] جزیره‌ای یافتند و همانجا او را [[دفن]] کردند<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۰۳.</ref>.


سال ۳۱، ۳۴ و ۵۱ به [[اختلاف]]، [[زمان]] [[مرگ]] وی دانسته شده است<ref>ابن عبدالبر، ج۴، ص۲۶۱؛ ابن حجر، تهذیب، ج۳، ص۳۵۷.</ref>. گزارش مرگ وی در سال ۵۱، با توجه به گزارش [[چهل]] سال [[روزه‌داری]] وی پس از [[رسول خدا]]{{صل}} و [[روایت]] [[عبید الله بن عبدالله بن عتبه]] از وی (که سال [[تولد]] وی پس از دوره [[عثمان]] و [[امام علی]]{{ع}} است) نقل و [[محاسبه]] شده است<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۰۳.</ref>. البته دور نیست که گزارش چهل سال [[روزه]] گرفتن وی را پس از رسول خدا{{صل}} به مبالغه‌ای بدانیم که ناشی از تمایل و اهتمام وی به روزه گرفتن بوده است؛ به ویژه که هیچ یادی از او در دوره امام علی{{ع}} و پس از آن نیست.
سال ۳۱، ۳۴ و ۵۱ به [[اختلاف]]، [[زمان]] [[مرگ]] وی دانسته شده است<ref>ابن عبدالبر، ج۴، ص۲۶۱؛ ابن حجر، تهذیب، ج۳، ص۳۵۷.</ref>. گزارش مرگ وی در سال ۵۱، با توجه به گزارش چهل سال [[روزه‌داری]] وی پس از [[رسول خدا]]{{صل}} و [[روایت]] [[عبید الله بن عبدالله بن عتبه]] از وی (که سال [[تولد]] وی پس از دوره [[عثمان]] و [[امام علی]]{{ع}} است) نقل و [[محاسبه]] شده است<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۰۳.</ref>. البته دور نیست که گزارش چهل سال [[روزه]] گرفتن وی را پس از رسول خدا{{صل}} به مبالغه‌ای بدانیم که ناشی از تمایل و اهتمام وی به روزه گرفتن بوده است؛ به ویژه که هیچ یادی از او در دوره امام علی{{ع}} و پس از آن نیست.


[[همسر]] او ام سلیم دختر ملحان ([[مادر]] [[انس بن مالک]]) است که پس از [[مالک بن نضر]] به [[ازدواج]] وی درآمد. در منابع، پذیرش پیشنهاد ازدواج با ابوطلحه از سوی ام سلیم، مشروط به [[اسلام آوردن]] وی شده است که با توجه به حضور او در [[پیمان عقبه]] که نشان‌دهنده [[قدمت]] [[اسلام]] اوست. صحیح به نظر نمی‌رسد<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۰۲.</ref>.
[[همسر]] او ام سلیم دختر ملحان ([[مادر]] [[انس بن مالک]]) است که پس از [[مالک بن نضر]] به [[ازدواج]] وی درآمد. در منابع، پذیرش پیشنهاد ازدواج با ابوطلحه از سوی ام سلیم، مشروط به [[اسلام آوردن]] وی شده است که با توجه به حضور او در [[پیمان عقبه]] که نشان‌دهنده [[قدمت]] [[اسلام]] اوست. صحیح به نظر نمی‌رسد<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۰۲.</ref>.
۲۲۴٬۹۷۴

ویرایش