سوره سجده: تفاوت میان نسخه‌ها

#'''جُرُز:''' «جُرُز» که جمع آن «أجراز» است، به زمین‌های کویری و بی‌آب و علف یا زمین‌هایی گفته می‌شود که علف‌ها و نباتات روی آن خورده و صاف شده است. واژه «جرز» در آیه {{متن قرآن|أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا نَسُوقُ الْمَاءَ إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعَامُهُمْ وَأَنْفُسُهُمْ أَفَلَا يُبْصِرُونَ}}<ref>«آیا ندیده‌اند که ما آب (باران) را به سرزمین بی‌گیاه می‌رانیم آنگاه با آن، کشتی پدید می‌آوریم که چارپایان آنان و خودشان از آن می‌خورند؛ پس آیا نمی‌نگرند؟» سوره سجده، آیه ۲۷.</ref> آمده است. به مناسبت اشاره آیه به [[قدرت الهی]] در [[زنده کردن]] زمین‌های خشک، [[سوره]] به نام «جرز» نامیده شد<ref>فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز،جلد۱، صفحه ۳۷۳؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن،صفحه ۵۸۵؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۱۷، صفحه ۱۰۳؛ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، جلد۱، صفحه ۱۹۴</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۷۹۰.</ref>

در [[فضیلت]] این [[سوره]] از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} نقل شده است: «هر کس [[سوره سجده]] را قرائت نماید مانند آن است که [[شب قدر]] را [[احیا]] گرفته است».