فضل بن شاذان: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +))
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{امامت}}
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فضل بن شاذان در تراجم و رجال]] - [[فضل بن شاذان در تاریخ اسلامی]] - [[فضل بن شاذان در معارف مهدویت]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فضل بن شاذان در تراجم و رجال]] - [[فضل بن شاذان در تاریخ اسلامی]] - [[فضل بن شاذان در معارف مهدویت]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">



نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۰:۲۱

اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

مقدمه

ابومحمد فضل بن شاذان بن خلیل ابوازدی نیشابوری، فقیه، متکلم و جلیل القدر و از علمای قرن سوم هجری بود که شایستگی صحابت چهار تن از امامان شیعه امام رضا(ع)، امام جواد(ع)، امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) را داشت. او دارای ۱۸۰ کتاب می‌باشد که می‌توان به کتاب الوعید، مسائل فی العلم، الاعراض و الجواهر، العلل، الایمان، اثبات الرجعة، اشاره کرد. فضل بن شاذان را مشعل‌دار تشیع در ایران و شهر نیشابور که در آن زمان از اهمیت بالایی برخوردار بود، می‌دانند؛ به طوری که امام حسن عسکری(ع) درباره ایشان فرمودند: «من غبطه می‌خورم به مردم ایران و نیشابور که کسی چون فضل را دارند»[۱][۲]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. معجم الرجال الحدیث، ج۱۳، ص۲۸۹-۲۹۰.
  2. محمدی، حسین، رضانامه ص ۵۴۶.