بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
البته باورمندان به [[عصمت پیامبران]] یا [[عصمت امامان|امامان]]، این [[موهبت الهی]] را موجب [[سلب اختیار]] از [[معصوم]] نمیدانند؛ زیرا او با توجه به [[کمالات]] و [[آگاهی]] خود [[اراده]] میکند که از [[گناه]] و [[زشتی]] دوری کند. بنابر این، گرچه او بر [[ارتکاب معصیت]] تواناست، اما [[گناه]] نمیکند؛ ازاینرو، مستحق [[ستایش]] و [[پاداش]] است. | البته باورمندان به [[عصمت پیامبران]] یا [[عصمت امامان|امامان]]، این [[موهبت الهی]] را موجب [[سلب اختیار]] از [[معصوم]] نمیدانند؛ زیرا او با توجه به [[کمالات]] و [[آگاهی]] خود [[اراده]] میکند که از [[گناه]] و [[زشتی]] دوری کند. بنابر این، گرچه او بر [[ارتکاب معصیت]] تواناست، اما [[گناه]] نمیکند؛ ازاینرو، مستحق [[ستایش]] و [[پاداش]] است. | ||
از جمله [[دلایل]] مذکور برای [[اثبات ضرورت عقلی عصمت پیامبران]] اینکه اگر [[فرستادگان الهی]] [[معصوم]] نباشند [[هدف از بعثت]] آنان تأمین نخواهد شد و این بر خلاف [[حکمت]] است و عقلاً بر [[خدا]] جایز نیست. [[شیعیان]] برخی از [[ادله عقلی اثبات عصمت پیامبران]] را در [[اثبات عصمت امامان]] به کار بردهاند | از جمله [[دلایل]] مذکور برای [[اثبات ضرورت عقلی عصمت پیامبران]] اینکه اگر [[فرستادگان الهی]] [[معصوم]] نباشند [[هدف از بعثت]] آنان تأمین نخواهد شد و این بر خلاف [[حکمت]] است و عقلاً بر [[خدا]] جایز نیست. [[شیعیان]] برخی از [[ادله عقلی اثبات عصمت پیامبران]] را در [[اثبات عصمت امامان]] نیز به کار بردهاند. بر اساس برخی از [[آیات]]، [[عصمت پیامبران]] قابل اثبات است. [[علمای شیعه]] نیز، به [[آیات]] متعددی - همچون: [[آیه اولیالامر]]، [[آیه تطهیر]]، [[آیه ابتلای ابراهیم]] و غیره - برای [[اثبات عصمت امامان]] استناد کردهاند. همچنین: [[روایات]] متعددی در [[اثبات عصمت پیامبران]] و [[اثبات عصمت امامان|امامان]] - مانند: [[حدیث ثقلین]]، [[حدیث امان]] و [[حدیث سفینه]] - مورد استناد قرار گرفته است. | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||