فضل بن شاذان: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +)) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)) |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
==منابع== | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:13681348.jpg|22px]] [[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|'''رضانامه''']] | # [[پرونده:13681348.jpg|22px]] [[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|'''رضانامه''']] | ||
نسخهٔ ۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۲:۲۷
اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
مقدمه
ابومحمد فضل بن شاذان بن خلیل ابوازدی نیشابوری، فقیه، متکلم و جلیل القدر و از علمای قرن سوم هجری بود که شایستگی صحابت چهار تن از امامان شیعه امام رضا(ع)، امام جواد(ع)، امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) را داشت. او دارای ۱۸۰ کتاب میباشد که میتوان به کتاب الوعید، مسائل فی العلم، الاعراض و الجواهر، العلل، الایمان، اثبات الرجعة، اشاره کرد. فضل بن شاذان را مشعلدار تشیع در ایران و شهر نیشابور که در آن زمان از اهمیت بالایی برخوردار بود، میدانند؛ به طوری که امام حسن عسکری(ع) درباره ایشان فرمودند: «من غبطه میخورم به مردم ایران و نیشابور که کسی چون فضل را دارند»[۱][۲]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ معجم الرجال الحدیث، ج۱۳، ص۲۸۹-۲۹۰.
- ↑ محمدی، حسین، رضانامه ص ۵۴۶.