جز
جایگزینی متن - 'اقبال' به 'اقبال'
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)) |
جز (جایگزینی متن - 'اقبال' به 'اقبال') |
||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
در گذشته مرسوم بود که پیش از نام وعاظ، «میرزا» یا «ملا» افزوده میشد؛ نظیر ملااحمد واعظ خوانساری. همچنین کلمه «[[واعظ]]» نیز به عنوان صفت در نام برخی وعاظ گنجانده میشد؛ نظیر واعظ کاشفی. | در گذشته مرسوم بود که پیش از نام وعاظ، «میرزا» یا «ملا» افزوده میشد؛ نظیر ملااحمد واعظ خوانساری. همچنین کلمه «[[واعظ]]» نیز به عنوان صفت در نام برخی وعاظ گنجانده میشد؛ نظیر واعظ کاشفی. | ||
برخی از [[مقاتل]] مهم و مؤثر [[عاشورا]] توسط وعاظ نگاشته شدهاند. از جمله [[روضة الشهدا (کتاب)|روضة الشهدا]]، [[اسرار الشهادة (کتاب)|اسرار الشهادة]]، [[المنتخب و وقایع الایام (کتاب)|المنتخب و وقایع الایام]]. ویژگی مشترک این مقاتل، [[غلبه]] رویکرد داستانی بروجه [[تاریخی]] در آنها است که متأثر از جایگاه و حرفه مؤلفانشان است. جالب آنکه این کتابها بیش از مقاتل معتبر مورد استفاده و | برخی از [[مقاتل]] مهم و مؤثر [[عاشورا]] توسط وعاظ نگاشته شدهاند. از جمله [[روضة الشهدا (کتاب)|روضة الشهدا]]، [[اسرار الشهادة (کتاب)|اسرار الشهادة]]، [[المنتخب و وقایع الایام (کتاب)|المنتخب و وقایع الایام]]. ویژگی مشترک این مقاتل، [[غلبه]] رویکرد داستانی بروجه [[تاریخی]] در آنها است که متأثر از جایگاه و حرفه مؤلفانشان است. جالب آنکه این کتابها بیش از مقاتل معتبر مورد استفاده و اقبال وعاظ و [[روضهخوانان]] بودهاند. | ||
[[محبوبیت]] و شهرتی که واعظان بین [[مردم]] پیدا میکردند، آنان را صاحب [[قدرت]] و پشتوانهای مردمی میکرد. با تکیه بر این [[سرمایه اجتماعی]]، در مقاطعی برخی وعاظ به مسائل [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] [[روز]] [[کشور]] ورود کرده و از [[منبر]] خود برای [[انتقاد]] از [[حکومت]] و تهییج و [[بسیج]] مردم برای کنش سیاسی بهره میبردند. مهمترین مقاطعی که وعاظ در آنها نقشآفرینی کردند، [[جنبش]] [[مشروطه]]، [[انقلاب اسلامی]] و [[جنگ]] [[ایران]] و [[عراق]] بوده است. به عنوان مثال باید از نقش [[سید جمالالدین واعظ اصفهانی]]، [[میرزا نصرالله بهشتی]] ([[ملک]] المتکلمین) در مشروطه و [[سید محمود طالقانی]]، [[مرتضی مطهری]]، [[سید علی خامنهای]]، [[سید عبدالحسین دستغیب]] و [[احمد کافی]] در انقلاب اسلامی یاد کرد. | [[محبوبیت]] و شهرتی که واعظان بین [[مردم]] پیدا میکردند، آنان را صاحب [[قدرت]] و پشتوانهای مردمی میکرد. با تکیه بر این [[سرمایه اجتماعی]]، در مقاطعی برخی وعاظ به مسائل [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] [[روز]] [[کشور]] ورود کرده و از [[منبر]] خود برای [[انتقاد]] از [[حکومت]] و تهییج و [[بسیج]] مردم برای کنش سیاسی بهره میبردند. مهمترین مقاطعی که وعاظ در آنها نقشآفرینی کردند، [[جنبش]] [[مشروطه]]، [[انقلاب اسلامی]] و [[جنگ]] [[ایران]] و [[عراق]] بوده است. به عنوان مثال باید از نقش [[سید جمالالدین واعظ اصفهانی]]، [[میرزا نصرالله بهشتی]] ([[ملک]] المتکلمین) در مشروطه و [[سید محمود طالقانی]]، [[مرتضی مطهری]]، [[سید علی خامنهای]]، [[سید عبدالحسین دستغیب]] و [[احمد کافی]] در انقلاب اسلامی یاد کرد. | ||