پرش به محتوا

واعظ در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'اقبال' به 'اقبال'
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==))
جز (جایگزینی متن - 'اقبال' به 'اقبال')
خط ۱۶: خط ۱۶:
در گذشته مرسوم بود که پیش از نام وعاظ، «میرزا» یا «ملا» افزوده می‌شد؛ نظیر ملااحمد واعظ خوانساری. همچنین کلمه «[[واعظ]]» نیز به عنوان صفت در نام برخی وعاظ گنجانده می‌شد؛ نظیر واعظ کاشفی.
در گذشته مرسوم بود که پیش از نام وعاظ، «میرزا» یا «ملا» افزوده می‌شد؛ نظیر ملااحمد واعظ خوانساری. همچنین کلمه «[[واعظ]]» نیز به عنوان صفت در نام برخی وعاظ گنجانده می‌شد؛ نظیر واعظ کاشفی.


برخی از [[مقاتل]] مهم و مؤثر [[عاشورا]] توسط وعاظ نگاشته شده‌اند. از جمله [[روضة الشهدا (کتاب)|روضة الشهدا]]، [[اسرار الشهادة (کتاب)|اسرار الشهادة]]، [[المنتخب و وقایع الایام (کتاب)|المنتخب و وقایع الایام]]. ویژگی مشترک این مقاتل، [[غلبه]] رویکرد داستانی بروجه [[تاریخی]] در آنها است که متأثر از جایگاه و حرفه مؤلفانشان است. جالب آنکه این کتاب‌ها بیش از مقاتل معتبر مورد استفاده و [[اقبال]] وعاظ و [[روضه‌خوانان]] بوده‌اند.
برخی از [[مقاتل]] مهم و مؤثر [[عاشورا]] توسط وعاظ نگاشته شده‌اند. از جمله [[روضة الشهدا (کتاب)|روضة الشهدا]]، [[اسرار الشهادة (کتاب)|اسرار الشهادة]]، [[المنتخب و وقایع الایام (کتاب)|المنتخب و وقایع الایام]]. ویژگی مشترک این مقاتل، [[غلبه]] رویکرد داستانی بروجه [[تاریخی]] در آنها است که متأثر از جایگاه و حرفه مؤلفانشان است. جالب آنکه این کتاب‌ها بیش از مقاتل معتبر مورد استفاده و اقبال وعاظ و [[روضه‌خوانان]] بوده‌اند.


[[محبوبیت]] و شهرتی که واعظان بین [[مردم]] پیدا می‌کردند، آنان را صاحب [[قدرت]] و پشتوانه‌ای مردمی می‌کرد. با تکیه بر این [[سرمایه اجتماعی]]، در مقاطعی برخی وعاظ به مسائل [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] [[روز]] [[کشور]] ورود کرده و از [[منبر]] خود برای [[انتقاد]] از [[حکومت]] و تهییج و [[بسیج]] مردم برای کنش سیاسی بهره می‌بردند. مهم‌ترین مقاطعی که وعاظ در آنها نقش‌آفرینی کردند، [[جنبش]] [[مشروطه]]، [[انقلاب اسلامی]] و [[جنگ]] [[ایران]] و [[عراق]] بوده است. به عنوان مثال باید از نقش [[سید جمال‌الدین واعظ اصفهانی]]، [[میرزا نصرالله بهشتی]] ([[ملک]] المتکلمین) در مشروطه و [[سید محمود طالقانی]]، [[مرتضی مطهری]]، [[سید علی خامنه‌ای]]، [[سید عبدالحسین دستغیب]] و [[احمد کافی]] در انقلاب اسلامی یاد کرد.
[[محبوبیت]] و شهرتی که واعظان بین [[مردم]] پیدا می‌کردند، آنان را صاحب [[قدرت]] و پشتوانه‌ای مردمی می‌کرد. با تکیه بر این [[سرمایه اجتماعی]]، در مقاطعی برخی وعاظ به مسائل [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] [[روز]] [[کشور]] ورود کرده و از [[منبر]] خود برای [[انتقاد]] از [[حکومت]] و تهییج و [[بسیج]] مردم برای کنش سیاسی بهره می‌بردند. مهم‌ترین مقاطعی که وعاظ در آنها نقش‌آفرینی کردند، [[جنبش]] [[مشروطه]]، [[انقلاب اسلامی]] و [[جنگ]] [[ایران]] و [[عراق]] بوده است. به عنوان مثال باید از نقش [[سید جمال‌الدین واعظ اصفهانی]]، [[میرزا نصرالله بهشتی]] ([[ملک]] المتکلمین) در مشروطه و [[سید محمود طالقانی]]، [[مرتضی مطهری]]، [[سید علی خامنه‌ای]]، [[سید عبدالحسین دستغیب]] و [[احمد کافی]] در انقلاب اسلامی یاد کرد.
۲۲۷٬۶۸۳

ویرایش