استعداد دینی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌ وابسته}} +{{پایان مدخل وابسته}}))
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{امامت}}
==مقدمه==
==مقدمه==
استعداد [[دینی]] استعدادی اصیل در انسان است، و آن را به حسّ [[تقدیس]] و حسّ [[پرستش]] تعبیر می‌کند، و این غیر از [[حس]] [[حقیقت‌جویی]] و غیر از حس [[اخلاقی]] نسبت به هم‌نوعان است<ref>تعلیم و تربیت در اسلام، ص۶۹.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۸۷.</ref>
استعداد [[دینی]] استعدادی اصیل در انسان است، و آن را به حسّ [[تقدیس]] و حسّ [[پرستش]] تعبیر می‌کند، و این غیر از [[حس]] [[حقیقت‌جویی]] و غیر از حس [[اخلاقی]] نسبت به هم‌نوعان است<ref>تعلیم و تربیت در اسلام، ص۶۹.</ref><ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۸۷.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==

نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۳۰

مقدمه

استعداد دینی استعدادی اصیل در انسان است، و آن را به حسّ تقدیس و حسّ پرستش تعبیر می‌کند، و این غیر از حس حقیقت‌جویی و غیر از حس اخلاقی نسبت به هم‌نوعان است[۱][۲]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. تعلیم و تربیت در اسلام، ص۶۹.
  2. زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر، ص ۸۷.