|
|
| (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{نبوت}}
| | #تغییر_مسیر [[اثبات ضرورت نبوت در حدیث]] |
| {{مدخل مرتبط
| |
| | موضوع مرتبط = نبوت
| |
| | عنوان مدخل = [[ضرورت نبوت]]
| |
| | مداخل مرتبط = [[ضرورت نبوت در قرآن]] - [[ضرورت نبوت در حدیث]] - [[ضرورت نبوت در نهج البلاغه]] - [[ضرورت نبوت در کلام اسلامی]] - [[ضرورت نبوت در فلسفه اسلامی]] - [[ضرورت نبوت در عرفان اسلامی]]
| |
| | پرسش مرتبط = نبوت (پرسش)
| |
| }}
| |
| '''[[ضرورت نبوت]]''' و علت نیاز به آن در [[احادیث]] از جنبههای مختلفی مورد بحث قرار گرفته است مانند: نیاز [[بشر]] به معارف [[اعتقادی]] و نیاز بشر به [[قانون]].
| |
| | |
| ==[[ضرورت نبوت در روایات]]==
| |
| برخی از دلایل [[ضرورت نبوت در روایات]] عبارتاند از:
| |
| # '''[[نیاز]] [[بشر]] به معارف [[اعتقادی]]:''' [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در خطبۀ نخست [[نهج البلاغه]] فرمودند: "[[خداوند]] در میان انسانها فرستادگان خود را برانگیخت و پیدرپی پیامبرانش را به سوی آنان گسیل داشت تا فطرتشان را بیدار کرده و [[نعمت]] فراموششده را به یادشان آورند و با [[ابلاغ]] [[پیام الهی]] [[حجت]] را بر آنان تمام کنند و گنجینههای پنهان عقلهایشان را ظاهر و آشکار نمایند"<ref>{{متن حدیث|فَبَعَثَ فِیهِمْ رُسُلَهُ وَ وَاتَرَ إِلَیْهِمْ أَنْبِیَاءَهُ لِیَسْتَأْدُوهُمْ مِیثَاقَ فِطْرَتِهِ وَ یُذَکِّرُوهُمْ مَنْسِیَّ نِعْمَتِهِ وَ یَحْتَجُّوا عَلَیْهِمْ بِالتَّبْلِیغِ وَ یُثِیرُوا لَهُمْ دَفَائِنَ الْعُقُول}}؛ نهج البلاغه، خطبۀ ۱، ص ۴۳.</ref>. بر اساس این فرمایش اگر [[پیامبران الهی]] با [[صبر]] و کوششهای طاقتفرسا، [[معارف]] [[اعتقادی]] و فراعقلی را برای [[انسان]] بیان نمیکردند و با بیدارسازی [[فطرت]] و رهاسازی [[عقل]] از بند [[تمایلات]] و [[شهوات]] [[نفسانی]] راه [[سعادت]] و کمال را به [[انسانها]] نشان نمیدادند و [[معارف]] [[حقیقی]] را بیان نمیکردند، انسانها از رسیدن به [[معرفت حقیقی]] باز میماندند و در [[تاریکی]] [[جهل]] و تخیلات [[باطل]] فرو میافتادند.
| |
| # '''[[نیاز]] [[بشر]] به [[قانون]]:''' [[امام رضا]]{{ع}} فرمودند: "وقتی [[خداوند]] در [[خلقت]] [[بشر]] و قوای ایشان، آنچه را که به وسیلۀ آن مصلحتهای ایشان کامل و تمام شود، قرار نداده است و از طرف دیگر خداوندِ صانع نیز [[برتر]] از آن است که این [[ضعف]] و عجز از ادارک مشهود در [[بشر]] را [[مشاهده]] نماید، لذا به ناچار بین [[خداوند]] و ایشان، رسولی [[معصوم]] لازم است که [[امر و نهی]] و برنامۀ [[تربیتی]] خویش را از جانب [[خداوند]] به ایشان برساند تا آنها به آنچه سبب حصول [[منافع]] و دفع ضررها میشود، [[آگاهی]] یابند"<ref>{{متن حدیث|لَمَّا لَمْ یَکُنْ فِی خَلْقِهِمْ وَ قَوْلِهِمْ وَ قُوَاهُمْ مَا یَکْمُلُونَ لِمَصَالِحِهِمْ وَ کَانَ الصَّانِعُ مُتَعَالِیاً عَنْ أَنْ یُرَی وَ کَانَ ضَعْفُهُمْ وَ عَجْزُهُمْ عَنْ إِدْرَاکِهِ ظَاهِراً لَمْ یَکُنْ بُدٌّ مِنْ رَسُولٍ بَیْنَهُ وَ بَیْنَهُمْ مَعْصُومٍ یُؤَدِّی إِلَیْهِمْ أَمْرَهُ وَ نَهْیَهُ وَ أَدَبَهُ وَ یَقِفُهُمْ عَلَی مَا یَکُونُ بِهِ إِحْرَازُ مَنَافِعِهِمْ وَ دَفْعُ مَضَارِّهِم}}؛ عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۹۹.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} نیز فرمودند: "ثابت شد که [[خداوند]] سفیرانی در میان [[خلق]] و بندگانش دارد که آنها را به آنچه [[مصلحت]] و نفع ایشان در آن است [[راهنمایی]] میکنند و آنچه سبب بقای ایشان است و ترک آن سبب هلاکشان میشود، بیان میکنند"<ref>{{متن حدیث|ثَبَتَ أَنَّ لَهُ سُفَرَاءَ فِی خَلْقِهِ وَ عِبَادِهِ یَدُلُّونَهُمْ عَلَی مَصَالِحِهِمْ وَ مَنَافِعِهِمْ وَ مَا بِهِ بَقَاؤُهُمْ وَ فِی تَرْکِهِ فَنَاؤُهُم}}؛ توحید صدوق، ص۲۴۹.</ref>. [[انسان]] در [[زندگی فردی]] خود به [[دلیل]] آنکه از تشخیص [[مصالح]] و [[مفاسد]] افعالش در نوع تأثیر، حوزه تأثیر، شدت تأثیر و دامنه زمانی تأثیر در [[زندگی فردی]] عاجز است و همچنین در [[زندگی اجتماعی]] خود برای [[برقراری نظم]] و [[امنیت]] با [[قوانین بشری]] به [[دلیل]] آنکه برخاسته از دیدگاه محدود و [[منافع]] شخصی و گروهی است نمیتواند به نیازهای عموم اقشار [[جامعه]] پاسخ گوید و در نتیجه [[اعتماد]] و [[آرامش]] را در میان آحاد [[اجتماع]] برقرار سازد، بنابراین تنها [[خداوند]] است که میتواند [[مصالح]] و [[مفاسد]] را تشخیص دهد و براساس آن [[اوامر و نواهی]] مناسب [[سعادت بشر]] را به صورت [[قوانین]] و مقررات فردی و [[اجتماعی]] وضع و [[ابلاغ]] نماید؛ ولی چون هیچ یک از افراد [[بشر]] خود، ابزاری ندارند تا با [[خداوند متعال]] [[ارتباط]] برقرار کنند و [[اوامر و نواهی]] [[الهی]] را دریافت نمایند، بنابراین [[خداوند متعال]] در [[مقام]] [[پاسخگویی]] به این [[نیاز]] [[بشر]] به [[لطف]] خویش با فرو فرستادن افرادی [[معصوم]] راه دستیابی به [[مصالح]] و [[مفاسد]] آنها را فراهم ساخته است<ref>ر.ک: [[محمد سعیدی مهر|سعیدی مهر، محمد]]، [[آموزش کلام اسلامی ج۲ (کتاب)|آموزش کلام اسلامی ج۲]]، ص ۱۴ ـ ۱۵.</ref>.
| |
| | |
| == جستارهای وابسته ==
| |
| {{مدخل وابسته}}
| |
| * [[پیامبر]] ([[نبی]])
| |
| * [[نبوت در قرآن]]
| |
| * [[نبوت در حدیث]]
| |
| * [[نبوت در کلام اسلامی]]
| |
| * [[نبوت در حکمت اسلامی]]
| |
| * [[نبوت در عرفان اسلامی]]
| |
| * [[نبوت در فلسفه دین]]
| |
| * [[نبوت از دیدگاه بروندینی]]
| |
| * [[نبوت مطلق]]
| |
| * [[نبوت مقید]]
| |
| * [[نبوت خاصه]]
| |
| * [[نبوت عامه]]
| |
| * [[نبوت تشريعى]]
| |
| * [[نبوت تبلیغی]]
| |
| * [[شؤون نبوت]]
| |
| * [[کارکردهای نبوت]]
| |
| * [[تکثر نبوت]]
| |
| * [[اهداف نبوت]]
| |
| * [[اثبات نبوت]]
| |
| * [[مقام نبوت]]
| |
| * [[درجه نبوت]]
| |
| * [[فلسفه بعثت]]
| |
| * [[وجوب بعثت]]
| |
| * [[نبوت زن]]
| |
| * [[نبوت مشترکه]]
| |
| * [[اتصال نبوت ها]]
| |
| * [[اجتبای نبوت]]
| |
| * [[ادعای نبوت]]
| |
| * [[انقطاع نبوت]]
| |
| * [[آیات نبوت]]
| |
| * [[احادیث نبوت]]
| |
| * [[بقای نبوت]]
| |
| * [[تجدید نبوت]]
| |
| * [[تعلیم غیبی به غیر نبی]]
| |
| * [[احکام نبوت]]
| |
| * [[خصایص نبوت]]
| |
| * [[ضروریات نبوت]]
| |
| * [[ضرورت نبوت]]
| |
| * [[قدم نبوت]]
| |
| * [[کمال نبوت]]
| |
| * [[ختم نبوت]]
| |
| * [[مدعی نبوت]]
| |
| * [[فعل پیامبر]]
| |
| * [[ويژگی پیامبر]]
| |
| * [[مقامهای پیامبر]]
| |
| * [[نبوت برادران یوسف پیامبر]]
| |
| * [[معجزه]]
| |
| * [[وحی]]
| |
| * [[ولایت]]
| |
| * [[نبوغ عقلی]]
| |
| {{پایان مدخل وابسته}}
| |
| | |
| == منابع ==
| |
| {{منابع}}
| |
| # [[پرونده:1233456.jpg|22px]] [[محمد سعیدی مهر|سعیدی مهر، محمد]]، [[آموزش کلام اسلامی ج۲ (کتاب)|'''آموزش کلام اسلامی ج۲''']]
| |
| {{پایان منابع}}
| |
| | |
| == پانویس ==
| |
| {{پانویس}}
| |
| | |
| [[رده:مدخل]]
| |
| [[رده:ضرورت نبوت]]
| |
