برهان ربوبیت: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[برهان ربوبیت در قرآن]] - [[برهان ربوبیت در حدیث]] - [[برهان ربوبیت در معارف و سیره نبوی]]| پرسش مرتبط  = }}

[[ربوبیّت]]، سوق دادن شیء به سمت کمال و رفع کاستی‌های آن با [[آرایش]] و پالایش است و [[ربّ]] کسی است که [[شأن]] او، [[هدایت]] اشیا به سوی کمال و [[تربیت]] آنها باشد و این صفت به صورتی ثابت در او باشد<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم (تهران، مؤسسه چاپ و نشر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، چاپ اول، ۱۳۷۴)، ج۴، ص۲۰.</ref>. همه [[مخلوقات]] به جهت [[فقر]] و نیاز ذاتی نیازمند ربّ‌اند، ربّی که [[غنی]] کامل باشد. [[انسان]] به جهت دارا بودن [[اختیار]] ([[اراده]] مسبوق به [[علم]] و ملازم با [[درک]] و پذیرش [[مسئولیت]])، علاوه بر [[ربوبیت تکوینی]] به [[ربوبیت تشریعی]] نیز نیاز دارد، چه آنکه نیاز ذاتی وجود اوست و اختیار نیز حیثی از وجود اوست. به همین جهت است که هر حقی و هر مشروعیتی از مبدأ [[ربوبی]] سرچشمه می‌گیرد. چنان‌که این [[آیات]] [[مبیّن]] این حقیقت‌اند: {{متن قرآن|الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ}}<ref>«حق از (آن) پروردگار توست پس هیچ‌گاه از دو دلان مباش!» سوره بقره، آیه ۱۴۷.</ref>.

یا در [[آیه]] [[ابلاغ]] نیز انزال ولایت را از ناحیه ربوبی می‌خواند: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ}}<ref>«ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان» سوره مائده، آیه ۶۷.</ref><ref>[[ابوالحسن حسنی|حسنی، ابوالحسن]]، [[ولایت سیاسی پیامبر اعظم (مقاله)|مقاله «ولایت سیاسی پیامبر اعظم»]]، [[سیره سیاسی پیامبر اعظم (کتاب)|سیره سیاسی پیامبر اعظم]] ص ۳۱۶.</ref>

[[برهان ربوبیت چگونه مشروعیت ولایت به نصب الهی را اثبات می‌کند؟ (پرسش)]]

{{پایان مدخل وابسته}}