عون بن مسلم بن عقیل: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[عون بن مسلم بن عقیل در تاریخ اسلامی]] - [[عون بن مسلم بن عقیل در معارف و سیره حسینی]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = مسلم بن عقیل | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط  = }}


==مقدمه==
== مقدمه ==
«عون» فرزند «مسلم» در منابع کهن نام و نشانی ندارد؛ ولی [[فاضل دربندی]] وی را از [[شهدا]] دانسته بر این [[باور]] است که پس از برادرش [[احمد]]، در حالی که ندای «یا لثارات مسلم»<ref>جمله فوق جنبه شماری دارد و به معنای گرفتن انتقام و خونخواهی می‌باشد.</ref> سر داده بود وارد میدان [[نبرد]] گشت و پس از [[جنگی]] طاقت‌فرسا و کشتن دویست تن، برای رفع خستگی و [[تجدید]] قوا از میدان بازگشت. در آن هنگام با تیر [[عمر بن صبیح]] به درجۀ رفیع [[شهادت]] نائل آمد<ref>اسرار الشهادة، ج۲، ص۲۸۵؛ جواهر الایقان، ص۸۷.</ref>.<ref>جمعی از نویسندگان، [[پژوهشی پیرامون شهدای کربلا (کتاب)|پژوهشی پیرامون شهدای کربلا]]، ص:۳۰۱.</ref>
«عون» فرزند «مسلم» در منابع کهن نام و نشانی ندارد؛ ولی [[فاضل دربندی]] وی را از [[شهدا]] دانسته بر این [[باور]] است که پس از برادرش [[احمد]]، در حالی که ندای «یا لثارات مسلم»<ref>جمله فوق جنبه شماری دارد و به معنای گرفتن انتقام و خونخواهی می‌باشد.</ref> سر داده بود وارد میدان [[نبرد]] گشت و پس از [[جنگی]] طاقت‌فرسا و کشتن دویست تن، برای رفع خستگی و تجدید قوا از میدان بازگشت. در آن هنگام با تیر [[عمر بن صبیح]] به درجۀ رفیع [[شهادت]] نائل آمد<ref>اسرار الشهادة، ج۲، ص۲۸۵؛ جواهر الایقان، ص۸۷.</ref>.<ref>جمعی از نویسندگان، [[پژوهشی پیرامون شهدای کربلا (کتاب)|پژوهشی پیرامون شهدای کربلا]]، ص ۳۰۱.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
خط ۱۲: خط ۱۲:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:عون بن مسلم بن عقیل]]
[[رده:اعلام]]
[[رده:اعلام]]
[[رده:شهدای واقعه کربلا]]
[[رده:شهدای واقعه کربلا]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۹

مقدمه

«عون» فرزند «مسلم» در منابع کهن نام و نشانی ندارد؛ ولی فاضل دربندی وی را از شهدا دانسته بر این باور است که پس از برادرش احمد، در حالی که ندای «یا لثارات مسلم»[۱] سر داده بود وارد میدان نبرد گشت و پس از جنگی طاقت‌فرسا و کشتن دویست تن، برای رفع خستگی و تجدید قوا از میدان بازگشت. در آن هنگام با تیر عمر بن صبیح به درجۀ رفیع شهادت نائل آمد[۲].[۳]

منابع

  1.   جمعی از نویسندگان، پژوهشی پیرامون شهدای کربلا

پانویس

  1. جمله فوق جنبه شماری دارد و به معنای گرفتن انتقام و خونخواهی می‌باشد.
  2. اسرار الشهادة، ج۲، ص۲۸۵؛ جواهر الایقان، ص۸۷.
  3. جمعی از نویسندگان، پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص ۳۰۱.