پرش به محتوا

ربیعه جرشی: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۷ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۰ نوامبر ۲۰۲۵
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = صحابه | عنوان مدخل = ربیعه جرشی | مداخل مرتبط = ربیعه جرشی در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == وی منسوب به «جرش»، قبیله‌ای از حمیر<ref>سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۴.</ref> و نیای هشام بن غاز بن ربیعه<ref>بغو...» ایجاد کرد)
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
 
خط ۶: خط ۶:
}}
}}
== آشنایی اجمالی ==
== آشنایی اجمالی ==
وی منسوب به «[[جرش]]»، قبیله‌ای از [[حمیر]]<ref>سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۴.</ref> و [[نیای هشام بن غاز بن ربیعه]]<ref>بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۰؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۹۶؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۲.</ref> است. نام پدرش را به [[اختلاف]] عمرو<ref>ابن معین، تاریخ، ج۱، ص۹۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۷.</ref>، غاز<ref>بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۰.</ref>، حارث<ref>مزی، تهذیب الکمال، ج۹، ص۱۳۷.</ref> و [[ردم]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۳.</ref> آورده‌اند، اما به نظر [[ابن عساکر]]<ref>ر.ک: ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۳.</ref> عمرو درست‌تر بوده و به نظر [[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۷.</ref> بیشتر غاز گفته‌اند که در نوشتار غازی آمده است<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۲۴؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۲.</ref>. برخی نام نیای او را نیز «غاز» آورده‌اند<ref>زبیدی، تاج العروس، ج۸، ص۱۲۰.</ref> و از آنجا که وی نوه‌ای به نام «[[ربیعة بن غاز]]» داشته است<ref>ر.ک: ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۲، ص۳۶۳.</ref> به نظر می‌رسد در برخی موارد در معرفی آنان [[اشتباه]] یا جابه‌جایی در نام صورت گرفته باشد. برخی کنیه‌اش را «ابوالغاز» گفته‌اند<ref>ر.ک: ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۳.</ref>.
وی منسوب به «[[بنی‌جرش]]»، قبیله‌ای از [[حمیر]]<ref>سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۴.</ref> و نیای [[هشام بن غاز بن ربیعه]]<ref>بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۰؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۹۶؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۲.</ref> است. نام پدرش را به [[اختلاف]] «عمرو»<ref>ابن معین، تاریخ، ج۱، ص۹۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۷.</ref>، غاز<ref>بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۰.</ref>، «حارث»<ref>مزی، تهذیب الکمال، ج۹، ص۱۳۷.</ref> و [[ردم]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۳.</ref> آورده‌اند، اما به نظر [[ابن عساکر]]<ref>ر.ک: ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۳.</ref> «عمرو» درست‌تر بوده و به نظر [[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۷.</ref> بیشتر غاز گفته‌اند که در نوشتار غازی آمده است<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۲۴؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۲.</ref>. برخی نام نیای او را نیز «غاز» آورده‌اند<ref>زبیدی، تاج العروس، ج۸، ص۱۲۰.</ref> و از آنجا که وی نوه‌ای به نام «[[ربیعة بن غاز]]» داشته است<ref>ر.ک: ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۲، ص۳۶۳.</ref> به نظر می‌رسد در برخی موارد در معرفی آنان [[اشتباه]] یا جابه‌جایی در نام صورت گرفته باشد. برخی کنیه‌اش را «ابوالغاز» گفته‌اند<ref>ر.ک: ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۳.</ref>.


وی را در شمار [[صحابه]] [[اهل شام]] یا ساکنان [[دمشق]] آورده‌اند<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۰۴؛ بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۰؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۹۶.</ref>، از این رو، او را شامی<ref>مزی، تهذیب الکمال، ج۹، ص۱۳۸.</ref> و دمشقی<ref>ابن حجر، تقریب التهذیب، ج۱، ص۲۹۸.</ref> نیز خوانده‌اند. در [[صحابی]] بودن یا [[روایت]] شنیدن او از [[رسول خدا]]{{صل}}<ref>بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۰.</ref>[[اختلاف]] است<ref>ر.ک: ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۳.</ref>، اما گفته‌اند: رسول خدا{{صل}} را [[درک]] کرده است<ref>ذهبی، تاریخ الإسلام، ج۵، ص۱۱۳.</ref>. برخی نیز با صراحت او را در شمار [[تابعین]]<ref>فسوی، المعرفه والتاریخ، ج۲، ص۳۱۸.</ref> آورده و صحابی بودن او را رد کرده‌اند<ref>ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۴۷۳.</ref>. [[ابن حبان]] نام وی را هم در شمار صحابه<ref>ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۱۳۰.</ref> و هم در شمار تابعین<ref>ابن حبان، کتاب الثقات، ج۴، ص۲۳۰.</ref> آورده است.
وی را در شمار [[صحابه]] [[اهل شام]] یا ساکنان [[دمشق]] آورده‌اند<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۰۴؛ بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۰؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۹۶.</ref>، از این رو، او را شامی<ref>مزی، تهذیب الکمال، ج۹، ص۱۳۸.</ref> و دمشقی<ref>ابن حجر، تقریب التهذیب، ج۱، ص۲۹۸.</ref> نیز خوانده‌اند. در [[صحابی]] بودن یا [[روایت]] شنیدن او از [[رسول خدا]]{{صل}}<ref>بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۰.</ref>[[اختلاف]] است<ref>ر.ک: ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۳.</ref>، اما گفته‌اند: رسول خدا{{صل}} را [[درک]] کرده است<ref>ذهبی، تاریخ الإسلام، ج۵، ص۱۱۳.</ref>. برخی نیز با صراحت او را در شمار [[تابعین]]<ref>فسوی، المعرفه والتاریخ، ج۲، ص۳۱۸.</ref> آورده و صحابی بودن او را رد کرده‌اند<ref>ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۴۷۳.</ref>. [[ابن حبان]] نام وی را هم در شمار صحابه<ref>ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۱۳۰.</ref> و هم در شمار تابعین<ref>ابن حبان، کتاب الثقات، ج۴، ص۲۳۰.</ref> آورده است.
خط ۱۲: خط ۱۲:
شاید مستند [[صحابی]] بودن وی احادیثی باشد که از او از [[رسول خدا]]{{صل}} نقل شده است. از وی نقل کرده‌اند که رسول خدا{{صل}} فرمود: مراقب نمازتان باشید که بهترین [[اعمال]] شما [[نماز]] است و خود را از [[زمین]] [[حفظ]] کنید که مادر شماست و هیچ کس نیست مگر آنکه آنچه بر روی زمین انجام دهد، [[زمین]] از آن خبر می‌دهد<ref>بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۰؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۹۶.</ref>. برخی اسناد این [[روایت]] را [[ضعیف]] دانسته‌اند<ref>هیثمی، مجمع الزوائد، ج۱، ص۲۴۱.</ref>. همچنین وی می‌گوید: از رسول خدا{{صل}} شنیدم که فرمود: در پایان کار [[امت]] من سه [[عذاب]] [[خسف]] و [[قذف]] و [[مسخ]] خواهد آمد و چون سبب آن را پرسیدند، فرمود: به سبب استفاده از خواننده و [[خمر|شرب خمر]] است<ref>بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۱؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۳.</ref>. نیز از وی نقل شده است که از رسول خدا{{صل}} درباره بهترین [[سوره]] پرسیدند، فرمود: بقره؛ و چون از بهترین [[آیه]] پرسیدند، فرمود: [[آیةالكرسی]]<ref>بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۰.</ref>.
شاید مستند [[صحابی]] بودن وی احادیثی باشد که از او از [[رسول خدا]]{{صل}} نقل شده است. از وی نقل کرده‌اند که رسول خدا{{صل}} فرمود: مراقب نمازتان باشید که بهترین [[اعمال]] شما [[نماز]] است و خود را از [[زمین]] [[حفظ]] کنید که مادر شماست و هیچ کس نیست مگر آنکه آنچه بر روی زمین انجام دهد، [[زمین]] از آن خبر می‌دهد<ref>بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۰؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۹۶.</ref>. برخی اسناد این [[روایت]] را [[ضعیف]] دانسته‌اند<ref>هیثمی، مجمع الزوائد، ج۱، ص۲۴۱.</ref>. همچنین وی می‌گوید: از رسول خدا{{صل}} شنیدم که فرمود: در پایان کار [[امت]] من سه [[عذاب]] [[خسف]] و [[قذف]] و [[مسخ]] خواهد آمد و چون سبب آن را پرسیدند، فرمود: به سبب استفاده از خواننده و [[خمر|شرب خمر]] است<ref>بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۱؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۳.</ref>. نیز از وی نقل شده است که از رسول خدا{{صل}} درباره بهترین [[سوره]] پرسیدند، فرمود: بقره؛ و چون از بهترین [[آیه]] پرسیدند، فرمود: [[آیةالكرسی]]<ref>بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۰۰.</ref>.


[[ربیعه]] را از فقهای زمان [[معاویه]] شمرده‌اند<ref>ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۴۷۳؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۳؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۵، ص۱۱۳.</ref> و گفته‌اند در این [[زمان]] [[فتوا]]<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۹۶.</ref> می‌داد. نیز گفته‌اند او از [[عابدان]] بود و در زمان معاویه قصه می‌گفت<ref>ابن حبان، کتاب الثقات، ج۴، ص۲۳۰.</ref>. از وی نقل کرده‌اند که واژه «یمینه» در آیه {{متن قرآن|وَمَا قَدَرُوا۟ ٱللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِۦ وَٱلْأَرْضُ جَمِيعًۭا قَبْضَتُهُۥ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ وَٱلسَّمَـٰوَٰتُ مَطْوِيَّـٰتٌۢ بِيَمِينِهِۦ سُبْحَـٰنَهُۥ وَتَعَـٰلَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ}}<ref>«و خداوند را سزاوار ارجمندی وی ارج ننهادند  با آنکه تمام زمین روز رستخیز در کف اوست و آسمان‌ها به دست او در هم نوردیده می‌شوند؛ پاکا و فرابرترا که اوست از آنچه (بدو) شرک می‌ورزند» سوره زمر، آیه 67.</ref> به معنای «دست» است<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۳.</ref>. بر پایه خبری، وی در [[یرموک]] (به سال۱۳) حضور داشت<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴، ص۱۸۵.</ref>. همچنین بنا بر نقلی وی در [[نبرد صفین]] شرکت کرد و در سپاه معاویه قرار داشت که یک چشم خود را از دست داد<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۵، ص۱۱۴.</ref>. وی در واقعه [[مرج]] راهط در سال ۶۴ هجری، در [[شام]] همراه [[ضحاک بن قیس فهری]] بود که کشته شد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۰۴؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۳؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۹، ص۷۹.</ref> در حالی که [[زبیری]] (از هواداران [[عبدالله بن زبیر]]) بود<ref>فسوی، المعرفه والتاریخ، ج۲، ص۳۸۵؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۳۵۰.</ref>. بر اساس یک خبر، هنگامی که [[فتنه]] رخ می‌داد [[مردم]] می‌گفتند به سه نفر از جمله [[ربیعه]] [[اقتدا]] کنید<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۲۸۰؛ ابن ابی‌عاصم، الآحاد والمثانی، ج۵، ص۲۹۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۳.</ref>. البته با توجه به حضور برخی بزرگان [[صحابه]] در این [[زمان]]، این خبر جای [[تأمل]] دارد و به [[سادگی]] نمی‌توان آن را پذیرفت و بعید نیست برای موجه جلوه دادن ربیعه ساخته شده باشد. نواده‌اش [[هشام بن غاز دمشقی]] از [[راویان حدیث]] است<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۹، ص۶۵۷.</ref>.<ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «ربیعه جرشی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۳۱۹-۳۲۰.</ref>
ربیعه را از فقهای زمان [[معاویه]] شمرده‌اند<ref>ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۴۷۳؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۳؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۵، ص۱۱۳.</ref> و گفته‌اند در این [[زمان]] [[فتوا]]<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۹۶.</ref> می‌داد. نیز گفته‌اند او از [[عابدان]] بود و در زمان معاویه قصه می‌گفت<ref>ابن حبان، کتاب الثقات، ج۴، ص۲۳۰.</ref>. از وی نقل کرده‌اند که واژه «یمینه» در آیه {{متن قرآن|وَمَا قَدَرُوا۟ ٱللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِۦ وَٱلْأَرْضُ جَمِيعًۭا قَبْضَتُهُۥ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ وَٱلسَّمَـٰوَٰتُ مَطْوِيَّـٰتٌۢ بِيَمِينِهِۦ سُبْحَـٰنَهُۥ وَتَعَـٰلَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ}}<ref>«و خداوند را سزاوار ارجمندی وی ارج ننهادند  با آنکه تمام زمین روز رستخیز در کف اوست و آسمان‌ها به دست او در هم نوردیده می‌شوند؛ پاکا و فرابرترا که اوست از آنچه (بدو) شرک می‌ورزند» سوره زمر، آیه 67.</ref> به معنای «دست» است<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۳.</ref>. بر پایه خبری، وی در [[یرموک]] (به سال۱۳) حضور داشت<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴، ص۱۸۵.</ref>. همچنین بنا بر نقلی وی در [[نبرد صفین]] شرکت کرد و در سپاه معاویه قرار داشت که یک چشم خود را از دست داد<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۵، ص۱۱۴.</ref>. وی در «[[واقعه مرج راهط]]» در سال ۶۴ هجری، در [[شام]] همراه [[ضحاک بن قیس فهری]] بود که کشته شد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۰۴؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۳؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۹، ص۷۹.</ref> در حالی که [[زبیری]] (از هواداران [[عبدالله بن زبیر]]) بود<ref>فسوی، المعرفه والتاریخ، ج۲، ص۳۸۵؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۰، ص۳۵۰.</ref>. بر اساس یک خبر، هنگامی که [[فتنه]] رخ می‌داد [[مردم]] می‌گفتند به سه نفر از جمله ربیعه [[اقتدا]] کنید<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۲۸۰؛ ابن ابی‌عاصم، الآحاد والمثانی، ج۵، ص۲۹۹؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۳.</ref>. البته با توجه به حضور برخی بزرگان [[صحابه]] در این [[زمان]]، این خبر جای [[تأمل]] دارد و به [[سادگی]] نمی‌توان آن را پذیرفت و بعید نیست برای موجه جلوه دادن ربیعه ساخته شده باشد. نواده‌اش [[هشام بن غاز دمشقی]] از [[راویان حدیث]] است<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۹، ص۶۵۷.</ref>.<ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «ربیعه جرشی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۳۱۹-۳۲۰.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
۲۲۴٬۸۴۸

ویرایش