قصیده ابن عرندس: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == {{پرسشهای وابسته}} {{ستون-شروع|7}} * آرماگدون * بحران معنویت * پارکلیت * جیش الغضب * حکومت امام زمان {{ع}} * خروج جنبندهای از زمین * خروج سفیانی * خروج منبعث سوم * رجعت * رویارویی امام مهدی {{ع}} با جاهلان * سوشیانس * سوشینت * صلح و آرامش پایدار در سرتاسر جهان * ظهور امام مهدی {{ع}} * ظهور دجال * ظهور منجی بزرگ بشر * فارقلیط * ماشیح * موعودباوری *...) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| (۱۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مهدویت}} | {{مهدویت}} | ||
{{مدخل مرتبط | |||
| موضوع مرتبط = امام مهدی | |||
| عنوان مدخل = امام مهدی | |||
| مداخل مرتبط = [[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]] | |||
| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش) | |||
}} | |||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
*علامه امینی میگوید: در میان اصحاب ما مشهور است که در هر مجلسی "قصیده ابن عرندس" خوانده شود، موجب تشریففرمایی حضرت بقیة الله {{ع}} به آن مجلس میشود<ref>الغدیر، ج ۷، ص ۱۴.</ref>. این قصیده را مرحوم شیخ طریحی در "المنتخب" و علامه سماوی در "الطلیعه" و یعقوبی در "البابلیات" و برخی دیگر از بزرگان در کتابهای خود آوردهاند. علامه امینی میگوید: در میان اصحاب ما مشهور است که در هر مجلسی "قصیده ابن عرندس" خوانده شود، موجب تشریففرمایی حضرت بقیة الله {{ع}} به آن مجلس میشود<ref>الغدیر، ج ۷، ص ۱۴.</ref>. این قصیده را مرحوم شیخ طریحی در "المنتخب" و علامه سماوی در "الطلیعه" و یعقوبی در "البابلیات" و برخی دیگر از بزرگان در کتابهای خود آوردهاند. بیتهایی از این قصیده، چنین است:(...) آیا [[امام حسین]] {{ع}} باید در کربلا تشنه به شهادت برسد، با آنکه در هر انگشت او دریایی یافت میشود؟ و با آنکه پدرش علی {{ع}} در روز رستاخیز، مردم را از حوض کوثر سیراب میکند و آب فرات، مهریه مادرش [[فاطمه زهرا]] {{س}} است؟ - جانا! دریغا! بر حسین {{ع}} و جنایتهایی که شمر در کربلا، نسبت به حضرتش روا داشت. | * علامه امینی میگوید: در میان اصحاب ما مشهور است که در هر مجلسی "قصیده ابن عرندس" خوانده شود، موجب تشریففرمایی حضرت بقیة الله {{ع}} به آن مجلس میشود<ref>الغدیر، ج ۷، ص ۱۴.</ref>. این قصیده را مرحوم شیخ طریحی در "المنتخب" و علامه سماوی در "الطلیعه" و یعقوبی در "البابلیات" و برخی دیگر از بزرگان در کتابهای خود آوردهاند. علامه امینی میگوید: در میان اصحاب ما مشهور است که در هر مجلسی "قصیده ابن عرندس" خوانده شود، موجب تشریففرمایی حضرت بقیة الله {{ع}} به آن مجلس میشود<ref>الغدیر، ج ۷، ص ۱۴.</ref>. این قصیده را مرحوم شیخ طریحی در "المنتخب" و علامه سماوی در "الطلیعه" و یعقوبی در "البابلیات" و برخی دیگر از بزرگان در کتابهای خود آوردهاند. بیتهایی از این قصیده، چنین است:(...) آیا [[امام حسین]] {{ع}} باید در کربلا تشنه به شهادت برسد، با آنکه در هر انگشت او دریایی یافت میشود؟ و با آنکه پدرش علی {{ع}} در روز رستاخیز، مردم را از حوض کوثر سیراب میکند و آب فرات، مهریه مادرش [[فاطمه زهرا]] {{س}} است؟ - جانا! دریغا! بر حسین {{ع}} و جنایتهایی که شمر در کربلا، نسبت به حضرتش روا داشت. | ||
*خطیب [[شیعه]] مرحوم شیخ [[عبدالزهرا کعبی]] میگوید: "یک روز بعد از ظهر، وارد صحن [[امام حسین]] {{ع}} شدم. شخصی در مقابل یکی از حجرههای صحن شریف، کتابهای مذهبی میفروخت و من با وی سابقه آشنایی داشتم. چون مرا دید گفت: کتابی دارم که شاید برای شما نافع باشد و در آن اشعاری وجود دارد که زیبنده شماست و قیمت آن، این است که یک بار آن را برایم بخوانی. شیخ [[عبد الزهراء]] میگوید: آن اشعار، گمشده من بود و مدتها در جستوجوی آن بودم. آن را گرفتم و در هنگامی که به خواندن آن مشغول بودم، ناگهان دیدم سیدی از بزرگان عرب در برابرم ایستاده و به اشعار گوش میدهد و گریه میکند. چون به این بیت رسیدم: "ا یقتل ظمانا حسین بکربلا و فی کل عضو من انامله بحر؟" گریه آن بزرگوار شدید شد و رو به ضریح [[امام حسین]] {{ع}} نموده و این بیت را تکرار کرد و هم چون زن جوان مرده میگریست. همینکه اشعار را به پایان رساندم، دیگر آن بزرگوار را ندیدم. به یقین دانستم که او حضرت حجت و امام منتظر {{ع}} است<ref>شیفتگان [[حضرت مهدی]] {{ع}}، ج ۳، ص ۱۷۲.</ref>. "ابن عرندس حلی" از فقها و علما و محدثین و شعرای مشهور شیعه در قرن نهم هجری بود که قصاید وی در مدح و منقبت و سوگ [[ائمه]] طاهرین {{عم}} بهویژه [[امام حسین]] {{ع}} معروف است<ref>معارف و معاریف، ج ۱، ص ۲۸۴.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۶۴.</ref>. | * خطیب [[شیعه]] مرحوم شیخ [[عبدالزهرا کعبی]] میگوید: "یک روز بعد از ظهر، وارد صحن [[امام حسین]] {{ع}} شدم. شخصی در مقابل یکی از حجرههای صحن شریف، کتابهای مذهبی میفروخت و من با وی سابقه آشنایی داشتم. چون مرا دید گفت: کتابی دارم که شاید برای شما نافع باشد و در آن اشعاری وجود دارد که زیبنده شماست و قیمت آن، این است که یک بار آن را برایم بخوانی. شیخ [[عبد الزهراء]] میگوید: آن اشعار، گمشده من بود و مدتها در جستوجوی آن بودم. آن را گرفتم و در هنگامی که به خواندن آن مشغول بودم، ناگهان دیدم سیدی از بزرگان عرب در برابرم ایستاده و به اشعار گوش میدهد و گریه میکند. چون به این بیت رسیدم: "ا یقتل ظمانا حسین بکربلا و فی کل عضو من انامله بحر؟" گریه آن بزرگوار شدید شد و رو به ضریح [[امام حسین]] {{ع}} نموده و این بیت را تکرار کرد و هم چون زن جوان مرده میگریست. همینکه اشعار را به پایان رساندم، دیگر آن بزرگوار را ندیدم. به یقین دانستم که او حضرت حجت و امام منتظر {{ع}} است<ref>شیفتگان [[حضرت مهدی]] {{ع}}، ج ۳، ص ۱۷۲.</ref>. "ابن عرندس حلی" از فقها و علما و محدثین و شعرای مشهور شیعه در قرن نهم هجری بود که قصاید وی در مدح و منقبت و سوگ [[ائمه]] طاهرین {{عم}} بهویژه [[امام حسین]] {{ع}} معروف است<ref>معارف و معاریف، ج ۱، ص ۲۸۴.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۶۴.</ref>. | ||
== | == منابع == | ||
{{ | {{منابع}} | ||
* [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']] | |||
* [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']] | {{پایان منابع}} | ||
==پانویس== | == پانویس == | ||
{{ | {{پانویس}} | ||
[[رده:امام مهدی]] | [[رده:امام مهدی]] | ||
[[رده:قصیده ابن عرندس]] | [[رده:قصیده ابن عرندس]] | ||
[[رده:مدخل موعودنامه]] | [[رده:مدخل موعودنامه]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۰
این مدخل زیرشاخهٔ بحث امام مهدی است. امام مهدی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: امام مهدی در قرآن - امام مهدی در حدیث - امام مهدی در کلام اسلامی - پرسشهای مرتبطمقدمه
- علامه امینی میگوید: در میان اصحاب ما مشهور است که در هر مجلسی "قصیده ابن عرندس" خوانده شود، موجب تشریففرمایی حضرت بقیة الله (ع) به آن مجلس میشود[۱]. این قصیده را مرحوم شیخ طریحی در "المنتخب" و علامه سماوی در "الطلیعه" و یعقوبی در "البابلیات" و برخی دیگر از بزرگان در کتابهای خود آوردهاند. علامه امینی میگوید: در میان اصحاب ما مشهور است که در هر مجلسی "قصیده ابن عرندس" خوانده شود، موجب تشریففرمایی حضرت بقیة الله (ع) به آن مجلس میشود[۲]. این قصیده را مرحوم شیخ طریحی در "المنتخب" و علامه سماوی در "الطلیعه" و یعقوبی در "البابلیات" و برخی دیگر از بزرگان در کتابهای خود آوردهاند. بیتهایی از این قصیده، چنین است:(...) آیا امام حسین (ع) باید در کربلا تشنه به شهادت برسد، با آنکه در هر انگشت او دریایی یافت میشود؟ و با آنکه پدرش علی (ع) در روز رستاخیز، مردم را از حوض کوثر سیراب میکند و آب فرات، مهریه مادرش فاطمه زهرا (س) است؟ - جانا! دریغا! بر حسین (ع) و جنایتهایی که شمر در کربلا، نسبت به حضرتش روا داشت.
- خطیب شیعه مرحوم شیخ عبدالزهرا کعبی میگوید: "یک روز بعد از ظهر، وارد صحن امام حسین (ع) شدم. شخصی در مقابل یکی از حجرههای صحن شریف، کتابهای مذهبی میفروخت و من با وی سابقه آشنایی داشتم. چون مرا دید گفت: کتابی دارم که شاید برای شما نافع باشد و در آن اشعاری وجود دارد که زیبنده شماست و قیمت آن، این است که یک بار آن را برایم بخوانی. شیخ عبد الزهراء میگوید: آن اشعار، گمشده من بود و مدتها در جستوجوی آن بودم. آن را گرفتم و در هنگامی که به خواندن آن مشغول بودم، ناگهان دیدم سیدی از بزرگان عرب در برابرم ایستاده و به اشعار گوش میدهد و گریه میکند. چون به این بیت رسیدم: "ا یقتل ظمانا حسین بکربلا و فی کل عضو من انامله بحر؟" گریه آن بزرگوار شدید شد و رو به ضریح امام حسین (ع) نموده و این بیت را تکرار کرد و هم چون زن جوان مرده میگریست. همینکه اشعار را به پایان رساندم، دیگر آن بزرگوار را ندیدم. به یقین دانستم که او حضرت حجت و امام منتظر (ع) است[۳]. "ابن عرندس حلی" از فقها و علما و محدثین و شعرای مشهور شیعه در قرن نهم هجری بود که قصاید وی در مدح و منقبت و سوگ ائمه طاهرین (ع) بهویژه امام حسین (ع) معروف است[۴][۵].
