ناکثین در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +))
 
(۲۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = ناکثین
| عنوان مدخل  = ناکثین
| مداخل مرتبط = [[ناکثین در نهج البلاغه]] - [[ناکثین در تاریخ اسلامی]] - [[ناکثین در فقه سیاسی]] - [[ناکثین در معارف و سیره نبوی]] - [[ناکثین در معارف و سیره علوی]]
| پرسش مرتبط  =
}}


{{امامت}}
== مقدمه ==
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
اصطلاح «[[ناکثین]]» ([[پیمان‌شکنان]])<ref>{{متن قرآن|وَإِنْ نَكَثُوا أَيْمَانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ}} «و اگر پیمانشان را پس از بستن بشکنند و به دینتان طعنه زنند با پیشگامان کفر که به هیچ پیمانی پایبند نیستند کارزار کنید باشد که باز ایستند» سوره توبه، آیه ۱۲؛ لغت‌نامه دهخدا، ج۱۴، ص۲۲۲۱۷؛ مجمع البحرین، ج۲، ص۲۶۶.</ref> لقبی بود که [[علی]] {{ع}} به [[اهل واقعه جمل]] داده بود. آنها که در [[مدینه]] با علی {{ع}} [[بیعت]] کرده بودند، در [[بصره]] [[عهد]] خود را شکسته و به [[مخالفت]] با آن حضرت برخاستند.
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[ناکثین]]''' است. "'''[[ناکثین]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ناکثین در قرآن]] | [[ناکثین در حدیث]] | [[ناکثین در فقه اسلامی]] | [[ناکثین در فقه سیاسی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[ناکثین (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">


==مقدمه==
کسانی چون "[[طلحه]]" و "[[زبیر]]" که [[عدالت علی]] {{ع}} را با منافع [[دنیاطلبی]] خویش در تضاد می‌دیدند، به [[همراهی]] عدّه‌ای از جمله، [[عایشه]] ـ [[همسر رسول خدا]] {{صل}} ـ به بصره رفته و با تهیۀ مقدمات [[جنگ]] و به بهانه خونخواهی عثمان در [[جمادی]] الاخری سال ۳۶
اصطلاح [[ناکثین]] - [[پیمان‌شکنان]] -<ref>{{متن قرآن|وَإِنْ نَكَثُوا أَيْمَانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ}} «و اگر پیمانشان را پس از بستن بشکنند و به دینتان طعنه زنند با پیشگامان کفر که به هیچ پیمانی پایبند نیستند کارزار کنید باشد که باز ایستند» سوره توبه، آیه ۱۲؛ لغت‌نامه دهخدا، ج۱۴، ص۲۲۲۱۷؛ مجمع البحرین، ج۲، ص۲۶۶.</ref> لقبی بود که [[علی]]{{ع}} به [[اهل]] واقعه "[[جمل]]" داده بود. آنها که در [[مدینه]] با علی{{ع}} [[بیعت]] کرده بودند، در [[بصره]] [[عهد]] خود را شکسته و به [[مخالفت]] با آن [[حضرت]] برخاستند.
به [[نبرد]] با علی {{ع}} پرداخته‌اند<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۲؛ الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۱۲۷؛ مجمع البحرین، ج۲، ص۲۶۶؛ حدیثی از امام علی {{ع}} ({{متن حدیث|أُمِرْتُ بِقِتَالِ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِينَ}}. خصال، ج۱، ص۱۵۴).</ref>. چون عایشه بر شتری بنام "[[عسکر]]" سوار بود این جنگ، به جنگ "جمل" مشهور است<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۱. الکامل، ج۳، ص۱۱۲.</ref>. هر چند سرانجام، جنگ به نفع [[امام]] {{ع}} تمام شد، ولی در نوع خود نخستین جنگ در حوزۀ داخلی [[مسلمانان]] به شمار آمد<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۱۷۳.</ref>.
کسانی چون "[[طلحه]]" و "[[زبیر]]" که [[عدالت علی]]{{ع}} را با [[منافع]] [[دنیاطلبی]] خویش در تضاد می‌دیدند، به [[همراهی]] عدّه‌ای از جمله، [[عایشه]] - [[همسر رسول خدا]]{{صل}} - به بصره رفته و با تهیۀ مقدمات [[جنگ]] و به بهانه [[خونخواهی عثمان]] در [[جمادی]] الاخری سال ۳۶ ه. ق.
به [[نبرد]] با علی{{ع}} پرداخته‌اند<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۲؛ الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۱۲۷؛ مجمع البحرین، ج۲، ص۲۶۶؛ حدیثی از امام علی{{ع}} ({{متن حدیث|أُمِرْتُ بِقِتَالِ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِينَ}}. خصال، ج۱، ص۱۵۴).</ref>. چون عایشه بر شتری بنام "[[عسکر]]" سوار بود این جنگ، به جنگ "جمل" مشهور است<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۱. الکامل، ج۳، ص۱۱۲.</ref>. هر چند سرانجام، جنگ به نفع [[امام]]{{ع}} تمام شد، ولی در نوع خود نخستین جنگ در حوزۀ داخلی [[مسلمانان]] به شمار آمد<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۱۷۳.</ref>.


==منابع==
== منابع ==
* [[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
{{منابع}}
 
# [[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
==پانویس==
{{پایان منابع}}


== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}


 
[[رده:ناکثین]]
[[رده:ناکثین در فقه سیاسی]]
[[رده:مدخل]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۹

مقدمه

اصطلاح «ناکثین» (پیمان‌شکنان)[۱] لقبی بود که علی (ع) به اهل واقعه جمل داده بود. آنها که در مدینه با علی (ع) بیعت کرده بودند، در بصره عهد خود را شکسته و به مخالفت با آن حضرت برخاستند.

کسانی چون "طلحه" و "زبیر" که عدالت علی (ع) را با منافع دنیاطلبی خویش در تضاد می‌دیدند، به همراهی عدّه‌ای از جمله، عایشه ـ همسر رسول خدا (ص) ـ به بصره رفته و با تهیۀ مقدمات جنگ و به بهانه خونخواهی عثمان در جمادی الاخری سال ۳۶ ﻫ.ق به نبرد با علی (ع) پرداخته‌اند[۲]. چون عایشه بر شتری بنام "عسکر" سوار بود این جنگ، به جنگ "جمل" مشهور است[۳]. هر چند سرانجام، جنگ به نفع امام (ع) تمام شد، ولی در نوع خود نخستین جنگ در حوزۀ داخلی مسلمانان به شمار آمد[۴].

منابع

پانویس

  1. ﴿وَإِنْ نَكَثُوا أَيْمَانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ «و اگر پیمانشان را پس از بستن بشکنند و به دینتان طعنه زنند با پیشگامان کفر که به هیچ پیمانی پایبند نیستند کارزار کنید باشد که باز ایستند» سوره توبه، آیه ۱۲؛ لغت‌نامه دهخدا، ج۱۴، ص۲۲۲۱۷؛ مجمع البحرین، ج۲، ص۲۶۶.
  2. تاریخ طبری، ج۳، ص۱۲؛ الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۱۲۷؛ مجمع البحرین، ج۲، ص۲۶۶؛ حدیثی از امام علی (ع) («أُمِرْتُ بِقِتَالِ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِينَ». خصال، ج۱، ص۱۵۴).
  3. تاریخ طبری، ج۳، ص۱۱. الکامل، ج۳، ص۱۱۲.
  4. فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژه‌نامه فقه سیاسی، ص ۱۷۳.