ناکثین در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)) |
(←مقدمه) |
||
| (۲۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | |||
| موضوع مرتبط = ناکثین | |||
| عنوان مدخل = ناکثین | |||
| مداخل مرتبط = [[ناکثین در نهج البلاغه]] - [[ناکثین در تاریخ اسلامی]] - [[ناکثین در فقه سیاسی]] - [[ناکثین در معارف و سیره نبوی]] - [[ناکثین در معارف و سیره علوی]] | |||
| پرسش مرتبط = | |||
}} | |||
== مقدمه == | |||
اصطلاح «[[ناکثین]]» ([[پیمانشکنان]])<ref>{{متن قرآن|وَإِنْ نَكَثُوا أَيْمَانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ}} «و اگر پیمانشان را پس از بستن بشکنند و به دینتان طعنه زنند با پیشگامان کفر که به هیچ پیمانی پایبند نیستند کارزار کنید باشد که باز ایستند» سوره توبه، آیه ۱۲؛ لغتنامه دهخدا، ج۱۴، ص۲۲۲۱۷؛ مجمع البحرین، ج۲، ص۲۶۶.</ref> لقبی بود که [[علی]] {{ع}} به [[اهل واقعه جمل]] داده بود. آنها که در [[مدینه]] با علی {{ع}} [[بیعت]] کرده بودند، در [[بصره]] [[عهد]] خود را شکسته و به [[مخالفت]] با آن حضرت برخاستند. | |||
کسانی چون "[[طلحه]]" و "[[زبیر]]" که [[عدالت علی]] {{ع}} را با منافع [[دنیاطلبی]] خویش در تضاد میدیدند، به [[همراهی]] عدّهای از جمله، [[عایشه]] ـ [[همسر رسول خدا]] {{صل}} ـ به بصره رفته و با تهیۀ مقدمات [[جنگ]] و به بهانه خونخواهی عثمان در [[جمادی]] الاخری سال ۳۶ ﻫ.ق | |||
به [[نبرد]] با علی {{ع}} پرداختهاند<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۲؛ الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۱۲۷؛ مجمع البحرین، ج۲، ص۲۶۶؛ حدیثی از امام علی {{ع}} ({{متن حدیث|أُمِرْتُ بِقِتَالِ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِينَ}}. خصال، ج۱، ص۱۵۴).</ref>. چون عایشه بر شتری بنام "[[عسکر]]" سوار بود این جنگ، به جنگ "جمل" مشهور است<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۱. الکامل، ج۳، ص۱۱۲.</ref>. هر چند سرانجام، جنگ به نفع [[امام]] {{ع}} تمام شد، ولی در نوع خود نخستین جنگ در حوزۀ داخلی [[مسلمانان]] به شمار آمد<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|واژهنامه فقه سیاسی]]، ص ۱۷۳.</ref>. | |||
کسانی چون "[[طلحه]]" و "[[زبیر]]" که [[عدالت علی]]{{ع}} را با | |||
به [[نبرد]] با علی{{ع}} پرداختهاند<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۲؛ الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۱۲۷؛ مجمع البحرین، ج۲، ص۲۶۶؛ حدیثی از امام علی{{ع}} ({{متن حدیث|أُمِرْتُ بِقِتَالِ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِينَ}}. خصال، ج۱، ص۱۵۴).</ref>. چون عایشه بر شتری بنام "[[عسکر]]" سوار بود این جنگ، به جنگ "جمل" مشهور است<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۱. الکامل، ج۳، ص۱۱۲.</ref>. هر چند سرانجام، جنگ به نفع [[امام]]{{ع}} تمام شد، ولی در نوع خود نخستین جنگ در حوزۀ داخلی [[مسلمانان]] به شمار آمد<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|واژهنامه فقه سیاسی]]، ص ۱۷۳.</ref>. | |||
==منابع== | == منابع == | ||
{{منابع}} | |||
# [[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژهنامه فقه سیاسی''']] | |||
{{پایان منابع}} | |||
== پانویس == | |||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:ناکثین]] | |||
[[رده:ناکثین | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۹
مقدمه
اصطلاح «ناکثین» (پیمانشکنان)[۱] لقبی بود که علی (ع) به اهل واقعه جمل داده بود. آنها که در مدینه با علی (ع) بیعت کرده بودند، در بصره عهد خود را شکسته و به مخالفت با آن حضرت برخاستند.
کسانی چون "طلحه" و "زبیر" که عدالت علی (ع) را با منافع دنیاطلبی خویش در تضاد میدیدند، به همراهی عدّهای از جمله، عایشه ـ همسر رسول خدا (ص) ـ به بصره رفته و با تهیۀ مقدمات جنگ و به بهانه خونخواهی عثمان در جمادی الاخری سال ۳۶ ﻫ.ق به نبرد با علی (ع) پرداختهاند[۲]. چون عایشه بر شتری بنام "عسکر" سوار بود این جنگ، به جنگ "جمل" مشهور است[۳]. هر چند سرانجام، جنگ به نفع امام (ع) تمام شد، ولی در نوع خود نخستین جنگ در حوزۀ داخلی مسلمانان به شمار آمد[۴].
منابع
پانویس
- ↑ ﴿وَإِنْ نَكَثُوا أَيْمَانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ﴾ «و اگر پیمانشان را پس از بستن بشکنند و به دینتان طعنه زنند با پیشگامان کفر که به هیچ پیمانی پایبند نیستند کارزار کنید باشد که باز ایستند» سوره توبه، آیه ۱۲؛ لغتنامه دهخدا، ج۱۴، ص۲۲۲۱۷؛ مجمع البحرین، ج۲، ص۲۶۶.
- ↑ تاریخ طبری، ج۳، ص۱۲؛ الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۱۲۷؛ مجمع البحرین، ج۲، ص۲۶۶؛ حدیثی از امام علی (ع) («أُمِرْتُ بِقِتَالِ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِينَ». خصال، ج۱، ص۱۵۴).
- ↑ تاریخ طبری، ج۳، ص۱۱. الکامل، ج۳، ص۱۱۲.
- ↑ فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژهنامه فقه سیاسی، ص ۱۷۳.