ابن غیلان مدائنی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۸ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام رضا | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط  = }}
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ابن غیلان مدائنی در رجال و تراجم]] - [[ابن غیلان مدائنی در تاریخ اسلامی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">


==مقدمه==
== مقدمه ==
از [[راویان امام رضا]]{{ع}}. ابن‌غیلان مدائنی به [[گواهی]] متون برجای مانده از [[تاریخ]] در زمره کسانی بود که به [[ملاقات امام]] [[رضا]]{{ع}} در [[مکه]] نائل آمده بود، هر چند داده‌ها درباره وی تنها به یک [[روایت]] منتهی می‌شود. به نظر می‌رسد وی ساکن [[مدائن]] بوده است<ref>الکافی، ج۶، ص۱۱.</ref>. این روایت نیز از قول [[حسین بن سعید]] روایت شده است که به همراه ابن‌غیلان مدائنی به [[دیدار امام]] رضا{{ع}} رفته بود. ابن‌غیلان به [[حضرت]] گفت: [[خداوند]] امورتان را سامان بخشد. به من چنین خبر رسیده که هر کس بچه‌ای در [[رحم]] دارد و [[نیت]] کند که نامش را [[محمد]] بگذارد، پسردار می‌شود. حضرت در پاسخ فرمود: [[علی محمد]] و محمد [[علی]]، یک چیز است. ابن‌غیلان گفت: من همسرم را در حالی ترک کرده‌ام که حامله بود. شما [[دعا]] کنید که حمل او پسر باشد. حضرت مدتی طولانی نگاه خویش را به [[زمین]] دوخت، سپس سرش را برداشت و به او فرمود: نامش را علی بگذار، چون عمرش طولانی‌تر می‌شود. [[حسین]] به [[سعید]] می‌گوید: ما به مکه وارد شدیم که از مدائن نامه‌ای برایمان آمد که ابن‌غیلان پسردار شده است<ref>الکافی، ج۶، ص۱۱؛ روضة المتفین، ج۸، ص۵۴۹.</ref>.
ابن‌غیلان مدائنی به [[گواهی]] متون برجای مانده از [[تاریخ]] در زمره کسانی بود که به ملاقات [[امام رضا]] {{ع}} در [[مکه]] نائل آمده بود، هر چند داده‌ها درباره وی تنها به یک [[روایت]] منتهی می‌شود. به نظر می‌رسد وی ساکن [[مدائن]] بوده است<ref>الکافی، ج۶، ص۱۱.</ref>. این روایت نیز از قول [[حسین بن سعید]] روایت شده است که به همراه ابن‌غیلان مدائنی به دیدار امام رضا {{ع}} رفته بود. ابن‌غیلان به حضرت گفت: [[خداوند]] امورتان را سامان بخشد. به من چنین خبر رسیده که هر کس بچه‌ای در رحم دارد و [[نیت]] کند که نامش را [[محمد]] بگذارد، پسردار می‌شود. حضرت در پاسخ فرمود: علی محمد و محمد علی، یک چیز است. ابن‌غیلان گفت: من همسرم را در حالی ترک کرده‌ام که حامله بود. شما [[دعا]] کنید که حمل او پسر باشد. حضرت مدتی طولانی نگاه خویش را به [[زمین]] دوخت، سپس سرش را برداشت و به او فرمود: نامش را علی بگذار، چون عمرش طولانی‌تر می‌شود. [[حسین]] به [[سعید]] می‌گوید: ما به مکه وارد شدیم که از مدائن نامه‌ای برایمان آمد که ابن‌غیلان پسردار شده است<ref>الکافی، ج۶، ص۱۱؛ روضة المتفین، ج۸، ص۵۴۹.</ref>.
گویا که نخستین بار [[کلینی]] این [[حدیث]] را در کتاب خویش نقل کرده است<ref>الکافی، ج۶، ص۱۱.</ref> و سایر منابع متأخر به وی استناد جسته‌اند<ref>الوافی، ج۲۳، ص۱۳۰۹؛ وسائل الشیعة، ج۲۱، ص۳۷۶؛ مرأة العقول، ج۲۱، ص۲۰؛ جامع أحادیث الشیعة، ج۲۶، ص۶۶۸؛ أعیان الشیعة، ج۲، ص۲۷۰؛ النجمة فی شرح اللمعة، ج۹، ص۱۵۶.</ref>. به هر حال، نامی از وی در متون رجالی یافت نشد، هر چند برخی وی را [[راوی]] [[امام]] دانسته‌اند<ref>عوالم العلوم، ج۲۲، ص۵۸۱.</ref>.<ref>.منابع: أعیان الشیعة، سید محسن امین عاملی (۱۳۷۷ق)، بیروت، دارالتعارف، ۱۴۰۳ق، جامع أحادیث الشیعة، آیت الله سید حسین طباطبایی بروجردی (۱۳۸۰ق)، قم، مدینة العلم، ۱۴۰۷ق؛ روضة المتقین فی شرح من لایحضره الفقیه، محمدتقی مجلسی (۱۰۷۰ق)، تحقیق: موسوی کرمانی و دیگران، قم، مؤسسه فرهنگی اسلامی کوشانپور، دوم، ۱۴۰۶ق؛ عوالم العلوم و المعارف و الأحوال من الآیات و الأخبار و الأقوال (مستدرک من فاطمة الزهراء علی إلی الإمام الجواد بالا)، عبدالله بن نورالله، بحرانی اصفهانی (قرن ۱۲ق)، قم، مؤسسه امام مهدی نا اول، ۱۴۱۳ق، الکافی، محمد بن یعقوب معروف به شیخ کلینی (۳۲۹ق)، تحقیق: علی اکبر غفاری، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چهارم، ۱۴۰۷ق؛ مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول، محمدباقر مجلسی (۱۱۱۰ق)، تصحیح: سیدهاشم رسولی محلاتی، تهران، دار الکتب الإسلامیة، دوم، ۱۴۰۴ق، النجعة فی شرح اللمعة، محمد تقی شوشتری (۱۴۱۶ق)، تهران، کتابفروشی صدوق، اول، ۱۴۰۶ق؛ الوافی، محمد محسن معروف به فیض کاشانی (۱۰۹۱ق)، اصفهان، کتابخانه أمیر المؤمنین علی، اول، ۱۴۰۶ق؛ تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة، محمد بن حسن معروف به حر عاملی (۱۰۴ق)، تحقیق: مؤسسة آل البیت علیا لإحیاء التراث، قم، مؤسسة آل البیت علی لإحیاء التراث، ۱۴۰۹ق.</ref>.<ref>[[زکیه سادات امیری|امیری، زکیه سادات]]، [[ابن غیلان مدائنی - امیری (مقاله)|مقاله «ابن غیلان مدائنی»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)|دانشنامه امام رضا]] ص ۴۴۸.</ref>


== جستارهای وابسته ==
گویا که نخستین بار [[کلینی]] این [[حدیث]] را در کتاب خویش نقل کرده است<ref>الکافی، ج۶، ص۱۱.</ref> و سایر منابع متأخر به وی استناد جسته‌اند<ref>الوافی، ج۲۳، ص۱۳۰۹؛ وسائل الشیعة، ج۲۱، ص۳۷۶؛ مرأة العقول، ج۲۱، ص۲۰؛ جامع أحادیث الشیعة، ج۲۶، ص۶۶۸؛ أعیان الشیعة، ج۲، ص۲۷۰؛ النجمة فی شرح اللمعة، ج۹، ص۱۵۶.</ref>. به هر حال، نامی از وی در متون رجالی یافت نشد، هر چند برخی وی را [[راوی]] [[امام]] دانسته‌اند<ref>عوالم العلوم، ج۲۲، ص۵۸۱.</ref>.<ref>منابع: أعیان الشیعة، سید محسن امین عاملی (۱۳۷۷ق)، بیروت، دارالتعارف، ۱۴۰۳ق، جامع أحادیث الشیعة، آیت الله سید حسین طباطبایی بروجردی (۱۳۸۰ق)، قم، مدینة العلم، ۱۴۰۷ق؛ روضة المتقین فی شرح من لایحضره الفقیه، محمدتقی مجلسی (۱۰۷۰ق)، تحقیق: موسوی کرمانی و دیگران، قم، مؤسسه فرهنگی اسلامی کوشانپور، دوم، ۱۴۰۶ق؛ عوالم العلوم و المعارف و الأحوال من الآیات و الأخبار و الأقوال (مستدرک من فاطمة الزهراء علی إلی الإمام الجواد بالا)، عبدالله بن نورالله، بحرانی اصفهانی (قرن ۱۲ق)، قم، مؤسسه امام مهدی نا اول، ۱۴۱۳ق، الکافی، محمد بن یعقوب معروف به شیخ کلینی (۳۲۹ق)، تحقیق: علی اکبر غفاری، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چهارم، ۱۴۰۷ق؛ مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول، محمدباقر مجلسی (۱۱۱۰ق)، تصحیح: سیدهاشم رسولی محلاتی، تهران، دار الکتب الإسلامیة، دوم، ۱۴۰۴ق، النجعة فی شرح اللمعة، محمد تقی شوشتری (۱۴۱۶ق)، تهران، کتابفروشی صدوق، اول، ۱۴۰۶ق؛ الوافی، محمد محسن معروف به فیض کاشانی (۱۰۹۱ق)، اصفهان، کتابخانه أمیر المؤمنین علی، اول، ۱۴۰۶ق؛ تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة، محمد بن حسن معروف به حر عاملی (۱۰۴ق)، تحقیق: مؤسسة آل البیت علیا لإحیاء التراث، قم، مؤسسة آل البیت علی لإحیاء التراث، ۱۴۰۹ق.</ref>.<ref> [[زکیه سادات امیری|امیری، زکیه سادات]]، [[ابن غیلان مدائنی (مقاله)|مقاله «ابن غیلان مدائنی»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)|دانشنامه امام رضا ج۱]]، ص ۴۴۸؛ [[عزیزالله عطاردی قوچانی|عطاردی قوچانی، عزیزالله]]، [[راویان امام رضا در مسند الرضا (کتاب)|راویان امام رضا در مسند الرضا]]، ص ۳۸.</ref>


==منابع==
== منابع ==
# [[پرونده: 1100514.jpg|22px]] [[زکیه سادات امیری|امیری، زکیه سادات]]، [[ابن غیلان مدائنی - امیری (مقاله)|مقاله «ابن غیلان مدائنی»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه امام رضا ج۱''']]
{{منابع}}
# [[پرونده: IM010449.jpg|22px]] [[عزیزالله عطاردی قوچانی|عطاردی قوچانی، عزیزالله]]، [[راویان امام رضا در مسند الرضا (کتاب)|'''راویان امام رضا در مسند الرضا''']]
# [[پرونده: 1100514.jpg|22px]] [[زکیه سادات امیری|امیری، زکیه سادات]]، [[ابن غیلان مدائنی (مقاله)|مقاله «ابن غیلان مدائنی»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه امام رضا ج۱''']]
{{پایان منابع}}


==پانویس==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:ابن غیلان مدائنی]]
[[رده:مدخل]]
[[رده:اعلام]]
[[رده:اعلام]]
[[رده:راویان امام رضا]]
[[رده:راویان امام رضا]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۳

مقدمه

ابن‌غیلان مدائنی به گواهی متون برجای مانده از تاریخ در زمره کسانی بود که به ملاقات امام رضا (ع) در مکه نائل آمده بود، هر چند داده‌ها درباره وی تنها به یک روایت منتهی می‌شود. به نظر می‌رسد وی ساکن مدائن بوده است[۱]. این روایت نیز از قول حسین بن سعید روایت شده است که به همراه ابن‌غیلان مدائنی به دیدار امام رضا (ع) رفته بود. ابن‌غیلان به حضرت گفت: خداوند امورتان را سامان بخشد. به من چنین خبر رسیده که هر کس بچه‌ای در رحم دارد و نیت کند که نامش را محمد بگذارد، پسردار می‌شود. حضرت در پاسخ فرمود: علی محمد و محمد علی، یک چیز است. ابن‌غیلان گفت: من همسرم را در حالی ترک کرده‌ام که حامله بود. شما دعا کنید که حمل او پسر باشد. حضرت مدتی طولانی نگاه خویش را به زمین دوخت، سپس سرش را برداشت و به او فرمود: نامش را علی بگذار، چون عمرش طولانی‌تر می‌شود. حسین به سعید می‌گوید: ما به مکه وارد شدیم که از مدائن نامه‌ای برایمان آمد که ابن‌غیلان پسردار شده است[۲].

گویا که نخستین بار کلینی این حدیث را در کتاب خویش نقل کرده است[۳] و سایر منابع متأخر به وی استناد جسته‌اند[۴]. به هر حال، نامی از وی در متون رجالی یافت نشد، هر چند برخی وی را راوی امام دانسته‌اند[۵].[۶].[۷]

منابع

پانویس

  1. الکافی، ج۶، ص۱۱.
  2. الکافی، ج۶، ص۱۱؛ روضة المتفین، ج۸، ص۵۴۹.
  3. الکافی، ج۶، ص۱۱.
  4. الوافی، ج۲۳، ص۱۳۰۹؛ وسائل الشیعة، ج۲۱، ص۳۷۶؛ مرأة العقول، ج۲۱، ص۲۰؛ جامع أحادیث الشیعة، ج۲۶، ص۶۶۸؛ أعیان الشیعة، ج۲، ص۲۷۰؛ النجمة فی شرح اللمعة، ج۹، ص۱۵۶.
  5. عوالم العلوم، ج۲۲، ص۵۸۱.
  6. منابع: أعیان الشیعة، سید محسن امین عاملی (۱۳۷۷ق)، بیروت، دارالتعارف، ۱۴۰۳ق، جامع أحادیث الشیعة، آیت الله سید حسین طباطبایی بروجردی (۱۳۸۰ق)، قم، مدینة العلم، ۱۴۰۷ق؛ روضة المتقین فی شرح من لایحضره الفقیه، محمدتقی مجلسی (۱۰۷۰ق)، تحقیق: موسوی کرمانی و دیگران، قم، مؤسسه فرهنگی اسلامی کوشانپور، دوم، ۱۴۰۶ق؛ عوالم العلوم و المعارف و الأحوال من الآیات و الأخبار و الأقوال (مستدرک من فاطمة الزهراء علی إلی الإمام الجواد بالا)، عبدالله بن نورالله، بحرانی اصفهانی (قرن ۱۲ق)، قم، مؤسسه امام مهدی نا اول، ۱۴۱۳ق، الکافی، محمد بن یعقوب معروف به شیخ کلینی (۳۲۹ق)، تحقیق: علی اکبر غفاری، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چهارم، ۱۴۰۷ق؛ مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول، محمدباقر مجلسی (۱۱۱۰ق)، تصحیح: سیدهاشم رسولی محلاتی، تهران، دار الکتب الإسلامیة، دوم، ۱۴۰۴ق، النجعة فی شرح اللمعة، محمد تقی شوشتری (۱۴۱۶ق)، تهران، کتابفروشی صدوق، اول، ۱۴۰۶ق؛ الوافی، محمد محسن معروف به فیض کاشانی (۱۰۹۱ق)، اصفهان، کتابخانه أمیر المؤمنین علی، اول، ۱۴۰۶ق؛ تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة، محمد بن حسن معروف به حر عاملی (۱۰۴ق)، تحقیق: مؤسسة آل البیت علیا لإحیاء التراث، قم، مؤسسة آل البیت علی لإحیاء التراث، ۱۴۰۹ق.
  7. امیری، زکیه سادات، مقاله «ابن غیلان مدائنی»، دانشنامه امام رضا ج۱، ص ۴۴۸؛ عطاردی قوچانی، عزیزالله، راویان امام رضا در مسند الرضا، ص ۳۸.