بحث:علم خدا: تفاوت میان نسخه‌ها

==مقدمه==

[[اعتقاد]] به [[دانایی]] مطلق و بی‌کران [[خدا]]- به عنوان یکی از حقایق بنیادی در باب اوصاف [[الهی]]- نقش مهمی در به کمال رساندن [[خداشناسی]] دارد و آثار [[تربیتی]] فراوان در پی می‌آورد. تقویت صفت [[توکل]] در شخص [[مؤمن]] از پیامدهای سازنده آن است و همچنین انگیزه بخشیدن به [[زندگی]] [[آدمی]] و پرهیز و دوری او از [[گناهان]]. در [[قرآن کریم]] آمده است که همه کلیدهای [[غیب]] نزد [[خدا]] است و جز او کسی از آنها [[آگاه]] نیست. او [[آگاه]] است از آنچه در خشکی و [[آب]] است. هیچ برگی از درختی فرو نمی‌افتد مگر [[خدا]] می‌داند<ref>{{متن قرآن| وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لاَ يَعْلَمُهَا إِلاَّ هُوَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلاَّ يَعْلَمُهَا وَلاَ حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الأَرْضِ وَلاَ رَطْبٍ وَلاَ يَابِسٍ إِلاَّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ }}؛ سوره انعام، آیه ۵۹.</ref>. نیز در [[قرآن کریم]] آمده است که [[خداوند]] از هنگام [[رستاخیز]] [[آگاه]] است. می‌داند چه هنگام [[باران]] می‌بارد و [[آگاه]] است از جنینی که در رحم [[مادر]] است و چه هنگام و در چه مکان، [[مرگ]] [[آدمیان]] فرا می‌رسد<ref>{{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ عِندَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ }}؛ سوره لقمان، ۳۴.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۳۳۴.</ref>

== پانویس ==