بحث:علم خدا

مقدمه

علم خداوند از نوع حضوری و از هر قید و بند و محدودیتی آزاد است.خداوند برای دانستن، نیازمندِ ابزار و واسطه نیست. دانش او خطاناپذیر است و مستلزم اثرپذیری از غیر نیست. علم خداوند عین ذات او است و ذات او، عین علم او است. موضوع "علم الهی" در علوم مختلف اسلامی مطرح است؛ مانند تفسیر، فلسفه و کلام، و محل بحث‌های مفصل و گسترده‌ای است. خداوند به همه چیز عالِم است؛ به ذات خود و همه موجودات. از ظاهر و باطن و آغاز و انجام هر چیز آگاه است.

اعتقاد به دانایی مطلق و بی‌کران خدا- به عنوان یکی از حقایق بنیادی در باب اوصاف الهی- نقش مهمی در به کمال رساندن خداشناسی دارد و آثار تربیتی فراوان در پی می‌آورد. تقویت صفت توکل در شخص مؤمن از پیامدهای سازنده آن است و همچنین انگیزه بخشیدن به زندگی آدمی و پرهیز و دوری او از گناهان. در قرآن کریم آمده است که همه کلیدهای غیب نزد خدا است و جز او کسی از آنها آگاه نیست. او آگاه است از آنچه در خشکی و آب است. هیچ برگی از درختی فرو نمی‌افتد مگر خدا می‌داند. نیز در قرآن کریم آمده است که خداوند از هنگام رستاخیز آگاه است. می‌داند چه هنگام باران می‌بارد و آگاه است از جنینی که در رحم مادر است و چه هنگام و در چه مکان، مرگ آدمیان فرا می‌رسد.