←سید مجتبی حسینی
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
ائمه {{عم}} معدن حق و اهل حقند. حق از آنها و به سمت آنها و از آن ایشان است. همه چیز معصومین {{عم}} حق است. آنچه در عالم منتسب به حضرت حق باشد، به میزان این انتساب و نزدیکی، از حق برخوردار است. آنچه در عالم خواهد ماند، حق است. | ائمه {{عم}} معدن حق و اهل حقند. حق از آنها و به سمت آنها و از آن ایشان است. همه چیز معصومین {{عم}} حق است. آنچه در عالم منتسب به حضرت حق باشد، به میزان این انتساب و نزدیکی، از حق برخوردار است. آنچه در عالم خواهد ماند، حق است. | ||
قرآن میفرماید: خدا از آسمان باران شدیدی نازل میکند، هر گودی و ظرف و دریاچه و رودخانهای به نسبت ظرفیت خود از این آب بهره میگیرد. سیل جاری میشود. این سیل همراه خود کفهایی میآورد. آن چیزی که بیشتر دیده میشود، کفهای روی آب است، اما آنچه خدا میبیند، اصل آب است. کفها میروند، هرچه برای مردم منفعت دارد، میماند. | قرآن میفرماید: خدا از آسمان باران شدیدی نازل میکند، هر گودی و ظرف و دریاچه و رودخانهای به نسبت ظرفیت خود از این آب بهره میگیرد. سیل جاری میشود. این سیل همراه خود کفهایی میآورد. آن چیزی که بیشتر دیده میشود، کفهای روی آب است، اما آنچه خدا میبیند، اصل آب است. کفها میروند، هرچه برای مردم منفعت دارد، میماند. | ||
{{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|أَنزَلَ مِنَ السَّمَاء مَاء فَسَالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا وَمِمَّا يُوقِدُونَ عَلَيْهِ فِي النَّارِ ابْتِغَاء حِلْيَةٍ أَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهُ كَذَلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاء وَأَمَّا مَا يَنفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الأَرْضِ}}﴾}}<ref>«از آسمان آبی فرو باراند آنگاه رودهایی- هر یک به گنجایی خویش- روان شد و سیلاب با خویش کفی انبوه فرا آورد و آنچه در آتش میگدازند تا زینتی یا کالایی به دست آورند، (نیز) کفی همانند آن (کف سیلاب) است؛ بدینگونه خداوند درست و نادرست را مثل میزند؛ باری، کف، کنار میرود اما آنچه مردم را سودمند افتد در زمین باز میماند»؛ سوره رعد، آیه ۱۷.</ref> | |||
در نگاه بلندمدت هم قرآن کریم میفرماید: | در نگاه بلندمدت هم قرآن کریم میفرماید: | ||
{{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا}}﴾}}<ref>«و بگو حقّ آمد و باطل از میان رفت؛ بیگمان باطل از میان رفتنی است»؛ سوره اسرا، آیه ۸۱.</ref> | |||
هر چیز به میزانی که از حق برخوردار باشد، ماندنی است. هرچه که از حق دور است، از بین میرود. در جایی انتساب حق به خدا آنقدر زیاد میشود که آن را وجه الله میدانند و مرگ برای آن غیرقابل تصور است: | هر چیز به میزانی که از حق برخوردار باشد، ماندنی است. هرچه که از حق دور است، از بین میرود. در جایی انتساب حق به خدا آنقدر زیاد میشود که آن را وجه الله میدانند و مرگ برای آن غیرقابل تصور است: | ||
{{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|وَلا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلاَّ وَجْهَهُ لَهُ الْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ}}﴾}}<ref>«و با خداوند، خدایی دیگر (به پرستش) مخوان، هیچ خدایی جز او نیست، هر چیزی نابود شدنی است جز ذات او؛ فرمان او راست و (همگان) به سوی او بازگردانده میشوید»؛ سوره قصص، آیه ۸۸.</ref> | |||
هر چیزی جز وجه خدا هلاک میشود، چون نزدیکترین تجلی به وجود حق، خود وجه است. او همیشه هست. ائمه {{عم}} چون «معالحق»ند، سرنوشتشان با سرنوشت حقی که خدا در عالم مقدر کرده، گره خورده است. | هر چیزی جز وجه خدا هلاک میشود، چون نزدیکترین تجلی به وجود حق، خود وجه است. او همیشه هست. ائمه {{عم}} چون «معالحق»ند، سرنوشتشان با سرنوشت حقی که خدا در عالم مقدر کرده، گره خورده است. | ||
حق از اهلبیت {{عم}} و به سوی ایشان است. این عبارت در ظاهر دوگانگی دارد: حق اگر از ائمه {{عم}} شروع شده، پس چه چیز به ایشان ختم میشود؟ تیر که از کمان خارج شود، دوباره به کمان برنمیگردد، اما چگونه حق از ائمه {{عم}} و به سمت ایشان است؟ | حق از اهلبیت {{عم}} و به سوی ایشان است. این عبارت در ظاهر دوگانگی دارد: حق اگر از ائمه {{عم}} شروع شده، پس چه چیز به ایشان ختم میشود؟ تیر که از کمان خارج شود، دوباره به کمان برنمیگردد، اما چگونه حق از ائمه {{عم}} و به سمت ایشان است؟ | ||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
ص190 تا 192 | ص190 تا 192 | ||
==سید علی حسینی میلانی== | ==سید علی حسینی میلانی== | ||
در کتاب: با پیشوایان هدایتگر جلد 2 | در کتاب: با پیشوایان هدایتگر جلد 2 | ||