شمایل امام حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

[[جابر]] از [[امام باقر]]{{ع}} اینگونه می‌گوید: گروهی بر حسین بن علی - که درودهای [[خدا]] بر آن دو باد - در آمدند و ایشان را دیدند که مویش را سیاه رنگ کرده است. علتش را پرسیدند. ایشان، دستش را به محاسنش کشید و فرمود: «پیامبر{{صل}} در یکی از جنگ‌هایش [[فرمان]] داد که [[مسلمانان]]، مویشان را سیاه رنگ کنند تا بِدان، در برابر [[مشرکان]]، تقویت شوند»<ref>{{متن حدیث|دَخَلَ قَوْمٌ عَلَى الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ{{صل}} فَرَأَوْهُ‏ مُخْتَضِباً بِالسَّوَادِ فَسَأَلُوهُ عَنْ ذَلِكَ فَمَدَّ يَدَهُ إِلَى لِحْيَتِهِ ثُمَّ قَالَ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} فِي غَزَاةٍ غَزَاهَا أَنْ يَخْتَضِبُوا بِالسَّوَادِ لِيَقْوَوْا بِهِ عَلَى الْمُشْرِكِينَ}} (الکافی، ج۶، ص۴۸۱، ح۴؛ مکارم الأخلاق، ج۱، ص۱۸۵، ح۵۴۲).</ref>.

[[یعقوب بن سالم]] از [[امام صادق]]{{ع}} نقل می‌کند: [[حسین]] - که درودهای [[خدا]] بر او باد - در حالی [[شهید]] شد که مویش را با وَسْمه<ref>وَسمه (با کسر یا سکون سین)، درختی در یمن است که با برگ آن، مو را سیاه رنگ می‌کنند.</ref>، سیاه رنگ کرده بود<ref>{{متن حدیث|قُتِلَ الْحُسَيْنُ{{صل}} وَ هُوَ مُخْتَضِبٌ‏ بِالْوَسِمَةِ}} (الکافی، ج۶، ص۴۸۳، ح۵).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۷۳.</ref>

[[علی بن سالم]] از امام صادقآورده است که: حسین بن علی{{ع}} دو انگشتر داشت که نقش یکی از آنها، «ذکرِ {{متن قرآن|لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ}}، ساز و برگِ [[دیدار]] با خداست» و نقش دیگری، این بود: {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ}}<ref>{{متن حدیث|كَانَ لِلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ{{ع}} خَاتَمَانِ‏ نَقْشُ‏ أَحَدِهِمَا: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عُدَّةٌ لِلِقَاءِ اللَّهِ، و نَقشُ الآخَرِ: إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ}} (الأمالی، صدوق، ص۱۹۳، ح۲۰۴؛ بحار الأنوار، ج۴۳، ص۲۴۷، ح۲۲).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۷۴.</ref>