←تسلیم بودن امامان معصوم{{عم}} در برابر قضای الهی
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
*{{عربی|اندازه=150%|" وَ لَهُ تُسَلِّمُونَ "}}؛ یعنی: هم در عرصه فردی هم در عرصه سیاسی و هم عرصههای دیگر، آنچه برای شما گلهای بیخار جهان هستی مطرح است، فقط و فقط رضای اوست و بس<ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۵۵۹.</ref>. | *{{عربی|اندازه=150%|" وَ لَهُ تُسَلِّمُونَ "}}؛ یعنی: هم در عرصه فردی هم در عرصه سیاسی و هم عرصههای دیگر، آنچه برای شما گلهای بیخار جهان هستی مطرح است، فقط و فقط رضای اوست و بس<ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۵۵۹.</ref>. | ||
==تسلیم بودن [[امامان معصوم]]{{عم}} در برابر قضای الهی== | ==[[تسلیم]] بودن [[امامان معصوم]]{{عم}} در برابر قضای الهی== | ||
*واژه {{عربی|اندازه=150%|"سَلَّمْتُمْ"}} ماضی باب تفعیل از مصدر "تسلیم" به معنای "واگذاردن چیزی به دیگری" است؛ خواه واگذاری متاع باشد: ودیعه را به صاحبش تحویل داد<ref>{{عربی|اندازه=120%|" سَلَّمَ الْوَدِيعَةَ لِصَاحِبِهَا "}}؛ مصباح المنیر، ص:۲۸۷.</ref>. و خواه سپردن زمام اختیار خود به دیگری باشد: اجیر، خود را تسلیم اجارهکننده کرد؛ یعنی اختیار خود را به دست او داد<ref>{{عربی|اندازه=120%|"سَلَّمَ الْأَجِيرُ نَفْسَهُ لِلْمُسْتَأجِرِ مَكَّنَهُ مِنْ نَفْسِهِ حَيْثُ لَا مَانِع "}}؛ مصباح المنیر، ص:۲۸۷.</ref><ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۳.</ref>. | *واژه {{عربی|اندازه=150%|"سَلَّمْتُمْ"}} ماضی باب تفعیل از مصدر "[[تسلیم]]" به معنای "واگذاردن چیزی به دیگری" است؛ خواه واگذاری متاع باشد: ودیعه را به صاحبش تحویل داد<ref>{{عربی|اندازه=120%|" سَلَّمَ الْوَدِيعَةَ لِصَاحِبِهَا "}}؛ مصباح المنیر، ص:۲۸۷.</ref>. و خواه سپردن زمام اختیار خود به دیگری باشد: اجیر، خود را [[تسلیم]] اجارهکننده کرد؛ یعنی اختیار خود را به دست او داد<ref>{{عربی|اندازه=120%|"سَلَّمَ الْأَجِيرُ نَفْسَهُ لِلْمُسْتَأجِرِ مَكَّنَهُ مِنْ نَفْسِهِ حَيْثُ لَا مَانِع "}}؛ مصباح المنیر، ص:۲۸۷.</ref><ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۳.</ref>. | ||
"قضا" به معنای "فیصله دادن" است؛ خواه با کلام باشد؛ خواه با عمل؛ خواه فیصله دهنده، ذات اقدس الهی باشد، یا بشر<ref>المفردات، ص:۴۰۶.</ref><ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۳.</ref>. | "قضا" به معنای "فیصله دادن" است؛ خواه با کلام باشد؛ خواه با عمل؛ خواه فیصله دهنده، ذات اقدس الهی باشد، یا بشر<ref>المفردات، ص:۴۰۶.</ref><ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۳.</ref>. | ||
==قضای قولی و فعلی خداوند== | ==قضای قولی و فعلی خداوند== | ||
*۱. قضای قولی خداوند، مانند: {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| وَقَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ }}﴾}}<ref> و پروردگارت حکم قطعی کرده است که جز او را نپرستید؛ سوره اسراء، آیه: ۲۳.</ref><ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۳.</ref>. | *۱. قضای قولی خداوند، مانند: {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| وَقَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ }}﴾}}<ref> و پروردگارت حکم قطعی کرده است که جز او را نپرستید؛ سوره اسراء، آیه: ۲۳.</ref><ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۳.</ref>. | ||