←مقام تسلیم، دعای پاکان
| خط ۴۴: | خط ۴۴: | ||
*البتّه [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} با تربیت الهی، توانست فرزندانی [[تسلیم]] در برابر خداوند پرورش دهد که نمونههای عالی آن [[حضرت اسماعیل]] و [[حضرت اسحاق]]{{عم}} بودند: {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَى فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانظُرْ مَاذَا تَرَى قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِن شَاء اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ }}﴾}}<ref> پس چون پسر با او به حدّ کار و کوشش رسید گفت: ای فرزند عزیزم! من مرتّب در خواب میبینم که تو را سر میبرم (کارد بر حلقومت میکشم) پس بنگر چه نظر دهی؟ او گفت: ای پدر! آنچه را مأمور میشوی، انجام ده که به خواست خدا مرا از صابران خواهی یافت؛ سوره صافات، آیه: ۱۰۲.</ref><ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۵.</ref>. | *البتّه [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} با تربیت الهی، توانست فرزندانی [[تسلیم]] در برابر خداوند پرورش دهد که نمونههای عالی آن [[حضرت اسماعیل]] و [[حضرت اسحاق]]{{عم}} بودند: {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَى فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانظُرْ مَاذَا تَرَى قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِن شَاء اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ }}﴾}}<ref> پس چون پسر با او به حدّ کار و کوشش رسید گفت: ای فرزند عزیزم! من مرتّب در خواب میبینم که تو را سر میبرم (کارد بر حلقومت میکشم) پس بنگر چه نظر دهی؟ او گفت: ای پدر! آنچه را مأمور میشوی، انجام ده که به خواست خدا مرا از صابران خواهی یافت؛ سوره صافات، آیه: ۱۰۲.</ref><ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۵.</ref>. | ||
==مقام | ==مقام [[تسلیم]]، دعای پاکان== | ||
*"مقام تسلیم" آن چنان موهبتی ارزشمند است که [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} آن را از ذات مقدّس ربوبی درخواست میکند:{{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ }}﴾}}<ref> و به یاد آورید زمانی را که ابراهیم و اسماعیل پایههای خانه (کعبه) را بالا میبردند و میگفتند: پروردگارا! این عمل را از ما بپذیر که تویی شنوا و دانا. پروردگارا! ما را تسلیم فرمان خود قرار ده و از فرزندان ما نیز امّتی تسلیم خود پدید آر و اعمال عبادی ما را از حج و قربانیها و جاهای قربانی به ما نشان ده و بر ما عطف توجّه کن که تویی بسیار عطوف و توبهپذیر و مهربان؛ سوره بقره، آیه: ۱۲۷ - ۱۲۸.</ref><ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۶.</ref>. | *"مقام [[تسلیم]]" آن چنان موهبتی ارزشمند است که [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} آن را از ذات مقدّس ربوبی درخواست میکند:{{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ }}﴾}}<ref> و به یاد آورید زمانی را که ابراهیم و اسماعیل پایههای خانه (کعبه) را بالا میبردند و میگفتند: پروردگارا! این عمل را از ما بپذیر که تویی شنوا و دانا. پروردگارا! ما را [[تسلیم]] فرمان خود قرار ده و از فرزندان ما نیز امّتی [[تسلیم]] خود پدید آر و اعمال عبادی ما را از حج و قربانیها و جاهای قربانی به ما نشان ده و بر ما عطف توجّه کن که تویی بسیار عطوف و توبهپذیر و مهربان؛ سوره بقره، آیه: ۱۲۷ - ۱۲۸.</ref><ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۶.</ref>. | ||
==معرفت به خداوند؛ زمینه تسلیم== | ==معرفت به خداوند؛ زمینه تسلیم== | ||
*زیر بنای تسلیم در برابر خداوند، "معرفت به ذات مقدّس ربوبی و حکمت و عزّت است"<ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۷.</ref>. | *زیر بنای تسلیم در برابر خداوند، "معرفت به ذات مقدّس ربوبی و حکمت و عزّت است"<ref>[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۷.</ref>. | ||