اراضی دولتی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۸

مقدمه

اراضی دولتی که شامل زمین‌های انفال می‌شود، متعلق به دولت اسلام (امام) است و عواید آن در شؤون و تکالیف و توسعه امور دولت اسلامی مصرف می‌شود. این اراضی عبارتند از:

اراضی موات (زمین‌هایی که هرگز آبادانی به خود ندیده است)؛
اراضی‌ای که به طور طبیعی آباد و سرسبز است، مانند جنگل‌ها و مراتع و سواحل دریاها؛
اراضی مستجده و تمامی اراضی بدون مالک؛
متصرفات مسلمانان که بدون جنگ به دست سپاه اسلام افتاده، اعم از آنکه قبل از جنگ به مسلمانان واگذار شده باشد و یا بدون جنگ تسلیم شده و در زمین‌های خود باقی مانده باشند؛
اقطاعات و املاک شخصی زمامداران سرزمین‌های فتح شده؛
متصرفات جنگی که بدون اجازه امام فتح شده است؛

تمامی مواردی که تحت عناوین اراضی شخصی و عمومی و دولتی آورده شده، از مصادیق زمین‌های ملکی است، ولی قرآن از نوع دیگری از اراضی سخن می‌گوید که در عرف حقوقی سرزمین و قلمرو و کشور نامیده می‌شود^[۱].

منابع

عمید زنجانی، عباس علی، دانشنامه فقه سیاسی ج۱

پانویس

↑ عمید زنجانی، عباس علی، دانشنامه فقه سیاسی، ص ۱۳۰.

[1] عمید زنجانی، عباس علی، دانشنامه فقه سیاسی، ص ۱۳۰.

[۱]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[اراضی دولتی در قرآن]] - [[اراضی دولتی در حدیث]] - [[اراضی دولتی در فقه سیاسی]]| پرسش مرتبط  = }}
-==مقدمه==
+== مقدمه ==
 اراضی دولتی که شامل زمین‌های انفال می‌شود، متعلق به دولت [[اسلام]] ([[امام]]) است و عواید آن در [[شؤون]] و [[تکالیف]] و توسعه امور [[دولت اسلامی]] [[مصرف]] می‌شود.
 این [[اراضی]] عبارتند از:
 # [[اراضی موات]] (زمین‌هایی که هرگز [[آبادانی]] به خود ندیده است)؛
-#اراضی‌ای که به طور طبیعی آباد و سرسبز است، مانند جنگل‌ها و مراتع و سواحل دریاها؛
+# اراضی‌ای که به طور طبیعی آباد و سرسبز است، مانند جنگل‌ها و مراتع و سواحل دریاها؛
 # اراضی مستجده و تمامی اراضی بدون مالک؛
-#متصرفات [[مسلمانان]] که بدون [[جنگ]] به دست [[سپاه اسلام]] افتاده، اعم از آنکه قبل از جنگ به مسلمانان واگذار شده باشد و یا بدون جنگ [[تسلیم]] شده و در زمین‌های خود باقی مانده باشند؛
+# متصرفات [[مسلمانان]] که بدون [[جنگ]] به دست [[سپاه اسلام]] افتاده، اعم از آنکه قبل از جنگ به مسلمانان واگذار شده باشد و یا بدون جنگ [[تسلیم]] شده و در زمین‌های خود باقی مانده باشند؛
-#اقطاعات و [[املاک]] شخصی [[زمامداران]] سرزمین‌های [[فتح]] شده؛
+# اقطاعات و [[املاک]] شخصی [[زمامداران]] سرزمین‌های [[فتح]] شده؛
-#متصرفات [[جنگی]] که بدون اجازه امام فتح شده است؛
+# متصرفات [[جنگی]] که بدون اجازه امام فتح شده است؛
 تمامی مواردی که تحت عناوین [[اراضی شخصی]] و عمومی و دولتی آورده شده، از مصادیق زمین‌های ملکی است، ولی [[قرآن]] از نوع دیگری از اراضی سخن می‌گوید که در [[عرف]] [[حقوقی]] [[سرزمین]] و قلمرو و [[کشور]] نامیده می‌شود<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۱۳۰.</ref>.