اشعر: تفاوت میان نسخه‌ها

این [[قبیله]] از [[قبایل قحطانی]] است که انسابیان [[نسب]] او را چنین آورده‌اند: [[نَبت  بن أُدَد بن زَید بن یَشجُب بن عریب بن زَید بن کَهلان بن سَبأ]]<ref>یعقوبی، تاریخ، جلد اول، ص۲۴۸؛ ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، الجزء الثانی، ص۳۹۷؛ هشام بن محمد کلبی، جَمهرة النسب، الجزء الأول، ص۲۶۸.</ref>.

[[سکونت‌گاه]] اَشعَر: در منطقه [[تهامة]] [[یمن]] قبایل متعددی پراکنده بودند که از جمله: اشعریان بودند. آنها در [[غرب]] [[سراة]] در دره «[[ملح]]» [[سکونت]] داشتند<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۱۱۸ و ۲۴۴.</ref>. از شهرهای آنان [[زَبید]] و قریه آن [[الحُصیب]]<ref>یعقوبی، البلدان، ص۹۸.</ref> و بندر آن [[غَلافِقَة]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، الجزء الثالث، ص۱۳۰ (ذیل کلمه زبید) و الجزء الرابع، ص۲۰۸ (ذیل کلمه غلافقه).</ref> و [[القَحمَة]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، الجزء الرابع، ص۳۱۱ (ذیل کلمه القحمه).</ref>، [[حَیس]] و [[الکَدراء]] در دره سهام<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، الجزء الرابع، ص۴۴۱ (ذیل کلمه کَدراء).</ref> می‌باشد.

جایگاه اشعریان متصل به «[[عک]]» بود و اشعریان در حالت [[اتحاد]] و ادغام و پیوند سببی با عک بودند. در حادثه فیل نیز اشعریان همراه عک و [[خَثعم]]، [[ابرهه]] را [[همراهی]] کردند <ref>محمد بن اسحاق، کتاب السیر و المغازی، تحقیق سهیل زکار، ص۶۱.</ref>. همچنین [[مادر]] [[ابوموسی اشعری]] نیز از عک بود<ref>ابن‌سعد، الطبقات الکبری، المجلد الرابع، ص۱۰۵.</ref> و حتی هنگامی که هیأت [[نمایندگی]] اشعریان به [[مدینه]] آمد دو نفر از عک همراه آنان<ref> ابن‌سعد، الطبقات الکبری، المجلد الأول، ص۳۴۸.</ref> بودند. در جنگ‌های رِده نیز [[مرتدان]] [[اشعری]] و عک در یک صف قرار داشتند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، الجزء الأول، ص۵۳۳.</ref>.

از آنچه گذشت چنین برمی‌آید که موجودیت [[سیاسی]] اشعریان و عک یکی بوده است و از این که هیأت نمایندگی مشخصی را به [[مدینه منوره]] نفرستاده است، روشن می‌گردد عک تابع اشعر بوده است.<ref>[[اصغر منتظرالقائم|منتظرالقائم، اصغر]]، [[نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت (کتاب)|نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت]]، ص:۸۲-۸۳.</ref>

==[[اسلام]] اشعر==

[[ابوموسی اشعری|ابوموسی عبدالله بن قیس اشعری]] هم‌پیمان با [[سعید بن عاص بن امیه]] بود. وی همراه برادرش و گروهی از اشعریان به [[مکه]] آمد و در دوران [[بعثت]] [[اسلام]] آورد و به [[سرزمین]] خود بازگشت<ref>ابن‌سعد، الطبقات الکبری، المجلد الرابع، ص۱۰۵؛ ابن‌اثیر، اسد الغابه، المجلد الثالث، ص۲۴۵.</ref>. سرانجام در [[سال هفتم هجری]] [[ابوموسی اشعری]] به همراه پنجاه نفر از [[نمایندگان]] اشعری‌ها از راه دریا به جُده آمدند و سپس راهی [[مدینه]] شدند. چون نزدیک [[مدینه منوره]] رسیدند این [[شعر]] را می‌سرودند: «فردا با [[دوستان]] ارجمند - یعنی [[محمد]] و [[یاران]] او - [[دیدار]] خواهیم کرد»<ref>ابن‌سعد، الطبقات الکبری، المجلد الأول، ص۳۴۸.</ref>. آنان چون وارد مدینه شدند به [[ملاقات]] [[رسول خدا]]{{صل}} رفتند و اسلام آوردند<ref>شهاب‌الدین احمد نویری، نهایة الأرب، ترجمه محمود مهدوی، جلد سوم، ص۳۱.</ref>.

[[ابوموسی اشعری]] همراه برادرش [[ابوعامر اشعری]] در [[جنگ حنین]] شرکت داشت و هنگام فرار [[مشرکین]] رسول خدا{{صل}} ابوعامر را [[مأمور]] تعقیب فراریان به [[اوطاس]] کرد. ابوعامر تیری خورد و کشته شد و برادرش [[مأموریت]] وی را ادامه داد<ref>ابن‌هشام، السیرة النبویه، القسم الثانی، ص۴۵۴.</ref>. ابوموسی مدتی نیز از طرف [[پیامبر]] [[فرماندار]] شهرهای [[زَبید]] و [[عَدَن]] بود<ref>ابن‌اثیر، اسدالغابه، المجلد الثالث، ص۲۴۶.</ref><ref>[[اصغر منتظرالقائم|منتظرالقائم، اصغر]]، [[نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت (کتاب)|نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت]]، ص:۸۳-۸۴.</ref>