انیس بن ضحاک اسلمی: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

در شرح حال انیس بن ضحاک گفته شده است: مردی به [[زن]] اسلمیه نسبت [[زنا]] داد. [[رسول خدا]] {{صل}} به انیس بن ضحاک [[فرمان]] داد نزد آن زن برود، اگر او به زنا اعتراف کرد رجمش کند، وگرنه آن مرد را حد [[قذف]] بزند<ref>نسائی، ج۶، ص۴۱۴؛ نوری، ج۱۱، ص۲۰۷؛ ذهبی، ج۱، ص۳۲؛ ابن حجر، فتح، ج۱۲، ص۱۲۴.</ref>. [[ابن عبدالبر]]<ref>ابن عبدالبر، ج۱، ص۲۰۳.</ref>، داستان بالا را با تردید برای [[انیس بن مرثد غنوی]] نقل کرده، اما [[سیوطی]]<ref>سیوطی، ص۶۰۲.</ref> و [[نووی]]<ref>نووی، ج۱۱، ص۲۰۷.</ref> گفته‌اند: ابن عبدالبر این داستان را مربوط به انیس بن مرثد دانسته است. ابن حجر<ref>الاصابه، ج۱، ص۲۸۵.</ref> نیز گفته است: [[ابن حبان]] و ابن عبدالبر به قطع، داستان [[رجم]] را مربوط به انیس بن ضحاک دانسته‌اند. البته نقل ابن حجر تنها درباره ابن حبان<ref>ابن حبان، ج۳، ص۷.</ref> صحیح است، ولی ابن عبدالبر با تردید {{عربی|"يقال"}} داستان یاد شده را در شرح حال هر دو (انیس بن ضحاک و انیس غنوی) آورده است.

انیس از رسول خدا {{صل}} روایت دارد<ref>ابن ابی حاتم، ج۲، ص۳۳۴.</ref>. او گوید: رسول خدا {{صل}} به [[ابوذر]] فرمود: {{متن حدیث| يَا أَبَا ذَرِّ اَلْبِسِ الْخَشِنَ الضِّيقِ حَتَّى لَا يَجِدَ الْعِزِّ وَ الْفَخْرِ فِيكَ مَسَاغاً }}<ref>متقی هندی، ج۳، ص۸۸؛ ابن اثیر، ج۱، ص۳۰۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۲۸۵.</ref>؛ [[روایت]] بالا در [[منابع حدیثی]] نیز بدون ذکر نام انیس آمده است<ref>ر. ک: حرانی، ص۱۱۳؛ حر عاملی، ج۵، ص۵۴.</ref>. [[ابن منده]] این [[حدیث]] را از نظر متن، [[غریب]] و از نظر سند، مُرسل دانسته است<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۲۸۵.</ref>. [[ابوهریره]] و [[زید بن خالد]] از او روایت دارند<ref>ابونعیم، ج۱، ص۲۴۷.</ref><ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)|مقاله «انیس بن ضحاک اسلمی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص:۱۵۰-۱۵۱.</ref>