تشیع در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

[[تشیع]]، دعوی [[مذهب شیعه]] کردن، و [[شیعه]] به گروهی همدل، [[یاران]] و پیرو کسی گویند و در اصطلاح، به کسانی گفته می‌شود که [[امام علی]] {{ع}} را [[جانشین]] و [[خلیفۀ بلافصل]] [[پیامبر]] {{صل}} می‌دانند<ref>ر. ک: امامت؛ تاریخ جامع ادیان، ص۷۶۷.</ref>. از این‌رو، بسیاری از [[صحابه]] بزرگ [[پیامبر]] {{صل}}، از جمله [[اباذر]]، [[سلمان]]، [[عمار]]، [[جابر بن عبدالله]]، [[عباس بن عبدالمطلب]] و دیگران، به [[مخالفت]] با [[عمل]]"[[سقیفه بنی ساعده]]" برخاسته و آن را [[غصب]] [[مقام خلافت]] تلقی کردند<ref>معالم المدرستین، ج۱، ص۳۴۶.</ref>.

واژه [[شیعه]] را نخستین بار، [[پیامبر اکرم]] {{صل}} به کار بردند؛ آنجا که فرمود: {{متن حدیث| يَا عَلِيُّ... أَنْتَ وَ شِيعَتُكَ الْفَائِزُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ}}<ref>بحار الانوار، ج۳۹، ص۲۴۸؛ ج۶۸، ص۴۶.</ref>؛ -ای [[علی]]! تو و پیروانت [[روز قیامت]] رستگارید-. [[شیعه]] در طول [[تاریخ]]، فرقه‌ای [[حق]] [[طلب]]، همیشه در حال [[مبارزه]] با حکومت‌های [[جائر]] در [[کشورهای اسلامی]] بوده و دارای فرقه‌های گوناگون است که مهم‌ترین آن [[امامیه]]، [[اسماعیلیه]] و [[زیدیه]] است. در [[اصول عقاید]] نیز، دارای [[شعب]] مختلفی است؛ از جمله [[غلات]]، [[زیدیه]] و [[امامیه]] که هر یک از آنها خود، دارای فرقه‌های متعددی هستند<ref>تاریخ جامع ادیان، ص۷۷۸-۷۷۲؛ فرهنگ اصطلاحات رجالی، ص۸۴.</ref>؛ چنانکه [[غلات]]:

افراطیان در مورد [[علی]] {{ع}} شامل [[سبائیه]]، کاملیه، نبائیه و [[مفوضه]] می‌باشد و [[زیدیه]]: شامل [[جارودیه]]، [[سلیمانیه]] و مزّیه است؛ ولی [[امامیه]] [[اثناعشریه]]، انشعاب نپذیرفته است<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۶۵.</ref>.