جبیب بن حارث: تفاوت میان نسخه‌ها

برخی نام او را «حبیب»<ref>متقی هندی، کنز العمال، ج۴، ص۲۲۶.</ref> و بعضی «خُبَیب»<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۱۵۳.</ref> و «جبیر»<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۶۴۳.</ref> ضبط کرده‌اند، ولی بیشتر جبیب را صحیح دانسته‌اند<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۶۳۷؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب ج۱، ص۳۳۶؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۱۵۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۵۶۸.</ref>[[ابوموسی مدینی]] از قول [[ابن شاهین]] نام او را خبیب آورده، ولی [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۵۶۸.</ref> گفته است: ابن شاهین در این نام تصحیف کرده و صحیح آن با «جیم» است. [[ابن سکن]]، از او در شمار [[صحابه]] یاد کرده، ولی اسناد روایتی را که مستند [[صحابی]] بودن اوست، صحیح ندانسته است. در [[روایت]] [[عایشه]] از جبیب چنین نقل شده است: جبیب نزد [[رسول خدا]] {{صل}} رفت و عرض کرد: ای رسول خدا، من زیاد [[گناه]] می‌کنم. [[حضرت]] فرمود: ای جبیب، به درگاه [[خداوند متعال]] [[توبه]] کن. جبیب گفت: ای رسول خدا، من [[توبه]] می‌کنم، ولی دوباره سراغ گناه می‌روم. حضرت فرمود: هر بار گناه کردی دوباره توبه کن. جبیب عرض کرد: اگر [[گناهان]] من به این ترتیب زیاد شد، چه کنم؟ رسول خدا {{صل}} فرمود: ای جبیب بن حارث، [[عفو و گذشت]] [[خداوند]] از گناهان تو بزرگ‌تر است<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۶۳۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۵۶۸.</ref>. [[ابن منده]] این [[حدیث]] را [[غریب]] و ناشناخته دانسته است. ایوب و نوح، دو نفر از [[راویان]]، این خبر [[ضعیف]] شمرده شده‌اند. ابن حجر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۵۶۸.</ref> می‌گوید: ممکن است اصلا در [[سند روایت]] شخصی به نام ایوب نباشد و نوح به [[ایوب]] [[تحریف]] شده باشد، گرچه [[بیهقی]] گفته است: بعضی ایوب را نیز در سند آورده‌اند.<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)|مقاله «جبیب بن حارث»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص ۳۶۸.</ref>