اثبات خاتمیت اسلام: تفاوت میان نسخهها
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
*امیرالمؤمنین خطاب به [[پیامبر خاتم|نبی مکرم]] در هنگام غسل و کفن پیکر پاکش:{{عربی|اندازه=150%|" لَقَدِ انْقَطَعَ بِمَوْتِكَ مَا لَمْ يَنْقَطِعْ بِمَوْتِ غَيْرِكَ مِنَ النُّبُوَّةِ وَ الْإِنْبَاءِ"}}<ref>[[صفدر الهی راد|الهی راد، صفدر]]، [[ انسانشناسی (کتاب)|انسانشناسی]]، ص: ۱۶۸.</ref> | *امیرالمؤمنین خطاب به [[پیامبر خاتم|نبی مکرم]] در هنگام غسل و کفن پیکر پاکش:{{عربی|اندازه=150%|" لَقَدِ انْقَطَعَ بِمَوْتِكَ مَا لَمْ يَنْقَطِعْ بِمَوْتِ غَيْرِكَ مِنَ النُّبُوَّةِ وَ الْإِنْبَاءِ"}}<ref>[[صفدر الهی راد|الهی راد، صفدر]]، [[ انسانشناسی (کتاب)|انسانشناسی]]، ص: ۱۶۸.</ref> | ||
==لوازم خاتمیت اسلام== | ==لوازم [[خاتمیت اسلام]]== | ||
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:right; font-size: 90%; font-weight: normal;">{{اصلی|جامعیت دین خاتم}}</div> | <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:right; font-size: 90%; font-weight: normal;">{{اصلی|جامعیت دین خاتم}}</div> | ||
نسخهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۸:۳۴
- اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل اثبات خاتمیت اسلام (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
اثبات خاتمیت اسلام
- خاتمیت اسلام از طریق ادله درونی اثبات میشود؛ روشنترین آیه در این زمینه، آیه چهلم سوره احزاب است. این آیه صریحاً بر آخرین پیامبر بودن حضرت محمد (ص) دلالت دارد از آنجا که دین تنها از طریق پیامبران ارسال میشود پس آخرین دین، اسلام است.
- بهائیان مدعیاند که این آیه به معنای پایان یافتن رسالت و سلسله رسولان، نیست اما درواقع مفهوم، اعم از رسول است. روایاتی که بر ختم نبوت تصریح کردهاند:" أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلَّا أَنَّهُ لَا نَبِيَّ بَعْدِي "، " أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ لَا نَبِيَّ بَعْدِي وَ لَا سُنَّةَ بَعْدَ سُنَّتِي ".
- امیرالمؤمنین خطاب به نبی مکرم در هنگام غسل و کفن پیکر پاکش:" لَقَدِ انْقَطَعَ بِمَوْتِكَ مَا لَمْ يَنْقَطِعْ بِمَوْتِ غَيْرِكَ مِنَ النُّبُوَّةِ وَ الْإِنْبَاءِ"[۱]
لوازم خاتمیت اسلام
- جامعیت دین خاتم از لوازم خاتمیت اسلام است.
جاودانگی دین خاتم
عناصر پویایی اسلام
منابع
پانویس
- ↑ الهی راد، صفدر، انسانشناسی، ص: ۱۶۸.