مسجد در معارف و سیره حسینی: تفاوت میان نسخه‌ها

== میهمان [[خدا]] ==

از [[زیاد حارثی]] نقل شده است که: شنیدم که [[حسین بن علی]] {{ع}} می‌فرماید: «هر کس تنها به خاطر [[خدای متعال]] به مسجدی وارد شود، میهمان خداست تا زمانی که از آنجا خارج شود»<ref>{{متن حدیث|سَمِعْتُ الحُسَينَ بْنَ عَلِيٍّ {{ع}} يَقولُ: مَنْ أَتَى مَسْجِداً لَا يَأْتِيهِ إِلَّا لِلَّهِ تَعَالَى، فَذَاكَ ضَيْفُ اللّهِ تَعَالى حَتَّى يَخْرُجَ مِنْهُ}} (بغیة الطلب فی تاریخ حلب، ج۶، ص۲۵۸۵؛ الأنساب، سمعانی، ج۳، ص۱۹۵).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۶۱.</ref>

== دعای ورود به [[مسجد]] و خروج از آن ==

در کتاب [[الأمالی (کتاب)|الأمالی]] به نقل از [[فاطمه دختر امام حسین]]، از پدرش [[امام حسین]] آمده است: [[پیامبر خدا]] {{صل}} چون به مسجد می‌آمد، می‌گفت: «خداوندا! درهای رحمتت را بر من بگشا» و چون بیرون می‌رفت، می‌گفت: «خداوندا! درهای روزی‌ات را بر من بگشا»<ref>{{متن حدیث|أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ {{صل}}: كَانَ‏ إِذَا دَخَلَ‏ الْمَسْجِدَ قَالَ: اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ، فَإِذَا خَرَجَ قَالَ: اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رِزْقِكَ}} (الأمالی، طوسی، ص۵۹۶، ح۱۲۳۷؛ بحار الأنوار، ج۸۴، ص۲۶، ح۲۰).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۶۱.</ref>

== [[ثواب]] [[نماز]] گزاردن در [[مسجد پیامبر]] {{صل}} ==

از [[سعید بن مسیب]] نقل است: [[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} به من فرمود: «ای [[سعید]]! پدرم [[حسین]] {{ع}}، از پدرش [[علی]] {{ع}}، از پیامبر خدا {{صل}}، از [[جبرئیل]] {{ع}} از [[خداوند جلیل]] باشکوه، برایم نقل کرد که فرموده است: هیچ بنده‌ای از بندگانم به من [[ایمان]] نیاورد و تو را [[تصدیق]] نکرد و در مسجدت به دور از چشمِ [[مردم]]، دو رکعت نماز نگزارد، جز آنکه [[گناهان]] گذشته و آینده‌اش را آمرزیدم<ref>{{متن حدیث|يَا سَعِيدُ، أَخْبَرَنِي أَبِي الْحُسَيْنُ عَنْ أَبِيهِ {{ع}} عَنْ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} عَنْ‏ جِبْرِيلَ عَنِ اللَّهِ جَلَّ جَلَالُهُ أَنَّهُ قَالَ مَا مِنْ‏ عَبْدٍ مِنْ‏ عِبَادِي‏ آمَنَ بِي وَ صَدَّقَ بِكَ وَ صَلَّى فِي مَسْجِدِكَ رَكْعَتَيْنِ عَلَى خَلَاءٍ مِنَ النَّاسِ إِلَّا غَفَرْتُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ}} (رجال الکشّی، ج۱، ص۳۳۴، ح۱۸۸؛ المناقب، ابن شهرآشوب، ج۴، ص۱۳۴).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۶۲.</ref>