مکر و فریبکاری در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

== [[روایات]] مکر و فریبکاری ==

# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "اگر در این نکته که می‌‌باید روزی، [[اعمال]] خود را بر [[خداوند]] عرضه نمود تردیدی نیست، پس چرا [[حیله]] گری و حقّه بازی؟"<ref>{{متن حدیث| عَنِ الصَّادِقِ {{ع}} قَالَ: إِنْ كَانَ الْعَرْضُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَقّاً فَالْمَكْرُ لِمَا ذَا}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۴.</ref>؛

# [[امیر المؤمنین]] {{ع}} می‌‌فرمودند: "حقّه‌بازی و [[حیله]] گری در جهنّم است" <ref>{{متن حدیث| مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ {{عم}} أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ: الْمَكْرُ وَ الْخَدِيعَةُ فِي النَّارِ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.</ref>؛  

# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "[[مسلمان]] نیست آنکه مسلمانی را [[فریب]] دهد" <ref>{{متن حدیث| عَنِ الصَّادِقِ {{ع}} قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}: لَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاكَرَ مُسْلِماً}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.</ref>؛  

# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند: "اگر چنین نبود که [[فریب]] و خدعه گری در جهنّم جای دارد، من فریبگرترین و مکارترین فرد [[عرب]] بودم" <ref>{{متن حدیث| قَالَ عَلِيٌّ {{ع}} لَوْ لَا أَنَّ الْمَكْرَ وَ الْخَدِيعَةَ فِي النَّارِ لَكُنْتُ أَمْكَرَ الْعَرَبِ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۳۹۸.</ref>

# [[علی]] {{ع}} می‌فرماید: "حیله‌گر [[شیطانی]] است در صورت [[انسان]]"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكُورُ شَيْطَانٌ فِي صُورَةِ إِنْسَانٍ}}؛ جمال‌الدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلال‌الدین محدث، ج۱، ص۳۸۱.</ref>.

# [[علی]] {{ع}} می‌فرماید: "[[مکر]] [[خصلت]] سرکشان است"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكْرُ شِيمَةُ اَلْمَرَدَةِ}}؛ جمال‌الدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلال‌الدین محدث، ج۱، ص۱۶۴.</ref>.

# [[علی]] {{ع}} می‌فرماید: "[[نیرنگ]] [[خوی]] [[فرومایگان]] است"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكْرُ سَجِيَّةُ اَللِّئَامِ}}؛ جمال‌الدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلال‌الدین محدث، ج۱، ص۱۷۱.</ref>.

# [[علی]] {{ع}} می‌فرماید: "از [[خدعه]] بپرهیز که [[خدعه]] از [[اخلاق]] [[مردمان]] [[فرومایه]] است"<ref>{{متن حدیث| إِيَّاكَ وَ اَلْخَدِيعَةَ فَإِنَّهَا مِنْ خُلُقِ اَللَّئِيمِ }}؛ جمال‌الدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلال‌الدین محدث، ج۲، ص۳۰۶؛ محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۸، ص۲۴.</ref>.

# [[علی]] {{ع}} می‌فرماید: "[[مکر]] و [[حیله]] [[فرومایگی]] است"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكْرُ لُؤْمٌ}}؛ آمدی، غرر الحکم، ج۱، ص۳۷.</ref>.

# [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "از ما نیست کسی که با [[مسلمانی]] [[حیله]] کند"<ref>{{متن حدیث|لَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاكَرَ مُسْلِماً}}؛ محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۲، ص۳۳۷.</ref>.

# [[علی]] {{ع}} می‌فرماید: "فریب‌ دادن کسی که به تو [[اطمینان]] کرده، [[کفر]] است"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكْرُ بِمَنِ اِئْتَمَنَكَ كُفْرٌ}}؛ علی بن محمد لیثی واسطی، عیون الحکم و المواعظ، ص۲۹.</ref>.<ref>[[مجتبی تهرانی|تهرانی، مجتبی]]، [[اخلاق الاهی ج۱ (کتاب)|اخلاق الاهی، ج۱]]، ص۲۵۳-۲۵۴.</ref>