احمد بن عیسی بن اسباط: تفاوت میان نسخه‌ها

احمد بن عیسی بن اسباط (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۳۷

۴ بایت حذف‌شده ، ‏۳ اوت ۲۰۲۲

جز

جایگزینی متن - 'سلسله' به 'سلسله'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۷٬۴۰۲

ویرایش

@@ خط ۵: / خط ۵: @@
 [[راوی حدیث]] علی بن اسباط، نگران از سفر مخوف و پر خطری که در پیش رو داشت، در حالتی به سر می‌برد که [[انتخاب]] مسیر سفر برایش دشوار شده بود و نمی‌دانست آیا [[راه]] زمینی را انتخاب کند یا راه دریایی را. پس با امام رضا{{ع}} راجع به آن [[مشورت]] نمود و نظر آن [[حضرت]] را در این باره جویا شد. امام رضا{{ع}} او را به سوی [[نماز]] [[استخاره]] در [[مسجد رسول]] [[الله]]{{صل}} رهنمون شد و علاوه بر آن ادعیه سفر و آیاتی را که برای [[ایمنی]] از خطر روی آب و یا در [[زمین]] کارساز بود به وی [[آموزش]] داد<ref>کتاب الوافی، ج۹، ص۱۴۱۳؛ الحدائق الناضرة، ج۱۰، ص۵۲۵؛ جواهر الکلام، ج۱۲، ص۱۵۸.</ref>.
-این [[حدیث]] را [[کلینی]] نیز در [[الکافی]] به نقل از علی بن اسباط از امام رضا{{ع}} در باب نماز استخاره ذکر کرده است<ref>الکافی، ج۳، ص۴۷۳.</ref>. [[شیخ صدوق]] نیز در من لایحضره الفقیه در باب [[خواندن نماز]] در کشتی قسمتی از محتوای این حدیث را بدون نام بردن [[سلسله]] راویانش روایت کرده است، [[شیخ حدیث]] را از [[ابوجعفر]] [[امام باقر]]{{ع}} می‌داند<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۱، ص۴۵۹.</ref>، اما [[علامه مجلسی]] با بیان این مطلب ابراز می‌دارد که ظاهراً [[سهوی]] رخ داده است، چرا که [[کلینی]] این [[حدیث]] را [[روایت]] صحیح از [[علی بن اسباط]] از [[امام رضا]]{{ع}} می‌داند<ref>روضة المتقین، ج۲، ص۶۵۴.</ref>. پس از کلینی این روایت به [[کتب حدیثی]] دیگر نیز [[راه]] یافته است که در تمامی آنها نیز حدیث متعلق به [[ابوالحسن]] امام رضا{{ع}} دانسته شده است<ref>وسائل الشیعة، ج۸، ص۶۵؛ بحار الأنوار، ج۲۳، ص۲۴۳؛ جامع أحادیث الشیعة، ج۷، ص۲۹۸؛ البرهان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۸۵۰.</ref>.
+این [[حدیث]] را [[کلینی]] نیز در [[الکافی]] به نقل از علی بن اسباط از امام رضا{{ع}} در باب نماز استخاره ذکر کرده است<ref>الکافی، ج۳، ص۴۷۳.</ref>. [[شیخ صدوق]] نیز در من لایحضره الفقیه در باب [[خواندن نماز]] در کشتی قسمتی از محتوای این حدیث را بدون نام بردن سلسله راویانش روایت کرده است، [[شیخ حدیث]] را از [[ابوجعفر]] [[امام باقر]]{{ع}} می‌داند<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۱، ص۴۵۹.</ref>، اما [[علامه مجلسی]] با بیان این مطلب ابراز می‌دارد که ظاهراً [[سهوی]] رخ داده است، چرا که [[کلینی]] این [[حدیث]] را [[روایت]] صحیح از [[علی بن اسباط]] از [[امام رضا]]{{ع}} می‌داند<ref>روضة المتقین، ج۲، ص۶۵۴.</ref>. پس از کلینی این روایت به [[کتب حدیثی]] دیگر نیز [[راه]] یافته است که در تمامی آنها نیز حدیث متعلق به [[ابوالحسن]] امام رضا{{ع}} دانسته شده است<ref>وسائل الشیعة، ج۸، ص۶۵؛ بحار الأنوار، ج۲۳، ص۲۴۳؛ جامع أحادیث الشیعة، ج۷، ص۲۹۸؛ البرهان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۸۵۰.</ref>.
 قابل توجه آنکه عطاردی در جلد اول کتاب خویش، تحت عنوان آنچه درباره [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} وارد شده، این روایت را با بیان صحیح نام [[راویان]] از ابن‌اسباط نقل کرده است. [[ارتباط]] حدیث با حضرت ابراهیم{{ع}} آنجاست که [[امام]] طی این روایت، دعایی را برای رفع [[اضطراب]] دریا در هنگام تلاطم شدید امواج و بازگشت [[سکینه]] و [[آرامش]] دریا به ابن‌اسباط [[آموزش]] می‌دهد، اما او از امام می‌خواهد تا درباره سکینه توضیحی دهد. امام رضا{{ع}} در بیان آن می‌فرماید: سکینه نسیمی است که از [[بهشت]] خارج شده است و به صورتی انسان‌وار و رایحه‌ای خوش بر [[ابراهیم]]{{ع}} نازل شده و از اطراف ارکان [[خانه خدا]] عبور نموده است، آن زمانی که او ستون‌های [[کعبه]] را بر پا می‌داشت<ref>مسند الإمام الرضا{{ع}}، ج۱، ص۵۷.</ref>.