←واژهشناسی لغوی
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
* و گاهی نیز به فرشتگان. [[امام صادق]]{{ع}} در مورد بندگان الهی که به چهل سالگی میرسند، میفرماید؛ خداوند متعال به دو فرشتهای که مأمور اعمال او هستند، وحی میکند که بعد از این در ثبت اعمال او دقّت زیاد کرده از هیچ کوششی فروگذاری نکنند: {{عربی|اندازه=155%|"أَوْحَی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَی مَلَکَیْهِ قَدْ عَمَّرْتُ عَبْدِی هَذَا عُمُراً فَغَلِّظَا وَ شَدِّدَا وَ تَحَفَّظَا وَ اکْتُبَا عَلَیْهِ قَلِیلَ عَمَلِهِ وَ کَثِیرَهُ وَ صَغِیرَهُ وَ کَبِیرَهُ"}}.<ref>(خداوند به فرشتگانش وحی میکند که من این بندهام راعمری دادهام پس بر او در حساب سخت و شدید بگیرید و حفظ کنید و بنویسید کمترین و بیشترین و کوچکترین و بزرگترین اعمالش را).</ref> | * و گاهی نیز به فرشتگان. [[امام صادق]]{{ع}} در مورد بندگان الهی که به چهل سالگی میرسند، میفرماید؛ خداوند متعال به دو فرشتهای که مأمور اعمال او هستند، وحی میکند که بعد از این در ثبت اعمال او دقّت زیاد کرده از هیچ کوششی فروگذاری نکنند: {{عربی|اندازه=155%|"أَوْحَی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَی مَلَکَیْهِ قَدْ عَمَّرْتُ عَبْدِی هَذَا عُمُراً فَغَلِّظَا وَ شَدِّدَا وَ تَحَفَّظَا وَ اکْتُبَا عَلَیْهِ قَلِیلَ عَمَلِهِ وَ کَثِیرَهُ وَ صَغِیرَهُ وَ کَبِیرَهُ"}}.<ref>(خداوند به فرشتگانش وحی میکند که من این بندهام راعمری دادهام پس بر او در حساب سخت و شدید بگیرید و حفظ کنید و بنویسید کمترین و بیشترین و کوچکترین و بزرگترین اعمالش را).</ref> | ||
* در همه این موارد روشن است امری که به طوایف مذکور وحی میشود مطالب علمی یا عملی است. یعنی به واسطه وحی، علمی به آنها داده میشود و یا دستوری به آنها میرسد که بر اساس آن عمل کنند. ولی این مطلب در مورد یک آیه در آغاز امر روشن نیست. زیرا خداوند سبحان در آن آیه از مورد وحی به «روح» تعبیر فرموده است: {{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحًا مِّنْ أَمْرِنَا مَا كُنتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ}}﴾}}<ref>«و بدینگونه ما روحی از امر خویش را به تو وحی کردیم؛ تو نمیدانستی کتاب و ایمان چیست»؛ سوره شوری، آیه۵۲.</ref> | * در همه این موارد روشن است امری که به طوایف مذکور وحی میشود مطالب علمی یا عملی است. یعنی به واسطه وحی، علمی به آنها داده میشود و یا دستوری به آنها میرسد که بر اساس آن عمل کنند. ولی این مطلب در مورد یک آیه در آغاز امر روشن نیست. زیرا خداوند سبحان در آن آیه از مورد وحی به «روح» تعبیر فرموده است: {{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحًا مِّنْ أَمْرِنَا مَا كُنتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ}}﴾}}<ref>«و بدینگونه ما روحی از امر خویش را به تو وحی کردیم؛ تو نمیدانستی کتاب و ایمان چیست»؛ سوره شوری، آیه۵۲.</ref> | ||
* در تفسیر «روح» در ذیل این آیه از [[امام صادق]]{{ع}} نقل شده است که مراد از آن خلقی از مخلوقات الهی است که بزرگتر از جبرئیل و میکائیل است. قَالَ: خَلْقٌ مِنْ خَلْقِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَعْظَمُ مِنْ جَبْرَئِیلَ وَ مِیکَائِیلَ کَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} یُخْبِرُهُ وَ یُسَدِّدُهُ وَ هُوَ مَعَ الْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدِهِ. (گفت: خلقی از خلق خدای تعالی است بزرگتر از جبرئیل و میکائیل همراه رسول خدا{{صل}} بود به او خبر میداد و او را کمک میکرد و بعد از او همراه امامان است). | * در تفسیر «روح» در ذیل این آیه از [[امام صادق]]{{ع}} نقل شده است که مراد از آن خلقی از مخلوقات الهی است که بزرگتر از جبرئیل و میکائیل است. {{عربی|اندازه=155%|"قَالَ: خَلْقٌ مِنْ خَلْقِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَعْظَمُ مِنْ جَبْرَئِیلَ وَ مِیکَائِیلَ کَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} یُخْبِرُهُ وَ یُسَدِّدُهُ وَ هُوَ مَعَ الْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدِهِ"}}.<ref>(گفت: خلقی از خلق خدای تعالی است بزرگتر از جبرئیل و میکائیل همراه [[رسول خدا]]{{صل}} بود به او خبر میداد و او را کمک میکرد و بعد از او همراه امامان است).</ref> | ||
* در حدیثی دیگر در توضیح این مطلب اضافه میکند که وقتی خداوند متعال این «روح» را به پیامبر اسلام{{صل}} وحی نمود، آن حضرت علم و ادراک ویژهای یافت. فَلَمَّا أَوْحَاهَا إِلَیْهِ عَلَّمَ بِهَا الْعِلْمَ وَ الْفَهْمَ وَ هِیَ الرُّوحُ الَّتِی یُعْطِیهَا اللَّهُ تَعَالَی مَنْ شَاءَ فَإِذَا أَعْطَاهَا عَبْداً عَلَّمَهُ الْفَهْمَ. (آنگاه که «روح» را به پیامبر وحی کرد به واسطه آن علم و فهم را به او داد و آن روحی است که خداوند به هر کس بخواهد عطا میکند پس وقتی او را به بندهای عطا کرد فهم را به او تعلیم میدهد). | * در حدیثی دیگر در توضیح این مطلب اضافه میکند که وقتی خداوند متعال این «روح» را به [[پیامبر اسلام]]{{صل}} وحی نمود، آن حضرت علم و ادراک ویژهای یافت. {{عربی|اندازه=155%|"فَلَمَّا أَوْحَاهَا إِلَیْهِ عَلَّمَ بِهَا الْعِلْمَ وَ الْفَهْمَ وَ هِیَ الرُّوحُ الَّتِی یُعْطِیهَا اللَّهُ تَعَالَی مَنْ شَاءَ فَإِذَا أَعْطَاهَا عَبْداً عَلَّمَهُ الْفَهْمَ"}}.<ref>(آنگاه که «روح» را به پیامبر وحی کرد به واسطه آن علم و فهم را به او داد و آن روحی است که خداوند به هر کس بخواهد عطا میکند پس وقتی او را به بندهای عطا کرد فهم را به او تعلیم میدهد).</ref> | ||
* به نظر میرسد با توجه به این دو حدیث «روح» مذکور در آیه، نوری است که وقتی به پیامبر و امام داده میشود؛ بر معلومات و علوم او افزوده میشود. | * به نظر میرسد با توجه به این دو حدیث «روح» مذکور در آیه، نوری است که وقتی به پیامبر و امام داده میشود؛ بر معلومات و علوم او افزوده میشود. | ||