اشعر: تفاوت میان نسخه‌ها

علاوه بر میادین [[نبرد]]، در صحنه امور کارگزاری امور [[دولت نبوی]]{{صل}} نیز مردم اشعر نقشی فعال ایفا نمودند. پس از [[سیطره اسلام]] بر [[یمن]]، [[پیامبر]]{{صل}} جهت اداره و پیشبرد امور مختلف نمایندگانی را به یمن فرستادند. ابوموسی اشعری یکی از یمنیانی بود که رسول خدا{{صل}} او را به عنوان [[نماینده]] ایشان در [[امور دینی]] به یمن اعزام کرد<ref> ابونعیم، ذکر اخبار اصفهان، ص۲۵۶؛ ابن جوزی، المنتظم، ج۵، ص۵۵۶.</ref> و سپس در دوره‌های بعد، وی را به عنوان [[فرماندار]] خود در برخی از نواحی یمن به انجام امور گماشت. برخی منابع، وی را عامل [[پیامبر]]{{صل}} بر مأرب معرفی کرده و بیان داشته‌اند که وی در [[سال دهم هجری]] و پیش از [[حجة الوداع]] بر مأرب [[امارت]] یافت و تا دوران [[خلیفه اول]] بر این سمت باقی ماند<ref>ابن حبیب، المحبر، ص۱۲۶؛ گنجی، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج، ص۳۰۳.</ref>.<ref>نشریه پژوهش‌های تاریخی اسلام و ایران، مقاله «نقش سیاسی اجتماعی قبیله اشعر در ابتدای گسترش اسلام»، اصغرمنتظر القائم و قاسم خردمندی، ص۱۶-۱۷؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

در بیان چگونگی این واقعه گفته شده چون [[مردم]] عک از درگذشت [[رسول خدا]]{{صل}} باخبر شدند جمعی از آنان فراهم آمدند و پس از [[پیوستن]] گروهی از اشعریان به آنان<ref> سرزمینی از آن قبیله عک بین مکه و ساحل. یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۲۲۲.</ref> بر راه ساحل مستقر شدند. در آنجا جمعی دیگر نیز به آنان پیوستند اما سالاری نداشتند. طاهر بن ابی هاله پس از اطلاع از این خبر، ماجرا را به [[خلیفه]] نوشت و سپس سوی آنها روان شد. در [[جنگی]] که بین او و یارانش با [[شورشیان]] در گرفت، [[سپاه]] [[عک]] و اشعر [[شکست]] خوردند و بسیاری از آنان کشته شدند<ref> محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، ج۱، ص۵۳۳؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ص۱۲۵۹.</ref>.<ref> نشریه پژوهش‌های تاریخی اسلام و ایران، مقاله «نقش سیاسی اجتماعی قبیله اشعر در ابتدای گسترش اسلام»، اصغرمنتظر القائم و قاسم خردمندی، ص۲۱؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.