اشعر: تفاوت میان نسخه‌ها

با قتل عثمان در ۳۵ هجری، [[اختلافات]] به‌وجود آمده در میان [[مسلمانان]] و [[نزاع]] [[علوی]] ـ [[عثمانی]]، دامن [[خاندان اشعری]] را نیز گرفت و افراد این قبیله چونان سایر [[امّت اسلامی]]، به سه [[گرایش]] [[سیاسی]]<ref>ر.ک. طه حسین، علی و فتنة بزرگ قتل عثمان، ص۴۴ و ۴۵.</ref> موجود آن زمان منشعب شدند: گروه نخست تحت [[رهبری]] ابوموسی اشعری بود که دوام چندانی نیافت<ref>ر.ک. احمدی، حکومت علوی و جریان‌های اجتماعی، ص۴۱۱-۴۱۳؛ سلیمانی، ضرورت بازنگری در نقش جریان اعتزال در حکومت امیر مؤمنان{{ع}}، ص۱۱۳-۱۲۸.</ref>؛  گروه دوم اشعریانی بودند که پیش از آن و در [[زمان]] [[فتوحات]]، در [[شام]] ساکن شده بودند. این گروه در [[صفّین]] از هواداران معاویه بودند و جنگاوری‌هایی نیز از خود نشان دادند<ref>ر.ک. نصر بن مزاحم منقری، پیکار صفین، ترجمة پرویز اتابکی، ص۵۹۴ و ۵۹۵.</ref>؛ گروه سوم به رهبری [[مالک بن عامر]]، در [[کوفه]] شاخه [[علوی]] و [[تشیّع]] بودند. این گروه بعد‌ها در کوفه و [[قم]]، از هوادران و [[معتقدان]] تشیّع امامی شدند<ref>ر.ک. اشعری قمی، تاریخ قم، ص۷۷۹ و ۷۸۰؛ فصلنامه علمی شیعه‌شناسی، مقاله «اشعریان و تأسیس نخستین دولت‌شهر شیعه»، علی‌محمّد حیدر سرلک و مهدی مهریزی؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.

در [[جنگ صفین]] نیز اشعریان بخشی از [[یاران]] [[وفادار]] حضرت را تشکیل می‌دادند. چندان که در این [[جنگ]]، علی{{ع}} بر اساس تقسیم‌بندی [[قبایل کوفه]]، [[کوفیان]] را در هفت [[لشکر]] جای داد و برای هر کدام [[فرماندهی]] تعیین نمود و فرماندهی [[قبیله مذحج]] و اشعر را به [[نضر بن زیاد حارثی]] سپرد<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک(تاریخ الطبری)، ج۳، ص۵۶۶.</ref>. از چهره‌های معروف این [[قبیله]] در جنگ صفین، [[مالک بن عامر اشعری]] است که صاحب کتاب [[تاریخ قم (کتاب)|تاریخ قم]] به حضور وی در [[صفین]] و [[همراهی]] او با [[حضرت علی]]{{ع}} تصریح کرده است<ref> اشعری قمی، تاریخ قم، ص۲۷۱.</ref>.