ابدیت: تفاوت میان نسخه‌ها

* [[آیات]] متعددی از [[قرآن]]، بر ابدیت [[خداوند]] گواهی می‌دهند<ref>{{متن قرآن|هُوَ الأَوَّلُ وَالآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ }}؛ سوره حدید، آیه ۳؛ {{متن قرآن|وَيَبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَالإِكْرَامِ }}؛ سوره رحمن، آیه ۲۷؛ {{متن قرآن|إِنَّا آمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطَايَانَا وَمَا أَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِ وَاللَّهُ خَيْرٌ وَأَبْقَى}}؛ سوره طه، آیه ۷۳؛ {{متن قرآن|وَلا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلاَّ وَجْهَهُ لَهُ الْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ }}؛ سوره قصص، آیه ۸۸.</ref>. [[قرآن]] از ابدیت و ازلیت [[خداوند]] با تعابیر متعددی یاد کرده است؛ از جمله اول، آخِر و باقی.

* ازلی و ابدی بودن [[خداوند]] بدین معنا نیست که در هر زمانی بوده و هست، بلکه بدین معنا است که [[خداوند]] ورای زمان است و جای دادن او در زمان ممکن نیست. بدین‌سان، مراد از ازلیت و ابدیت، عبارت از قبلیت و بعدیت زمانی نیست<ref>ر. ک: المیزان‌، ۱۹/ ۱۴۸.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 59.</ref>.

== منابع ==