ابوعطیه بکری: تفاوت میان نسخه‌ها

از تیره [[بکر بن وائل]]<ref>ابونعیم، ج۵، ص۲۹۷۳.</ref>، از قبیله [[ربیعة بن نزار بن معد بن عدنان]]<ref>ابن حزم، ص۳۰۲.</ref>. نام وی دانسته نیست و از این رو وی را در شمار اصحابی آورده‌اند که به [[کنیه]] شناخته می‌شوند<ref>ابن جوزی، ص۲۸۰.</ref>. تنها [[ابن منده]] از وی نقل کرده است که گفت: مرا در [[نوجوانی]] نزد [[رسول خدا]] {{صل}} بردند<ref>ابونعیم، ج۵، ص۲۹۷۳؛ ابن حجر، ج۷، ص۲۳۰.</ref> و آن [[حضرت]] بر سرم دست کشید <ref>طبرانی، ج۱، ص۲۳۱.</ref>. ابوعطیه را دیدند که موهای سر و صورتش سیاه بود، در حالی که صد سال داشت <ref>طبرانی، ج۱، ص۲۳۲.</ref>. این، در اثر دست کشیدن رسول خدا {{صل}} به سر وی بوده است. بنا بر [[نقلی]] دیگر، ابوعطیه را دیدند در حالی که موهای سر و صورتش سفید بود و [[عمامه]] ای سفید بر سر داشت<ref>ابونعیم، ج۵، ص۲۹۷۳؛ ابن حجر، ج۷، ص۲۳۰.</ref>. گفته‌اند وی در [[سجستان]] [[نماز جمعه]] خواند<ref>یجمع بالمدینه - مدینة سجستان - و کان ینزل خارجة من المدینه علی نحو من میل؛ ر. ک: ابن اثیر، ج۶، ص۲۱۱؛ و یجمع بسجستان؛ ر. ک: ابن حجر، ج۷، ص۲۳۰.</ref> و در حدود یک میلی خارج [[شهر]] [[منزل]] گزید<ref>ابن اثیر، ج۶، ص۲۱۱.</ref><ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابوعطیه بکری»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۴۴۳.</ref>