جز
جایگزینی متن - 'برگزیده' به 'برگزیده'
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
جز (جایگزینی متن - 'برگزیده' به 'برگزیده') |
||
| خط ۸۹: | خط ۸۹: | ||
== نقش اشعریان در تحولات فرهنگی سدههای نخست == | == نقش اشعریان در تحولات فرهنگی سدههای نخست == | ||
این [[طایفه]] ایفاگر نقش برجستهای در [[تحولات اجتماعی]]، [[سیاسی]] و فرهنگی [[عراق]] و پس از آن در تحولات [[جهان اسلام]] بودند؛ لکن بنا بر [[طبیعت]] حوادث و رخدادها، دچار دستهبندی سیاسی آن دوران شدند و به دو [[جبهه]] مخالف تقسیم گردیدند. [[ابوموسی اشعری]]، عموزاده [[مالک بن عامر]]، به جبهه [[خلفا]] پیوست و در دوره [[خلافت عمر بن خطاب]]، [[فرماندهی]] [[سپاهیان]] او را به عهده گرفت و بخشی از نواحی [[ایران]] را [[فتح]] کرد و بعدها پس از معزول شدن [[ولید بن عقبه]] از [[امارت کوفه]]، به جای او به [[امارت]] نشست. او در دوران [[خلافت]] [[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} تنها شخص از منصوبان [[عثمان]] بود که به پیشنهاد [[مالک اشتر]] در [[مسئولیت]] خود باقی ماند، ولی بعدها با [[مواضع سیاسی]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} [[مخالفت]] کرد و از آن حضرت در [[جنگ جمل]] و [[صفین]] دوری جست، [[مردم]] را از شرکت در این [[نبردها]] [[نهی]] کرد و در جریان [[حکمیت]] بر خلاف نظر صریح [[امام]] {{ع}}، به [[نمایندگی]] از [[سپاه عراق]] | این [[طایفه]] ایفاگر نقش برجستهای در [[تحولات اجتماعی]]، [[سیاسی]] و فرهنگی [[عراق]] و پس از آن در تحولات [[جهان اسلام]] بودند؛ لکن بنا بر [[طبیعت]] حوادث و رخدادها، دچار دستهبندی سیاسی آن دوران شدند و به دو [[جبهه]] مخالف تقسیم گردیدند. [[ابوموسی اشعری]]، عموزاده [[مالک بن عامر]]، به جبهه [[خلفا]] پیوست و در دوره [[خلافت عمر بن خطاب]]، [[فرماندهی]] [[سپاهیان]] او را به عهده گرفت و بخشی از نواحی [[ایران]] را [[فتح]] کرد و بعدها پس از معزول شدن [[ولید بن عقبه]] از [[امارت کوفه]]، به جای او به [[امارت]] نشست. او در دوران [[خلافت]] [[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} تنها شخص از منصوبان [[عثمان]] بود که به پیشنهاد [[مالک اشتر]] در [[مسئولیت]] خود باقی ماند، ولی بعدها با [[مواضع سیاسی]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} [[مخالفت]] کرد و از آن حضرت در [[جنگ جمل]] و [[صفین]] دوری جست، [[مردم]] را از شرکت در این [[نبردها]] [[نهی]] کرد و در جریان [[حکمیت]] بر خلاف نظر صریح [[امام]] {{ع}}، به [[نمایندگی]] از [[سپاه عراق]] برگزیده شد و [[عاقبت]] با [[نیرنگ]] [[عمرو بن عاص]] [[امام علی]] {{ع}} را از خلافت [[خلع]] و معاویه را به جای آن حضرت [[نصب]] کرد<ref> یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۸۹-۱۹۰.</ref>. این شاخه از اشعریان که [[ابوموسی]] و اطرافیان او را در بر میگیرد، بیشتر در [[کوفه]] و [[بصره]] استقرار یافتند و پستها و مناصبی را در آن نواحی به دست گرفتند و بیشتر شخصیتهای این تیره، از [[مشایخ حدیث]] شناخته شدهاند. | ||
اما مالک بن عامر اشعری و فرزندانش بر خلاف [[ابوموسی]]، گرایشی [[شیعی]] داشتند چندان که مالک بن عامر، جد و بزرگ این [[خاندان]]، همراه علی {{ع}} در [[نبرد صفین]] شرکت کرد و علیه «[[قاسطین]]» [[مبارزه]] نمود<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ج۴، ص۴۹۹.</ref>. این شاخه از بنی اشعر، بنا بر دلایلی، در اواخر [[قرن اول هجری]] به [[قم]] وارد شدند. ورود آنان به قم، [[نفوذ]] و [[گسترش اسلام]] و [[عقاید]] شیعی را باعث شد. اینان چندی پس از درآمدن به قم [[تشیع]] خود را آشکار کردند و به [[تبلیغ]] آن اهتمام ورزیدند. از میان اینان [[عالمان]] و [[فقیهان]] و [[محدثان]] و [[متکلمان]] بزرگی برخاستند که نامدارترین آنان تا پایان دورۀ [[امامت]] و [[آغاز غیبت کبری]] کمو بیش با [[امامان]] عصر خود [[ارتباط]] داشتند و از آنان [[حدیث]] نقل میکردند و گاه برخی از آنها [[نمایندگی]] [[امام عصر]] خود را در قم رسماً بر عهده داشتند و از این راهها یاریهای فراوان به امامان {{ع}} و [[فکر]] و [[فرهنگ شیعی]] کردند، [[خاصه]] که اشعریان [[نفوذ]] و [[قدرت]] خود را در جاهای دیگر نیز گسترانیدند<ref> اشعری قمی، تاریخ قم، ص۲۶۳، ۲۷۹.</ref>. | اما مالک بن عامر اشعری و فرزندانش بر خلاف [[ابوموسی]]، گرایشی [[شیعی]] داشتند چندان که مالک بن عامر، جد و بزرگ این [[خاندان]]، همراه علی {{ع}} در [[نبرد صفین]] شرکت کرد و علیه «[[قاسطین]]» [[مبارزه]] نمود<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ج۴، ص۴۹۹.</ref>. این شاخه از بنی اشعر، بنا بر دلایلی، در اواخر [[قرن اول هجری]] به [[قم]] وارد شدند. ورود آنان به قم، [[نفوذ]] و [[گسترش اسلام]] و [[عقاید]] شیعی را باعث شد. اینان چندی پس از درآمدن به قم [[تشیع]] خود را آشکار کردند و به [[تبلیغ]] آن اهتمام ورزیدند. از میان اینان [[عالمان]] و [[فقیهان]] و [[محدثان]] و [[متکلمان]] بزرگی برخاستند که نامدارترین آنان تا پایان دورۀ [[امامت]] و [[آغاز غیبت کبری]] کمو بیش با [[امامان]] عصر خود [[ارتباط]] داشتند و از آنان [[حدیث]] نقل میکردند و گاه برخی از آنها [[نمایندگی]] [[امام عصر]] خود را در قم رسماً بر عهده داشتند و از این راهها یاریهای فراوان به امامان {{ع}} و [[فکر]] و [[فرهنگ شیعی]] کردند، [[خاصه]] که اشعریان [[نفوذ]] و [[قدرت]] خود را در جاهای دیگر نیز گسترانیدند<ref> اشعری قمی، تاریخ قم، ص۲۶۳، ۲۷۹.</ref>. | ||