بانی: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۰۹ بایت حذف‌شده ،  ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =  
| موضوع مرتبط = عزاداری
| عنوان مدخل  =  
| عنوان مدخل  =  
| مداخل مرتبط = [[بانی در تاریخ اسلامی]] - [[بانی در حدیث]] - [[بانی در معارف و سیره حسینی]]
| مداخل مرتبط = [[بانی در معارف و سیره حسینی]]
| پرسش مرتبط  = امام حسین (پرسش)
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}


== [[پشتیبان]] [[مالی]] [[مراسم عزاداری]] ==
== پشتیبان [[مالی]] [[مراسم عزاداری]] ==
«[[بانی]]» در لغت به معنای سازنده و بنیان‌گذار است و در [[فرهنگ]] آیین‌های [[شیعی]] اصطلاحاً به شخص یا اشخاص [[حقیقی]] یا حقوقی‌ای گفته می‌شود که یک یا چند نقش برگزارکننده، متولی، مؤسس و پشتیبان مالی یک [[هیئت]]، دسته یا مجلس [[عزاداری]] را عهده‌دار باشند.
«[[بانی]]» در لغت به معنای سازنده و بنیان‌گذار است و در [[فرهنگ]] آیین‌های [[شیعی]] اصطلاحاً به شخص یا اشخاص [[حقیقی]] یا حقوقی‌ای گفته می‌شود که یک یا چند نقش برگزارکننده، متولی، مؤسس و پشتیبان مالی یک [[هیئت]]، دسته یا مجلس [[عزاداری]] را عهده‌دار باشند.
طبق برخی [[روایات]] [[تاریخی]]، نخستین بانیان [[مجالس عزاداری]]، [[امامان شیعه]] بوده‌اند. این [[سنت]] در ادوار بعدی تا امروز توسط [[علما]] و [[روحانیان]] بزرگ استمرار یافته است. همچنین در اغلب مقاطعی که حکومت‌های شیعی [[قدرت]] داشته‌اند، شاهان، [[حکام]] و درباریان جزو بانیان مجالس مهم عزاداری بوده‌اند. این امر به ویژه در دوره قاجار و [[عهد]] ناصری رواج فراوانی داشته است. هزینه‌های بالای برگزاری مراسم عزاداری ایجاب می‌کند بانیان [[تمکن مالی]] لازم را داشته باشند؛ به همین جهت به طور سنتی بازاریان و تجار در زمره مهم‌ترین بانیان این [[مراسم]] بوده‌اند. علاوه بر اشخاص حقیقی، گاه اشخاص [[حقوقی]] نظیر [[سازمان‌های دولتی]]، اصناف، [[احزاب سیاسی]]، گروه‌های قومی، مذهبی، محلی و [[خانوادگی]] و در نمونه‌های متأخر تشکل‌های [[مدنی]] نیزبانی برگزاری عزاداری می‌شوند.
طبق برخی [[روایات]] [[تاریخی]]، نخستین بانیان [[مجالس عزاداری]]، [[امامان شیعه]] بوده‌اند. این [[سنت]] در ادوار بعدی تا امروز توسط [[علما]] و [[روحانیان]] بزرگ استمرار یافته است. همچنین در اغلب مقاطعی که حکومت‌های شیعی [[قدرت]] داشته‌اند، شاهان، [[حکام]] و درباریان جزو بانیان مجالس مهم عزاداری بوده‌اند. این امر به ویژه در دوره قاجار و [[عهد]] ناصری رواج فراوانی داشته است. هزینه‌های بالای برگزاری مراسم عزاداری ایجاب می‌کند بانیان [[تمکن مالی]] لازم را داشته باشند؛ به همین جهت به طور سنتی بازاریان و تجار در زمره مهم‌ترین بانیان این [[مراسم]] بوده‌اند. علاوه بر اشخاص حقیقی، گاه اشخاص [[حقوقی]] نظیر [[سازمان‌های دولتی]]، اصناف، [[احزاب سیاسی]]، گروه‌های قومی، مذهبی، محلی و [[خانوادگی]] و در نمونه‌های متأخر تشکل‌های [[مدنی]] نیزبانی برگزاری عزاداری می‌شوند.


بانیان عزاداری‌ها، انگیزه‌های مختلفی از پذیرش این نقش دارند؛ از انگیزه‌های [[دینی]] (نظیر [[تقرب]] جستن به [[اهل بیت]] و ابراز [[محبت]]) گرفته تا انگیزه‌های شخصی (نظیر [[خودنمایی]] و کسب [[شهرت]] و اعتبار) و انگیزه‌های [[سیاسی]] (نظیر جلب [[رأی]] و نظر [[مردم]]). اهمیت نقش بانی در مجالس عزاداری به اندازه‌ای است که گاهی این مجالس به نام بانیان آنها نامیده شده و شهرت می‌یابند. سنت [[وقف]] از مهم‌ترین و پایدارترین سازوکارهایی است که از دوره [[صفویه]] تا امروز، مورد استفاده برخی از بانیان در [[پشتیبانی مالی]] از مراسم عزاداری بوده است».<ref>[[نسیم کاهیرده|کاهیرده، نسیم]]، [[فرهنگ سوگ شیعی (کتاب)|مقاله «بانی»، فرهنگ سوگ شیعی]]، ص ۷۳.</ref>
بانیان عزاداری‌ها، انگیزه‌های مختلفی از پذیرش این نقش دارند؛ از انگیزه‌های [[دینی]] (نظیر [[تقرب]] جستن به [[اهل بیت]] و ابراز [[محبت]]) گرفته تا انگیزه‌های شخصی (نظیر [[خودنمایی]] و کسب [[شهرت]] و اعتبار) و انگیزه‌های [[سیاسی]] (نظیر جلب [[رأی]] و نظر [[مردم]]). اهمیت نقش بانی در مجالس عزاداری به اندازه‌ای است که گاهی این مجالس به نام بانیان آنها نامیده شده و شهرت می‌یابند. سنت [[وقف]] از مهم‌ترین و پایدارترین سازوکارهایی است که از دوره [[صفویه]] تا امروز، مورد استفاده برخی از بانیان در [[پشتیبانی مالی]] از مراسم عزاداری بوده است»<ref>[[نسیم کاهیرده|کاهیرده، نسیم]]، [[فرهنگ سوگ شیعی (کتاب)|مقاله «بانی»، فرهنگ سوگ شیعی]]، ص ۷۳.</ref>.


== منابع ==
== منابع ==
خط ۲۰: خط ۲۰:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:آئین‌های سوگواری]]
[[رده:عزاداری]]
۱۳۰٬۰۵۳

ویرایش