بنی‌جماز: تفاوت میان نسخه‌ها

۸ بایت حذف‌شده ،  ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳
جز
جایگزینی متن - 'سال' به 'سال'
جز (جایگزینی متن - 'سال' به 'سال')
خط ۲۵: خط ۲۵:
[[جماز بن منصور بن جماز بن شیحه حسینی]] که نسبش با شانزده واسطه به [[امام سجاد]] {{ع}} می‌رسد، <ref>عمدة الطالب، ص۳۳۸.</ref> فرزندانی داشت که در برخی از نوشته‌های معاصران نسل او نیز [[آل]] جماز خوانده شده‌اند. [[شفیع]]، [[علی]] و هبه که نسل آنان به ترتیب به [[آل شفیع]]، [[آل ابی‌الظهور]] و [[آل هبه]] [[شهرت]] یافتند، از فرزندان جماز هستند که برخی از آنها به حکمرانی مدینه دست یافتند.<ref>موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۱۳۴.</ref>
[[جماز بن منصور بن جماز بن شیحه حسینی]] که نسبش با شانزده واسطه به [[امام سجاد]] {{ع}} می‌رسد، <ref>عمدة الطالب، ص۳۳۸.</ref> فرزندانی داشت که در برخی از نوشته‌های معاصران نسل او نیز [[آل]] جماز خوانده شده‌اند. [[شفیع]]، [[علی]] و هبه که نسل آنان به ترتیب به [[آل شفیع]]، [[آل ابی‌الظهور]] و [[آل هبه]] [[شهرت]] یافتند، از فرزندان جماز هستند که برخی از آنها به حکمرانی مدینه دست یافتند.<ref>موسوعة مکة المکرمه، ج۱، ص۱۳۴.</ref>


[[جماز بن منصور]] به عنوان سرسلسله این خاندان در ۱۱ [[ربیع الثانی]] [[سال]] ۷۵۹ق. حکمرانی [[مدینه]] را عهده‌دار شد و در [[ذی‌قعده]] همان سال درگذشت.<ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۱۸۶-۱۱۹۰.</ref> اما [[نسل]] وی بر مدینه [[حکمرانی]] داشتند؛ از جمله: [[جماز بن منصور بن جماز بن شیحة]]، [[هبة بن جماز]]، <ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۳۱۱.</ref> [[زیان بن منصور]]، [[عطیة بن منصور بن جمَّاز]] دو بار در سال‌های ۷۵۹-۷۷۳ق. و ۷۸۲-۷۸۳ق. ، [[نصیر بن منصور بن جَمَّاز]]، [[جَمَّاز بن هبة بن جَمَّاز]] در چند نوبت به سال‌های ۷۸۳-۸۱۱ق. به طور مشترک با [[محمد بن عطیة بن منصور]] و نیز جداگانه، [[محمد بن عطیة بن منصور]]، [[هیازع بن هبه]]، [[علی بن عطیة بن منصور]]، [[ثابت بن نصیر بن جماز بن منصور]] و [[عُریر بن هیازع بن هبه]]<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۵۷-۵۹؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۹۵؛ المدینة المنورة فی العصر المملوکی، ص۳۳۷.</ref>
[[جماز بن منصور]] به عنوان سرسلسله این خاندان در ۱۱ [[ربیع الثانی]] سال ۷۵۹ق. حکمرانی [[مدینه]] را عهده‌دار شد و در [[ذی‌قعده]] همان سال درگذشت.<ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۱۸۶-۱۱۹۰.</ref> اما [[نسل]] وی بر مدینه [[حکمرانی]] داشتند؛ از جمله: [[جماز بن منصور بن جماز بن شیحة]]، [[هبة بن جماز]]، <ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۳۱۱.</ref> [[زیان بن منصور]]، [[عطیة بن منصور بن جمَّاز]] دو بار در سال‌های ۷۵۹-۷۷۳ق. و ۷۸۲-۷۸۳ق. ، [[نصیر بن منصور بن جَمَّاز]]، [[جَمَّاز بن هبة بن جَمَّاز]] در چند نوبت به سال‌های ۷۸۳-۸۱۱ق. به طور مشترک با [[محمد بن عطیة بن منصور]] و نیز جداگانه، [[محمد بن عطیة بن منصور]]، [[هیازع بن هبه]]، [[علی بن عطیة بن منصور]]، [[ثابت بن نصیر بن جماز بن منصور]] و [[عُریر بن هیازع بن هبه]]<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۵۷-۵۹؛ تاریخ امراء المدینه، ص۲۹۵؛ المدینة المنورة فی العصر المملوکی، ص۳۳۷.</ref>


== خاندان‌های دیگر [[بنی‌جماز]] ==
== خاندان‌های دیگر [[بنی‌جماز]] ==
خط ۳۹: خط ۳۹:


== [[مذهب]] ==
== [[مذهب]] ==
سخن مشهور درباره مذهب [[بنی‌جماز]]، [[گرایش]] [[شیعی امامی]] آنها است؛ چنان‌که از بنی‌جماز و نیز تیره [[آل عطیه]] این [[خاندان]] به عنوان امامی مذهب یاد شده است.<ref>صبح الاعشی، ج۶، ص۳۰۵-۳۰۶.</ref> بر پایه گزارشی، در حکمرانی [[جماز بن منصور]]، [[مذهب شیعه]] نمود داشت و [[احکام]] و قضایا در دست [[شیعیان]] بود.<ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۱۸۹.</ref> از [[ثابت بن نعیر بن جماز]] نیز که حکمرانی مدینه را از حدود[[سال]] ۸۲۹ق. بر عهده داشت، با تعبیر آشکار کننده رفض یاد شده است.<ref>النجوم الزاهره، ج۱۳، ص۱۷۳؛ تاریخ امراء المدینه، ص۳۰۰.</ref> همچنین شماری از [[پژوهشگران]] [[شامان بن زهیر]] را همانند دیگر بنی‌حسین [[شیعه]] خوانده‌اند.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۳۱۳.</ref> البته برخی از [[امیران]] مدینه مانند [[زهیر بن سلیمان بن جماز]] و [[فارس بن سلیمان بن زهیر]] را از [[مخالفان شیعه]] دانسته‌اند<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۳۵۷؛ ج۲، ص۳۷۱-۳۷۲.</ref><ref>[[سید محمود سامانی|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۹.</ref>
سخن مشهور درباره مذهب [[بنی‌جماز]]، [[گرایش]] [[شیعی امامی]] آنها است؛ چنان‌که از بنی‌جماز و نیز تیره [[آل عطیه]] این [[خاندان]] به عنوان امامی مذهب یاد شده است.<ref>صبح الاعشی، ج۶، ص۳۰۵-۳۰۶.</ref> بر پایه گزارشی، در حکمرانی [[جماز بن منصور]]، [[مذهب شیعه]] نمود داشت و [[احکام]] و قضایا در دست [[شیعیان]] بود.<ref>المغانم المطابه، ج۳، ص۱۱۸۹.</ref> از [[ثابت بن نعیر بن جماز]] نیز که حکمرانی مدینه را از حدودسال ۸۲۹ق. بر عهده داشت، با تعبیر آشکار کننده رفض یاد شده است.<ref>النجوم الزاهره، ج۱۳، ص۱۷۳؛ تاریخ امراء المدینه، ص۳۰۰.</ref> همچنین شماری از [[پژوهشگران]] [[شامان بن زهیر]] را همانند دیگر بنی‌حسین [[شیعه]] خوانده‌اند.<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۳۱۳.</ref> البته برخی از [[امیران]] مدینه مانند [[زهیر بن سلیمان بن جماز]] و [[فارس بن سلیمان بن زهیر]] را از [[مخالفان شیعه]] دانسته‌اند<ref>التحفة اللطیفه، ج۱، ص۳۵۷؛ ج۲، ص۳۷۱-۳۷۲.</ref><ref>[[سید محمود سامانی|سامانی، سید محمود]]، [[بنی‌جماز (مقاله)|مقاله «بنی‌جماز»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۹.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
۲۲۴٬۸۶۴

ویرایش